WEBVTT

00:00:00.060 --> 00:00:01.480
Speaker 0: Dobry wieczór Państwu.

00:00:02.260 --> 00:00:05.580
Speaker 0: Bardzo się cieszymy, że tak licznie się Państwo zgromadzili w Kinie Światowic.

00:00:05.700 --> 00:00:06.580
Speaker 0: Serdecznie witamy!

00:00:06.740 --> 00:00:08.320
Speaker 0: Cieszyme się Państwa obecnością.

00:00:09.360 --> 00:00:17.220
Speaker 0: Mnie się trochę łezka wokół kręci, że nie tak dawno przedstawialiśmy Michała i wytaliśmy go na replayu.

00:00:17.340 --> 00:00:24.160
Speaker 0: Dziś to jest ostatnia odsłona replaya korotorowana przez Michała ale jest niespodzianka dla państwa na dzisiaj.

00:00:24.380 --> 00:00:25.400
Speaker 0: O może nie taka niespodzienka?

00:00:25.460 --> 00:00:28.340
Speaker 0: Bo przecież komunikowaliśmy to wcześniej, że mamy wyjątkowego goście.

00:00:29.060 --> 00:00:41.120
Speaker 0: Na zakończenie tej odsłuony jest z nami Jan Pematuszyński locals reżyser z Katowic, więc tym większy smaczek tej obecności.

00:00:41.700 --> 00:00:50.120
Speaker 0: Ale żeby nie było tak żewnie, że tylko się smócimy, bo dzisiaj najlepsze przednanie filmi i wspaniała dyskusja trochę już tutaj zaspolarowaliśmy.

00:00:51.560 --> 00:00:53.040
Speaker 0: Mamy dla Państwa niespodziankę.

00:00:53.860 --> 00:01:02.460
Speaker 0: następna odsłona klubu Filmowego Replay w Światowidzie jesienią kuratorowana przez Kasia Borowiecką z Radiowej Trójki.

00:01:04.280 --> 00:01:06.880
Speaker 0: Mam nadzieję, że wszyscy państwo z nami zostaną.

00:01:07.620 --> 00:01:13.920
Speaker 0: Ci z państwa, którzy byli wytrwali zapewne się poczęstowali elementem garderowy bielizny niemalże.

00:01:14.120 --> 00:01:15.920
Speaker 0: Zapraszamy jesienią w skarpetkach.

00:01:16.040 --> 00:01:19.980
Speaker 0: może będzie chłodniej i oddaję głos naszemu kuratorowi.

00:01:20.680 --> 00:01:21.240
Speaker 0: Bardzo dziękuję.

00:01:21.500 --> 00:01:22.220
Speaker 0: Dziękuję patrycji.

00:01:22.280 --> 00:01:23.440
Speaker 0: witam Państwa bardzo serdecznie.

00:01:24.220 --> 00:01:28.120
Speaker 0: Proszę państwa, tak szybko czas leci że już czerwiec, już czwarty pokaz replaya.

00:01:28.620 --> 00:01:31.820
Speaker 0: Bardzo dziękuję za to zaproszenie do kuratorowania pierwszej serii.

00:01:32.280 --> 00:01:38.260
Speaker 0: Mam nadzieję, że tych sezonów tutaj replayowych będzie jeszcze wiele i że też replayowe się spotkamy.

00:01:38.340 --> 00:01:39.120
Speaker 0: ale już za państwem.

00:01:39.180 --> 00:01:50.920
Speaker 0: cztery tytuły fantastycznie wybrane przez Kasia Borowiecką a plany z tego co wiem są jeszcze... szerzej zakrojone, więc naprawdę tutaj ta dyskusja wokół kina przełomów wieków nie wygaśnie.

00:01:51.560 --> 00:01:54.360
Speaker 0: Za chwilkę obejrzymy czwarty film wybrany przy ze mnie.

00:01:54.500 --> 00:01:55.380
Speaker 0: Przypomnę tym kluczem.

00:01:55.540 --> 00:01:59.760
Speaker 0: to było filmy obejrzane tutaj w tej sali po raz pierwszy na przełomie wieków.

00:02:00.200 --> 00:02:04.800
Speaker 0: Dzisiaj zagłębiłem się w moje notatki, piętnastego stycznia roku dwa tysięcznego.

00:02:05.360 --> 00:02:07.100
Speaker 0: Obejrzałem ten film w tej sali.

00:02:07.680 --> 00:02:10.020
Speaker 0: Wiąże się z tym naprawdę niezła anegdota.

00:02:10.259 --> 00:02:16.520
Speaker 0: ale żeby państwa zachęcić, żeby zostać troszkę dłużej dzisiaj także na dyskusji tej anegdoty teraz nie opowiem, ale zapewniam jest świetna.

00:02:16.580 --> 00:02:22.800
Speaker 0: Więc bardzo zachęcam żeby zostać po filmie bo jest to mała perełka.

00:02:23.260 --> 00:02:24.420
Speaker 0: co się wydarzyło dokładnie.

00:02:27.640 --> 00:02:32.320
Speaker 0: ale ja teraz powiem dwa słowa o filmie i zaraz oddam głos z naszemu znakomitemu gościowi.

00:02:32.400 --> 00:02:33.240
Speaker 0: Proszę państwa, Happy Nest.

00:02:33.280 --> 00:02:36.340
Speaker 0: to jest zdecydowanie firm najrzadziej pokazywany z tej czwórki.

00:02:37.120 --> 00:02:40.300
Speaker 0: wtedy wprowadzała go firma Solopan na polskie ekrany.

00:02:40.880 --> 00:02:42.340
Speaker 0: miał bardzo intrygujący plakat.

00:02:42.460 --> 00:02:54.000
Speaker 0: taki plakat troszkę komiksowy kilka postaci jakby w windy jakiejś takiej wspólnej przestrzeni każda z jakimś wymalowanym dyskomfortem na twarzy a nad tym wszystkim napis Happiness szczęściej.

00:02:54.080 --> 00:02:55.520
Speaker 0: Bardzo to fascynowało.

00:02:55.580 --> 00:03:00.180
Speaker 0: wtedy I film miał także pewną farmę, filmu który porusza tematy tabu.

00:03:00.960 --> 00:03:02.260
Speaker 0: Filmu który jakoś szokuje.

00:03:02.880 --> 00:03:09.580
Speaker 0: Zobaczymy czy po tych trzydziestu prawie latach od produkcji bo film z dziewięćdziesiątego ósmego ten film szokuję nadal.

00:03:10.180 --> 00:03:19.720
Speaker 0: Todd Solont jest reżyserem, który bardzo konsekwentnie swój styl rozwijał od pierwszego filmu pod właściwie takim tytułem, który spojleruje jego dalszą twórczość.

00:03:19.800 --> 00:03:23.920
Speaker 0: Ponieważ jego pierwszy film fabularny nazywał się Strach, Lęk i Depresja.

00:03:24.360 --> 00:03:28.260
Speaker 0: to był pierwszy tytuł z osiemdziesiątego dziewiątego roku no i później.

00:03:28.340 --> 00:03:31.280
Speaker 0: pierwszy duży sukces to Witaj w domu dla Lalek.

00:03:31.620 --> 00:03:32.400
Speaker 0: No i Happiness.

00:03:32.540 --> 00:03:36.100
Speaker 0: ogromny sukces kanański ale także film, który był takim gorącym kartoflem.

00:03:36.760 --> 00:03:40.520
Speaker 0: I o tym troszkę opowiem bo pierwszy dystrybutor tego filmu zrezygnował z jego dystrywucji.

00:03:41.220 --> 00:03:42.000
Speaker 0: też o tym porozmawiamy.

00:03:42.060 --> 00:03:45.360
Speaker 0: dlaczego To, czy ten film nadal bawi?

00:03:45.700 --> 00:03:48.000
Speaker 0: Bo zdecydowanie jest pomyślany jako komedia.

00:03:48.100 --> 00:03:49.760
Speaker 0: Być może najczarniejsze jak on znam.

00:03:50.280 --> 00:03:51.320
Speaker 0: Czy ten film Nadal szokuje?

00:03:51.540 --> 00:03:52.940
Speaker 0: Za chwilkę się przekonamy!

00:03:53.400 --> 00:03:54.760
Speaker 0: Ja nie chcę o nim wiele mówić.

00:03:54.840 --> 00:04:07.560
Speaker 0: Chce tylko zacytować pierwszy akapit recenzji Rogera Iberta wówczas najważniejszego amerykańskiego krytyku a potem także mojego mentora... z którym miałem okazję pracować.

00:04:07.980 --> 00:04:19.120
Speaker 0: W九dziesiątym ósem roku, kiedy film Happiness wchodził na amerykańskie ekrany, Ibert przyznał temu filmowi Maksimum Gwiazdek cztery gwiazdki i chce tylko ten pierwszy akapit zacytować bo to będzie najlepsze wprowadzenie.

00:04:19.220 --> 00:04:20.620
Speaker 0: nic więcej nie powiem.

00:04:21.760 --> 00:04:22.920
Speaker 0: Recenzja zaczynała się tak.

00:04:23.180 --> 00:04:33.420
Speaker 0: Happiness Toda Solonza to film który wprawia widzów zakłopotanie nawet tych którzy go podziwiają ponieważ podważa sposoby jakie my próbujemy na niego reagować.

00:04:34.020 --> 00:04:36.180
Speaker 0: Czy jest portretem rozpatrzliwego smutku?

00:04:36.740 --> 00:04:38.640
Speaker 0: Jeśli tak, to dlaczego cały czas się śmiejemy?

00:04:39.480 --> 00:04:40.660
Speaker 0: Czy jest ironiczną komedią?

00:04:41.820 --> 00:04:46.800
Speaker 0: Skoro tak w takim razie skąd się bierze jego czułość wobec tych wszystkich samotnych ludzi na ekranie.

00:04:47.640 --> 00:04:48.940
Speaker 0: Czy opowiada o deprawacji?

00:04:49.600 --> 00:04:49.800
Speaker 0: Tak!

00:04:50.460 --> 00:05:00.740
Speaker 0: Ale dlaczego jednocześnie każe nam podejrzewać z niepokojem że ludzie zdeprawowani szukają jedynie tego samego czego my wszyscy szukamy tyle, że pozbawieni są zwyczajnej moralnej perspektywy.

00:05:01.660 --> 00:05:09.040
Speaker 0: W filmie, który zagląda w odchłań ludzkiej rozpaczy pojawia się przerażająca sugestia, że bohaterowie nie są groteskowymi wyjątkami.

00:05:09.500 --> 00:05:12.960
Speaker 0: Lecz w istocie mogą należyć do głównego nurtu człowieczeństwa.

00:05:14.160 --> 00:05:15.860
Speaker 0: To właśnie takie myśli wywołuje happiness.

00:05:16.400 --> 00:05:17.880
Speaker 0: Nie jest to film dla większości widowni.

00:05:18.100 --> 00:05:21.180
Speaker 0: z pewnością jest przyznaczony wyłącznie dla widzów dorosłych.

00:05:21.820 --> 00:05:29.280
Speaker 0: Pokazuje jednak Toda Solądza jako filmowca, który zasługuje na uwagę artystę wyczuwającego, unoszący się w powietrzu nieszczęście i smutek.

00:05:29.880 --> 00:05:31.760
Speaker 0: I próbującego odnaleźć jego źródła.

00:05:32.460 --> 00:05:35.920
Speaker 0: Proszę Państwa jesteśmy w epoce trigger warningów i ostrzeżenie dotyczących treści.

00:05:36.560 --> 00:05:40.200
Speaker 0: Powiem tak jeżeli macie Państwo jakieś trigger warnings swoje w tym filmie one na pewno są.

00:05:41.680 --> 00:05:52.220
Speaker 0: Co do tego mogę zapewnić że ten film porusza bardzo wiele tematów dyskomfortowych ale czyni to w swój unikalny sposób, że też myślę, że wielokrotnie śmiech się na tej sali będzie rozlegał.

00:05:52.580 --> 00:06:02.840
Speaker 0: A teraz maja ogromna przyjemność zaprosić Jana Ape Matuszyńskiego o twórce wybitnych filmów takich jak Ostatnia Rodzina, żeby nie było śladów mingun i tak dalej.

00:06:03.160 --> 00:06:06.500
Speaker 0: Powitajmy także katowickiego widza Światowida Ifana Todasolandza.

00:06:09.540 --> 00:06:10.500
Speaker 1: Dobry wieczór Państwu!

00:06:12.180 --> 00:06:15.660
Speaker 1: My tak się zmichałem jakoś zawsze niespodziewanie, spotykamy w jakichś super okolicznościach.

00:06:15.740 --> 00:06:16.480
Speaker 1: To jest kolejna.

00:06:16.560 --> 00:06:18.120
Speaker 1: bardzo mnie cieszę na pewno nie ostatnia.

00:06:18.400 --> 00:06:26.200
Speaker 1: Chciałem powiedzieć... Bardzo dziękuję za zaproszenie przyjęciem, ja zawsze chętnie tutaj wracam.

00:06:27.600 --> 00:06:32.800
Speaker 1: Ja z filmem Happiness mam relację bardzo taką szczególną.

00:06:33.040 --> 00:06:43.740
Speaker 1: to jest taki film który jak go zobaczyłem to już ze mną został I jakby w środku i fizycznie na paru nośnikach, które gdzieś na pewno jeszcze mam w domu.

00:06:44.000 --> 00:06:51.640
Speaker 1: I bardzo mnie ucieszyło jak zobaczyłem właśnie ten tytuł wyborza bo jest to jeden z takich filmów, który ja uważam za... Przynajmniej jakiś czas temu uważałem za debitne.

00:06:51.700 --> 00:06:53.020
Speaker 1: teraz i bym było chwilę nie widziałem.

00:06:55.140 --> 00:07:03.120
Speaker 1: I że zbyt mały osób go obejrzało szczególnie w zdarzeniu z taką tylogią która wtedy w sumie nie wiecie co samym czasie wyszła.

00:07:04.260 --> 00:07:09.260
Speaker 1: Jeden to jest filmów, który już tutaj był wyświetlany niedawno czyli American Beauty i jeszcze jest Magnolia.

00:07:11.000 --> 00:07:13.540
Speaker 1: Co ciekawe w dwóch z trzech tych filmów gra Filip filmu Hoffman.

00:07:13.720 --> 00:07:18.280
Speaker 1: I wydaje mi się że ja Filipa filmowa Hoffmana pierwszy raz w życiu zapamiętałem właśnie filmy Happiness.

00:07:18.760 --> 00:07:19.100
Speaker 0: A tak samo

00:07:20.180 --> 00:07:20.180
Speaker 1: O!

00:07:20.400 --> 00:07:21.420
Speaker 1: To pogadajmy o tym później.

00:07:23.180 --> 00:07:29.520
Speaker 1: Jeszcze ostatnia rzecz Michał nie wiem czy jesteś tego świadom, że gdzieś teraz albo chwilkę temu miała dziesiątalocznictwa.

00:07:29.600 --> 00:07:30.560
Speaker 1: to jak żeśmy się poznali.

00:07:31.180 --> 00:07:32.940
Speaker 0: O proszę, to było przy okazji ostatniej rodziny.

00:07:33.120 --> 00:07:33.860
Speaker 0: Tak dokładnie.

00:07:33.900 --> 00:07:34.280
Speaker 0: Wspaniale!

00:07:34.680 --> 00:07:44.400
Speaker 0: Także to bardzo piękne spotkanie w takim razie także na tą rocznicę i powiem tak, w ostatniej rodzinie też jest sporo czarnego humoru takiego, który można by troszeczkę samądzowskim nazwać.

00:07:44.460 --> 00:07:52.480
Speaker 0: Proszę Państwa przed Państwem szczęście czyli happiness a potem tak jak powiedziałem zaczniemy od niezłej anegdoty i porozmawiamy już o filmie.

00:07:52.540 --> 00:07:54.300
Speaker 0: Tak że bardzo się cieszył, że Państwo jesteście.

00:07:54.940 --> 00:07:56.460
Speaker 0: dziękujemy za to zaproszenie dobrego sensu.

00:07:57.140 --> 00:07:58.000
Speaker 0: Dobrze, proszę Państwa.

00:07:58.120 --> 00:08:02.100
Speaker 0: W takim razie jeszcze raz powitajmy wielkimi brawami naszego gościa Jan Paweł Matuszyński.

00:08:02.340 --> 00:08:03.100
Speaker 0: Witam serdecznie.

00:08:04.740 --> 00:08:08.600
Speaker 0: Symboliczna szklanka wody chyba przyda się po tym filmie.

00:08:08.660 --> 00:08:20.960
Speaker 0: mam wrażenie tutaj będzie nam jeszcze patronował zakupiony wtedy dawno temu w Mpiku tutaj parę kroków stąd za jakieś niebotyczne wówczas pieniądze scenariusz filmu Happiness.

00:08:21.580 --> 00:08:26.460
Speaker 0: tam była taka jedna półeczka gdzie czasami się pojawiały brytyjskie wydawnictwa.

00:08:27.520 --> 00:08:37.380
Speaker 0: Proszę Państwa, zanim zaczniemy dyskusję, zaniem spróbujemy podsumować film który wydaje mi się że z tych czterech jakie tutaj pokazaliśmy w trakcie replaya jest największym wyzwaniem do rozmowy.

00:08:37.640 --> 00:08:44.100
Speaker 0: Zaraz się przekonamy to przypomnę że tą podróż z replayem zaczęliśmy w New Jersey i kończymy w New jersey.

00:08:44.600 --> 00:08:50.660
Speaker 0: pierwszy film to był Ghost Dog droga Samuraya rozgrywany na dachach tych budynków które widzieliśmy tutaj.

00:08:51.300 --> 00:08:56.640
Speaker 0: potem poszliśmy Przemyściliśmy się na amerykańskie przedmieście, z Amerykan Buty już tutaj wspomnianym.

00:08:57.100 --> 00:09:09.680
Speaker 0: Później całkowita zmiana to nacji z pragnieni miłości i oczywiście liryzm, łąga Karwaja no i kończymy w New Jersey, które tutaj zostaje przez bohaterkę określane jako the state of irony czyli stan ironii.

00:09:09.860 --> 00:09:15.200
Speaker 0: Jeżeli ktoś tak może powiedzieć to ktoś urodzony w tym stanie a to od Solonc jak najbardziej się kwalifikuje.

00:09:15.300 --> 00:09:28.100
Speaker 0: Urodził się w stanie New Jersey w Newark w roku do roku I na swoim koncie ma kilka filmów, które wywołały duże kontrowersje.

00:09:28.160 --> 00:09:31.340
Speaker 0: Wydaje mi się, że ten wywołował największe w momencie premiery.

00:09:31.460 --> 00:09:39.540
Speaker 0: Przypomnę tylko, że to był film... Do nas doszedł z dwuletnim opóźnieniem ale w Stanach Zjednoczonych to był firm, który miał problem ze znalezieniem dystrybutora, filma Universal.

00:09:39.620 --> 00:09:42.040
Speaker 0: Na początku go zakupiła, potem porzuciła.

00:09:43.040 --> 00:09:51.860
Speaker 0: Film nie dostał się na Festiwal Sundance właśnie z tego powodu, że programy żybali się pokazać tego filmu, żeby być może jest to zbyt odważna propozycja.

00:09:52.520 --> 00:09:55.640
Speaker 0: Natomiast później znalazł swoich fanów.

00:09:55.720 --> 00:10:02.260
Speaker 0: obecnie jest wręcz uznawany za jakiś tam klasyk jakina amerykańskiego najnowszego takopia, którą oglądaliśmy.

00:10:02.340 --> 00:10:13.220
Speaker 0: To była cyfrowa rekonstrukcja z Criterion Collection czyli tej takiej najbardziej prestiżowej kolekcji blu-rayów.

00:10:13.700 --> 00:10:26.560
Speaker 0: Jan wymienił przed seancem te dwa filmy American Beauty i Magnolia, ja bym dorzucił jeszcze jeden film do tej stawki oczywiście troszeczkę wcześniejszy ale jednak w ciąży w Ninetiesach.

00:10:27.060 --> 00:10:34.180
Speaker 0: myślę o naskróty Roberta Altmana, w którym z kolei występowała także Julian Moore która była w Magnoli.

00:10:34.880 --> 00:10:44.820
Speaker 0: bo wszystkie te filmy i American Beauty na skróty i Magnolia, i ten każdy na swój sposób jakoś przekrawa to amerykańskie społeczeństwo.

00:10:45.300 --> 00:10:48.660
Speaker 0: otwiera fasadę idealnego amerykejskiego domku.

00:10:49.960 --> 00:10:57.120
Speaker 0: Aż trzy z nich robią to w takim trybie wielowątkowym, wielowamtkowej opowieści tutaj wyłączam American Beauty.

00:10:57.180 --> 00:10:59.220
Speaker 0: gdzie jest jednak ten jeden podstawowy wątek?

00:10:59.760 --> 00:11:05.600
Speaker 0: no i wszystkie posługują się jakimś miksem śmiechu, cringe'u.

00:11:05.880 --> 00:11:10.560
Speaker 0: dzisiaj byśmy powiedzieli nie mieliśmy tego słowa w dwa tysięcy roku, no jeszcze nie funkcjonowało.

00:11:11.740 --> 00:11:17.360
Speaker 0: I tragizmu to znaczy wydaje mi się że humor i tragizm jest tutaj we wszystkich przypadkach mocno zmieszany.

00:11:18.220 --> 00:11:21.420
Speaker 0: kto wie czy nie najbardziej właśnie w przypadku tego filmu.

00:11:22.060 --> 00:11:26.940
Speaker 0: W przypadku tego films który z jednej strony wychodzi od takiej konstrukcji niemal z Czechowa.

00:11:27.120 --> 00:11:28.220
Speaker 0: mamy trzy siostry tak?

00:11:28.300 --> 00:11:41.720
Speaker 0: Mamy jakieś trzy niespełnione ambicje trzy marzenia w tym New Jersey ale wokół tego oczywiście narasta cała siatka ludzka pragnień wypowiadanych, niewypowiadanych zakazanych i niezakazanych.

00:11:42.240 --> 00:11:44.980
Speaker 0: I dzieje się to bardzo, bardzo gęsto.

00:11:45.060 --> 00:11:46.980
Speaker 0: To jest bardzo czarna komedia?

00:11:47.880 --> 00:12:01.180
Speaker 0: Pytanie do którego chciałbym może zacząć taką pierwszą refleksję jest takie co się dzieje kiedy czarny humor, desperacja może nawet jakiś rodzaj cynizmu bo cynizm także temu filmowi zarzucano.

00:12:01.680 --> 00:12:07.400
Speaker 0: Co się dzieja kiedy on zostaje podkręcony i zagęszczony do takiej gęstości, jaką tu widzimy.

00:12:08.040 --> 00:12:17.720
Speaker 0: Czy to nie jest tak, że w pewnym momencie następuje przekroczenie masy krytycznej i z tej zagęszczonej desperacji czy cynizmu właśnie zaczyna się krystalizować?

00:12:17.800 --> 00:12:18.860
Speaker 0: Co jest zupełnie przeciwnego?

00:12:19.720 --> 00:12:26.900
Speaker 0: Być może jakiś rodzaj nowej empatii, takiej empati, która powstaje już po przekroczeniu jakiejś granicy.

00:12:27.020 --> 00:12:36.960
Speaker 0: I pytanie jeżeli prawdą jestem słynny cytat, że cynik to zawiedziony kochanek ludzkości, to czy nie jest tak że w cynizmie czy takim bezwitosnym aspekcie tego filmu?

00:12:37.040 --> 00:12:39.900
Speaker 0: Nie jest przynajmniej iskierka czegoś niesłychanie miękkiego.

00:12:40.720 --> 00:12:46.920
Speaker 0: Miłosnego wręcz spojrzeniu na tych wszystkich pokręconych a jakże bohaterów.

00:12:48.240 --> 00:12:49.020
Speaker 0: Zaraz się przekonamy.

00:12:49.220 --> 00:12:54.880
Speaker 0: powiem tylko anegdotycznie, że to był ostatni film Toda Solądza który zarobił jakiekolwiek pieniądze.

00:12:55.480 --> 00:13:04.580
Speaker 0: Wszystkie jego późniejsze projekty były wielkimi porażkami finansowymi, to jest twórca, którą bardzo trudno jest zabrać z filmu na film.

00:13:05.240 --> 00:13:06.560
Speaker 0: budżet, on sam zresztą o tym mówi.

00:13:06.660 --> 00:13:12.300
Speaker 0: i co więcej monografia jego twórczości wydana niedawno na Uniwersytecie Przykago.

00:13:12.740 --> 00:13:15.340
Speaker 0: Jak mało która monografa jeszcze nie widziałem, czyli takiego.

00:13:15.400 --> 00:13:20.500
Speaker 0: zaczyna się od wykresu dochodowości tych filmów i jest taka już spadająca kreska.

00:13:20.900 --> 00:13:27.200
Speaker 0: tylko te dwa to znaczy witajcie w domu dla Laelki i Happiness przyniosły zyski.

00:13:27.260 --> 00:13:42.340
Speaker 0: natomiast każdy kolejny storytelling czy pan palindrome, niektóre były nawet w polskim obiegu czarny koń Dark Horse, Winner Dog jak dotąd ostatniego film już przynosiły naprawdę dotkliwe straty.

00:13:42.760 --> 00:14:07.060
Speaker 0: Natomiast odsoląc i to jest może ważna informacja żeby też tutaj może wprowadzić troszkę lżejszą atmosferę Jest szczęśliwie żyjącym w Nowym Jorku mężem i ojcem nauczycielem na New York University, nauczycielom oczywiście w szkole filmowej, mentorem ogromnej ilości młodych filmowców, z których wielu państwu znacie.

00:14:07.320 --> 00:14:12.500
Speaker 0: Bo jest to ukochany nauczyciel w tej nowojorskiej filmówce i jego najbardziej chwazdolną.

00:14:13.020 --> 00:14:20.580
Speaker 0: taką uczennicą, która bardzo podkreśla ile dostała od Todasolandza jest Charlotte Wells twórczyni filmu After Sun.

00:14:21.460 --> 00:14:46.620
Speaker 0: Była jego uczennicą i jest nawet taki dłuższy wywiad dostępny pomiędzy nimi, ona zawsze podkreśla że to właśnie zajęcia z nim były dla niej najważniejszym edukacyjnym doświadczeniem, a jako ojciec z kolei wykazał się dużym dowcipem to tylko powiem tyle że jako fan popkultury amerykańskiej czego jest mnóstwo nawiązań w tych filmach oczywiście nazwał swoje dzieci córkę i syna imionami postaci skreskuwek.

00:14:47.520 --> 00:14:48.780
Speaker 0: Jego córka nazywa się Pebbles.

00:14:48.880 --> 00:14:52.800
Speaker 0: jeśli ktoś oglądał Flintstonów ten pamięta, a jego syn nazwa się Elroy.

00:14:52.880 --> 00:14:55.580
Speaker 0: jeśli ktoś wyglądał Judsonów to pamięta.

00:14:56.160 --> 00:15:02.300
Speaker 0: Dobrze może tyle na ten moment Janku, powiedz proszę jak to by się dzisiaj ten film oglądało?

00:15:02.360 --> 00:15:05.480
Speaker 0: Jak ci się oglądała za pierwszym razem i w ogóle co przed chwilą obejrzyliśmy?

00:15:05.540 --> 00:15:06.400
Speaker 0: Co się tutaj wydarzyło?

00:15:06.920 --> 00:15:08.220
Speaker 1: Nie no super mi się oglądało.

00:15:09.540 --> 00:15:11.300
Speaker 1: Przedażająca aktualne to jest wszystko.

00:15:14.460 --> 00:15:17.480
Speaker 1: Myślę że taki film niestety teraz chyba nie mógł powstać w ogóle.

00:15:20.780 --> 00:15:28.220
Speaker 1: Nie wiem czy jasę nie przypomina może to jesteś stanie przywołać jakikolwiek inny film w którym empatyzuje się z pedofilem.

00:15:30.360 --> 00:15:33.220
Speaker 1: duża sztuka, że to tutaj w ogóle przechodzi dalej.

00:15:33.800 --> 00:15:36.440
Speaker 1: Świat się zmienił a to jakoś dalej konstrukcyjnie pracuje.

00:15:37.480 --> 00:15:43.440
Speaker 1: Ja zawsze uważam, że ten film jest troszkę za długi i to podtrzymuję, że tu gdzieś można by z tego troszeczkę ująć.

00:15:45.540 --> 00:15:54.520
Speaker 1: Natomiast... ja nie pamiętam kiedy ten film widziałem poprzednim razem, to na pewno nie było dwa czy trzy lata temu, to bardziej było tak, nie wiem może osiemdziesięć.

00:15:55.880 --> 00:16:02.300
Speaker 1: Na pewno nie oglądałem go z perspektywy reżysera, totalnie świadomie.

00:16:02.520 --> 00:16:11.100
Speaker 1: I teraz dużo bardziej doceniam tę robotę i widzę jakie to jest tutaj bardzo skrupulatne i przerobione naprawdę bardzo tak rzetelnie.

00:16:11.720 --> 00:16:15.080
Speaker 1: Odkryciem było dla mnie to, że jest tu młody Jared Harris, który gra do Sianina.

00:16:15.400 --> 00:16:16.320
Speaker 1: To mi w ogóle jakoś...

00:16:17.060 --> 00:16:17.680
Speaker 0: Postać w lada?

00:16:20.520 --> 00:16:24.780
Speaker 1: W ogóle trzeba mieć, przepraszam, jaja żeby obsedzić scenaryczę Adaharisa jako Rosjanin.

00:16:25.120 --> 00:16:30.580
Speaker 1: To tak zupełnie ciekawe jestem jaki to jest backstory dookoła tego, bo pewnie jakieś jest.

00:16:33.800 --> 00:16:58.520
Speaker 1: Smutne jest to i tak sobie pomyślałem w trakcie oglądania parę razy że chyba z obecnych Stanach Zjednoczonych jednak przydało, bo się więcej filmów to da solą co może by ten tutaj wygląda trochę inaczej I trochę to o czym myśmy jakoś tak napomknęli przed, no to ja tu widzę link do marka kodarskiego w pewien sposób.

00:16:59.160 --> 00:17:08.560
Speaker 1: Jeśli chodzi o pewną taką intelektualną bezwzględność w ocenie w takiej satyrze, która nie do końca też jest satyrą momentami był.

00:17:10.460 --> 00:17:15.859
Speaker 1: Zastanawiałem się czy jak ten film wychodził te dwadzieścia parę lat temu, to czy to tak samo działało?

00:17:16.520 --> 00:17:25.500
Speaker 1: Bo teraz cały ten wątek już po koniec, ten pedofilski on już jakby przestaje być śmieszny.

00:17:25.880 --> 00:17:29.960
Speaker 1: Tak znaczy że trochę nie wiadomo jak to mam odbierać jako widz.

00:17:30.080 --> 00:17:36.360
Speaker 1: Nie pamiętam mojego pierwszego odbioru tego Ale to dalej jest ciekawe.

00:17:36.580 --> 00:17:44.260
Speaker 1: jeżeli ekran powoduje że to się jakby ogląda dalej z jakąś ciekawością nawet jeśli stałem emocjant nie jest przyjemna.

00:17:44.940 --> 00:17:48.060
Speaker 1: No to znaczy, że film działa.

00:17:49.620 --> 00:17:52.340
Speaker 0: Tak myślę, że pamiętam zaraz jeszcze... A!

00:17:52.580 --> 00:18:02.640
Speaker 0: Jestem winiem tą anegdotę więc zaraz ją powiem ale pamiętam, że wtedy ten seans też przebiegał trochę takie atmosferze jak dzisiaj, ale było mniej śmiechu.

00:18:02.700 --> 00:18:05.700
Speaker 0: mam wrażenie wtedy Myślę, że ten film był rzeczywiście bardziej szokujący.

00:18:05.760 --> 00:18:11.280
Speaker 0: Dzisiaj mieliśmy tutaj totalny miks różnych reakcji z różnych stron widowni.

00:18:11.360 --> 00:18:14.140
Speaker 0: W różnych momentach te reakcje przychodziły.

00:18:14.780 --> 00:18:27.580
Speaker 0: Wydaje mi się, że no to tak jak Todd Solence też o tym mówi sam zresztą w tej rozmowie z Charlotte Wells mówi o tym i że też czuję, że dzisiaj ten film nie znalazł by finansowania żeby był po prostu zbyt ryzykowny.

00:18:28.800 --> 00:18:44.340
Speaker 0: wydaje mi się ,że ten eksperyment empatii o którym tutaj mówisz to znaczy, że ten film znajduje sobie na tyle powiedzmy odwagi żeby absolutnie jakby nie pochwalając żadnego z tych czynów żeby spojrzeć w oczy człowiekowi, których tych czynów dokonuje.

00:18:44.860 --> 00:18:51.200
Speaker 0: To jest ten ogromny taki etyczny wysiłek tego filmu i on trochę zmusza do tego wysiłku także widza tak?

00:18:51.600 --> 00:18:58.300
Speaker 0: I to jest chyba to, co jest nadal bardzo trudne, żeby w te oczy na końcu po prostu spojrzyć bo chce się odwrócić trochę głowę dekranu.

00:18:58.980 --> 00:19:20.940
Speaker 1: Ja z tego filmą zawsze pamiętałem... Tu podróży się wydarza taki pastisz komedii romantycznej właśnie w tym wątku i przez to jak muzyka jest poprowadzona, i ta taka jakby łagodność która w ogóle nie zgadza się z tym co my dostajemy ze scen.

00:19:21.280 --> 00:19:32.740
Speaker 1: I tu nie tylko są ceny w tym Wątku, to to jakby siostry wobec siebie grają nieprawdopodobnie bezwzględnie, bez kompletnej świadomości tego co mówią.

00:19:33.300 --> 00:19:39.220
Speaker 1: Jeszcze, bo wspomniałeś o bardzo fajnej książce, o której ja się chyba też otawiam.

00:19:39.260 --> 00:19:41.260
Speaker 1: Ja tego nie wiem czy to mnie pamiętam.

00:19:41.580 --> 00:20:02.440
Speaker 1: Natomiast chciałem powiedzieć odnośnie pierwszego filmu, który był ramal tego cyku pokazanego czyli Gózdok że ja swojego czasu długo szukałem ścieżki dźwiękowej z tego filmu Nie tej granatowej tylko ścieżka z muzyką EZE i dopadłem tą płytę za badajże, czysta pięćdziesiąt franków w Paryżu.

00:20:02.720 --> 00:20:11.420
Speaker 1: I to był jakiś zbiór dniem półrotnego kieszonkowego więc tu też jest jakby link Jeśli chodzi o dodawanie pieniędzy na takie rzeczy, które są słodkie.

00:20:11.460 --> 00:20:12.680
Speaker 0: Dokładnie tak to wtedy było.

00:20:12.800 --> 00:20:23.760
Speaker 0: Tutaj zawsze mamy tę kroplę nostalgii więc ja dodam że nie raz po seansie w tej sali w dziewięćdziesiątym czy dwutysięcznym roku moje kroki szły od razu do MPQ, który tutaj był w okolicach.

00:20:24.260 --> 00:20:34.080
Speaker 0: i właśnie tam ta zagraniczna pułeczka była tak niesłuchanie kusząca a ceny były tak absurdalnie wysokie, że naprawdę rzadko się zdarzało żeby rzeczywiście coś tam zrealizować, ale tak.

00:20:34.220 --> 00:20:41.220
Speaker 0: To były takie momenty i pamiętam, że ten scenariusz się tam pojawił jako jakiś taki po prostu duch i nagle się zmaterializował.

00:20:42.180 --> 00:20:50.900
Speaker 0: Dodam, że... Ten film, który przed chwilą zobaczyliśmy ma także swój oficjalny sequel, chociaż jest nakręcony zresztą przez Toda Solandza.

00:20:51.120 --> 00:20:54.380
Speaker 0: Jest to o tyle nietypowy sequel, że wszystkie role są grane przez inne aktorów.

00:20:55.020 --> 00:20:58.060
Speaker 0: I on to celowo zrobił i to nie jest jedyny raz kiedy on coś takiego zrobił.

00:20:58.180 --> 00:21:01.980
Speaker 0: Przypomnę, że w filmie Palingramy jedna postać jest grana przez osiem różnych aktorek.

00:21:02.520 --> 00:21:09.840
Speaker 0: Natomiast rzeczywiście film Życie w trakcie wojny, bo on tak się nazywał Life During Wirtime, który miał premierę w dwa tysiące dziesiątym roku.

00:21:12.160 --> 00:21:16.600
Speaker 0: Był oficjalnym sequelem i jego nawet tytuł roboczy brzmiał wybaczenie Forgiveness.

00:21:16.680 --> 00:21:19.280
Speaker 0: to miało być takie dopełnienie filmu Happyness.

00:21:19.680 --> 00:21:22.920
Speaker 0: Właściwie wszystkie te postaci się tam pojawiają niektóre nawet pojawiają się jako duchy.

00:21:23.540 --> 00:21:28.720
Speaker 0: Mam na myśli duch samobójcy, które tutaj tego pierwszego partnera Joy.

00:21:29.860 --> 00:21:33.160
Speaker 0: jest to film... O ile możecie Państwo sobie obrazić?

00:21:33.240 --> 00:21:36.340
Speaker 0: Jeszcze bardziej depresyjny, taki niesłychanie gożki.

00:21:36.420 --> 00:21:42.220
Speaker 0: On jest zrealizowany już po atakach... Oczywiście długo po ataku jednastego września ale przede wszystkim w trakcie wojny

00:21:42.680 --> 00:21:43.040
Speaker 1: w Iraku.

00:21:43.100 --> 00:21:46.420
Speaker 0: no tytuł mówi Wszystko Życie w Trakcie Wojny Life During World Time.

00:21:46.500 --> 00:21:51.520
Speaker 0: i tam powiedziałbym że takie stężenie tej gory czy jest nawet większy jest o wiele mniej komedi.

00:21:51.640 --> 00:21:58.240
Speaker 0: Tutaj jednak tej komedii było Całkiem sporo, natomiast fajnie by było gdyby to sądząc domkną trylogię myślę.

00:21:58.640 --> 00:22:18.720
Speaker 0: Zwłaszcza patrząc na dzisiejszą Amerykę której ziarenko jest już w tym filmie ponieważ dopiero dzisiaj jednąc do państwa i szukając różnych ciekawostek dowiedziałem się, że rola tej agentki sprzedaży nieruchomości tej pani uśmiechniętej oducha do ucha w niebieskim autwicie była grana przez uwaga ówczesną żonę Donalda

00:22:18.780 --> 00:22:19.080
Speaker 1: Trumpa

00:22:19.680 --> 00:22:20.600
Speaker 0: Marle Maples.

00:22:20.680 --> 00:22:22.520
Speaker 0: Ona wtedy była żoną Trumpa.

00:22:23.340 --> 00:22:29.580
Speaker 0: Zresztą po latach to hasło o tym, że rozwód był najlepszą decyzją w moim życiu wybrzmiewa jakąś ciekawym echem.

00:22:29.660 --> 00:22:32.020
Speaker 0: ale to oczywiście już mój komentarz.

00:22:32.660 --> 00:22:33.180
Speaker 0: Proszę Państwa

00:22:35.220 --> 00:22:38.060
Speaker 1: Ja mam pytanie, bo wyczuwam, że możesz coś wiedzieć na ten temat.

00:22:38.380 --> 00:22:44.360
Speaker 1: Czy znaleźć są okoliczności jak to jest, że John Lovitt zagrał ten epizod otwierający ten film?

00:22:45.440 --> 00:22:49.680
Speaker 1: Bo on był wtedy dosyć duży nazwisk i chyba największym z całej tej obstawy tak mi się wydaje.

00:22:49.720 --> 00:22:49.960
Speaker 1: wtedy

00:22:50.940 --> 00:23:05.340
Speaker 0: To znaczy tak, nie wiem dokładnie jak to się stało ale jak się przyjrzymy w tej obsadzie tam są duże nazwiska świata teatralnego nowojorskiego i to takie naprawdę z pierwszych, że tak powiem stron Elizabeth Ashley grająca tą kochankę ojca.

00:23:05.820 --> 00:23:09.060
Speaker 0: To jest naprawdę legenda Broadwayu z tym takim przepalonym głosem.

00:23:10.240 --> 00:23:15.360
Speaker 0: I Ben Gazara oczywiście który gra... dziadka, ojca, który tutaj przeżywa drugą młodość.

00:23:16.120 --> 00:23:19.700
Speaker 0: To jest oczywiście jeden z ulubionych aktorów John Kassavetes'a.

00:23:19.760 --> 00:23:25.660
Speaker 0: jeśli ktoś widział zabójstwo chińskiego Maklera czy parę innych filmów ten pamiętago.

00:23:26.100 --> 00:23:31.580
Speaker 0: Więc powiedziałbym tak że tu jest sporo takich twarzy właśnie świata niezależnego ale z wyższej półki.

00:23:32.080 --> 00:23:46.060
Speaker 0: bo wtedy już po sukcesie Welcome to the Dollhouse czyli tego pierwszego filmu... Przepraszam drugiego, drugiego ale pierwszego sukcesu Tata Solandza dużo osób chciało z nim pracować i też podjąć pewne ryzyko, bo ja myślę że wystąpienie w takim filmie jest ogromnym ryzykiem.

00:23:46.120 --> 00:23:55.140
Speaker 0: Myślę, że to jest najbardziej dla aktora grającego właśnie rolę ojca pedofila tego Dlana Bakera, którego rala jest świetna ale postać jest straszna.

00:23:55.860 --> 00:23:59.460
Speaker 0: więc tutaj może zrobię... średnik.

00:23:59.540 --> 00:24:03.640
Speaker 0: I zanim znałem się na pytanie to anegdota, bo ona mi po prostu ucieknie i wyjdziemy stąd.

00:24:03.680 --> 00:24:04.580
Speaker 0: tutaj państwu nie opowiem.

00:24:05.260 --> 00:24:07.440
Speaker 0: Od razu powiem że anegdotę jest też zawarta w tej książce.

00:24:07.900 --> 00:24:11.580
Speaker 0: bardzo do niej namawiam, bo to jest... Też miałem tutaj malutki udział.

00:24:11.920 --> 00:24:22.220
Speaker 0: Książka Olga Drendy pod tytułem Nonstop Kino, która jest tak naprawdę, dobrze powiem historią Silesia filmów, historią kin prowadzonych przez Silesię.

00:24:22.340 --> 00:24:25.140
Speaker 0: W tym jest cały rozdział światowidzie i ta anegдota też jest upowtórzona.

00:24:25.200 --> 00:24:32.980
Speaker 0: Odużanek dota jest taka był Styczeń roku dwa tysięcznego, ja już od dobrych dwóch lat byłem stałym widzem kina światowit.

00:24:33.840 --> 00:24:36.340
Speaker 0: Przy czym zawsze jeździłem tutaj w soboty i w niedzielę.

00:24:36.400 --> 00:24:44.400
Speaker 0: no wtedy kiedy nie było szkoły dojeżdżałem prawie godzinę stanowskich gór i moi wspanialej rodzice bardzo mnie w tym wspierali i też byli dosyć liberalni.

00:24:44.460 --> 00:24:48.180
Speaker 0: to znaczy po prostu umówiłem że jest fajny film, że warto na niego pojechać.

00:24:50.480 --> 00:24:52.420
Speaker 0: nie było jakichś pytań, o czym jest ten film.

00:24:53.100 --> 00:24:55.060
Speaker 0: Wiedzieli, że jadę na dobry film i to była prawda!

00:24:55.320 --> 00:24:57.540
Speaker 0: I tu się nie mylili.

00:24:58.440 --> 00:25:07.100
Speaker 0: Natomiast w pewnym momencie zawsze mówiliśmy coś takiego... No tak, bo my też kiedyś byliśmy kinamanami, dużo jeździliśmy do kina.

00:25:07.520 --> 00:25:14.020
Speaker 0: Ja wiedziałem o tym, bo też moi rycy często opowiadali mi o tej filmy z lat siedemdziesiątych, osiemdziesiętych ale ze mną tu nigdy nie przyjeżdżali.

00:25:15.340 --> 00:25:16.000
Speaker 0: To się zmieniło.

00:25:16.420 --> 00:25:22.460
Speaker 0: piętnastego stycznia dwa tysięcy roku I powiem tak, poranek był dosyć dla mnie niekomfortowy.

00:25:22.580 --> 00:25:24.200
Speaker 0: Ponieważ pytanie było co dzisiaj robi?

00:25:24.300 --> 00:25:25.080
Speaker 0: Ja mówię jadę do kina.

00:25:25.580 --> 00:25:29.040
Speaker 0: Już byłem po lekturze recenzji filmu Happiness w miesięczniku Kino.

00:25:29.120 --> 00:25:34.680
Speaker 0: Wiedziałem o czym ten film jest, czytałem recenzję Marii Kornatowskiej i nagle pytania to słowa.

00:25:34.740 --> 00:25:35.060
Speaker 0: A wiesz co,

00:25:35.120 --> 00:25:35.760
Speaker 1: możebyśmy z tobą

00:25:35.820 --> 00:25:36.280
Speaker 0: pojechali?

00:25:36.360 --> 00:25:41.000
Speaker 0: To zawsze taki, że jest to okina a my też robimy film... No to dzisiaj powiedzieliśmy z Tobą jaki film?

00:25:41.080 --> 00:25:42.860
Speaker 0: A ja mówię Happiness, co to znaczy?

00:25:42.920 --> 00:25:43.540
Speaker 0: Wiesz szczęście!

00:25:43.620 --> 00:25:44.800
Speaker 0: A tu na pewno będzie świetny film.

00:25:45.700 --> 00:25:54.240
Speaker 0: Ja oczywiście już miałem wtedy siedemmaście i pół roku, ale jakoś tak kurczyłem się we w sobie, bo to rzuci cień na wszystkie moje poprzednie wizyty tutaj.

00:25:54.960 --> 00:25:58.660
Speaker 0: Dodam, że już bym tutaj posała się chociażby idiotów fontrila.

00:26:00.280 --> 00:26:03.700
Speaker 0: No ale dobrze no jeżeli powiem mnie nie jedźcie to będzie trochę dziwne.

00:26:03.860 --> 00:26:05.940
Speaker 0: więc mówię no dobrze super to powiedziałem razem.

00:26:06.420 --> 00:26:11.860
Speaker 0: Pamiętam tą drogę samochodem, pamiętam jak usiadłem... nie w tym fotelu i fotele są już nowe.

00:26:12.480 --> 00:26:14.980
Speaker 0: Ale w pierwszym rzędzie powiedziałem, a uświęcić się za ten sam z tyłu.

00:26:15.060 --> 00:26:17.640
Speaker 0: ja tutaj zazwyczaj siadam z przodu co było prawdą.

00:26:18.680 --> 00:26:31.700
Speaker 0: Było to jeden z najbardziej niekomfortowych stu czterdziestu minut mojego życia ponieważ przed chwilą panią sobie obejrzeliście film który tutaj leciał i tak zastanowiłem czy to jest moja ostatnia wizyta na jakiś czas w kinie światowidno przynajmniej do skończenia tych osiemnastoladza pół roku?

00:26:32.700 --> 00:26:33.820
Speaker 0: Czy to się jakoś skontczy?

00:26:34.000 --> 00:26:45.700
Speaker 0: Jak ta rozmowa w samochudzie będzie przebiegała, ale muszę powiedzieć że to był ogromny punkt zwotny ponieważ wychodząc tutaj przez te drzwi i tak zastanawiając się co się wydarzy jak w ogóle o tym filmie porozmawiamy.

00:26:46.760 --> 00:26:48.120
Speaker 0: Pamiętam bardzo dobrze słowa.

00:26:48.320 --> 00:26:50.140
Speaker 0: moja mama powiedziała, to był świetny film!

00:26:50.620 --> 00:27:03.900
Speaker 0: I zaczęliśmy rozmawiać o tym w filmie i od tamtego czasu moi rodzice bardzo często ze mną jeździli i zaczął się w zasadzie taki złoty okres co najmniej dwóch lat Kiedy tutaj w tej sali byliśmy bardzo często razem, oglądaliśmy filmy, rozmawialiśmy o nich do dzisiaj.

00:27:03.960 --> 00:27:07.860
Speaker 0: Pamiętam wiele z tych saansów a wszystko zaczęło się od saansu filmu Happiness.

00:27:08.680 --> 00:27:11.200
Speaker 0: i prosimy bardzo wielkie brawa bo moi rodzice są tu także dzisiaj.

00:27:11.620 --> 00:27:11.900
Speaker 0: Także

00:27:13.480 --> 00:27:14.480
Speaker 1: chcę to podkreślić.

00:27:15.040 --> 00:27:17.380
Speaker 0: Z tego co pamiętam wtedy siedzieli pan.

00:27:19.420 --> 00:27:23.520
Speaker 0: Tak że proszę państwa film Happiness, kino dla całej rodzinny po prostu tak?

00:27:23.600 --> 00:27:24.980
Speaker 0: To można za reklamować.

00:27:25.780 --> 00:27:28.240
Speaker 0: Janku wracam do wątków reżyserskich.

00:27:28.720 --> 00:27:31.720
Speaker 0: Powiedz mi proszę, może ja się napiję wady?

00:27:34.400 --> 00:27:39.940
Speaker 1: No... Ja tylko przypomnę że mojej rodzice mnie zabrali na Pulp Fiction do kina.

00:27:40.220 --> 00:27:41.100
Speaker 1: To było to wcześniej.

00:27:42.180 --> 00:27:43.960
Speaker 0: Oto dobrze trafiłeś, bo to też powiem...

00:27:44.440 --> 00:27:45.580
Speaker 1: Nie, nie, no to był w riacie!

00:27:45.800 --> 00:27:50.520
Speaker 0: Pulp fiction z jakiegoś powodu była jedynym filmem, na którym mnie nie puścili w tamtych latach.

00:27:50.560 --> 00:27:52.880
Speaker 0: Pamiętam, że coś musieli przeczytać o tym filmie i powiedzieć nie, nie.

00:27:53.260 --> 00:27:54.440
Speaker 0: To jest film od lat osiemnastu.

00:27:54.820 --> 00:27:56.300
Speaker 0: Także to był film, na który mnie nie puszczono.

00:27:56.360 --> 00:28:00.600
Speaker 0: Widziałem go później, widzisz jakie... jak to się różnie układa.

00:28:01.500 --> 00:28:08.680
Speaker 0: Proszę Państwa, zanim przejdziemy do rozmowy z Państwem ja też przypomnę że rozmowa jest rejestrowana, będzie potem podcinek pod kasus Spoiler Master.

00:28:08.720 --> 00:28:10.420
Speaker 0: już taki mamy zwyczaj tutaj.

00:28:10.480 --> 00:28:14.240
Speaker 0: to jednak jeszcze chciałem ci podpadać o to reżyserskie twoje okobo.

00:28:15.460 --> 00:28:20.280
Speaker 0: film wydaje się prosty sceny głównie dwójkowe.

00:28:20.860 --> 00:28:25.440
Speaker 0: najlepsze są te sceny dwójkoły kiedy mamy dwie postaci jakąś niezręczną sytuację.

00:28:26.300 --> 00:28:38.580
Speaker 0: Ale jednak mam wrażenie, że świat tego filmu jest budowany bardzo konsekwentnie od tych szkaradnych wykładzin, z tych wszystkich szczegółów scenografii, tych mieszkań.

00:28:39.140 --> 00:28:43.980
Speaker 0: Rosyjskie mieszkanie, które ma te frędzelki i falbanki już rozwieszone we framogach.

00:28:44.700 --> 00:28:50.500
Speaker 0: Powiedz proszę jak ty teraz patrzysz na to osiągnięcie reżyserskie Solanza, bo myślę że ona jest tutaj niebanalna.

00:28:50.680 --> 00:28:58.040
Speaker 0: Żeby nas przeprowadzić przez te wszystkie emocje i jeszcze sprawić, że się pośmiejemy w momentach których na pewno nie podejrzewaliśmy, że w ogóle można się w nich śmiać.

00:28:58.460 --> 00:29:01.960
Speaker 0: no to chyba za kierownicą musi być naprawdę sprawny kierowca.

00:29:02.460 --> 00:29:02.680
Speaker 1: Wiesz co?

00:29:04.340 --> 00:29:11.720
Speaker 1: Bo tu przywołałeś międzyczasie dwa nazwiska takie które na pewno gdzieś się w tym siemi mocniej odbijają niż Wcześniej.

00:29:11.760 --> 00:29:12.900
Speaker 1: przynajmniej o nich nie pomyślałem.

00:29:12.940 --> 00:29:31.340
Speaker 1: Jeden to jest Altman i to nie tylko na skrót, ale w ogóle Altman bo on jednak w moim świecie to zbiorowe filmu wymyślił i zawsze te relacje na wielu różnych płaszczyznach u niego działały akurat na skruty, który nie widziałem strasznie dawno choć mam to z kriteriona w

00:29:31.420 --> 00:29:31.600
Speaker 0: domu

00:29:32.460 --> 00:29:34.400
Speaker 1: nieodpakowane chyba niestety, głupie mi przyznać.

00:29:35.980 --> 00:29:42.780
Speaker 1: I drugie nazwisko to jest Casavetes, który też się jakoś tutaj w sumie gdzieś tylko się tam chyba odbija.

00:29:43.260 --> 00:30:05.620
Speaker 1: Ja mam takie poczucie że ten film był bardzo... Ten scenariusz musiał być bardzo precyzyjnie napisany również z taką jasną myślą jak to będzie montowany bo wydaje mi się, że ten po tych dialogów to jak to jest podawane i też Generalnie wszystkie rzeczy, które mają jakiś charakter komediowy niezależnie od tego czy to jest zwykła komedia, czy to satyra.

00:30:08.080 --> 00:30:11.360
Speaker 1: To jest jednak timing i bardzo duża precyzja.

00:30:11.660 --> 00:30:15.600
Speaker 1: Mam takie poczucie że tu nie było przypadku.

00:30:17.320 --> 00:30:20.120
Speaker 1: Zastanawiała mnie w paru momentach kolejność scen.

00:30:20.580 --> 00:30:25.520
Speaker 1: Myślę, że na poziomie montażu musiała być jakaś zagadka.

00:30:25.580 --> 00:30:36.680
Speaker 1: w tym momencie To jest normalne zjawisko przy tak wielu wątkach, bo czasami się okazuje że te przeploty czyli to jak wątek A i B ze sobą spotykają się w tym momencie.

00:30:37.540 --> 00:30:41.620
Speaker 1: Na papierze to wygląda trochę inaczej niż później się okazuje na montażu ponieważ.

00:30:43.180 --> 00:30:50.500
Speaker 1: no jednak scenariusz to jest zawsze teoria jak dochodzi do tego to jak to jest dokładnie nakręcone co dają aktorzy jaki to ma tak naprawdę tajemniki itd.

00:30:51.020 --> 00:30:59.240
Speaker 1: Nawet jak to bardzo szczegółowo przygotowane To i tak później następują jakieś momenty, a to jak w środku filmu wyczułem że tam jest gdzieś tego typu rzecz.

00:31:00.260 --> 00:31:07.740
Speaker 1: Na pewno ten podział na rozdziałe też był wymyślony od początku bo to służy jakiejś większej myśli.

00:31:07.880 --> 00:31:09.540
Speaker 1: ona nie jest do końca zdefiniowana.

00:31:13.000 --> 00:31:23.860
Speaker 1: Zacząłem się tak zastanawiać czy tu była jakaś improwizacja, ale jeżeli była to bardziej chyba musiała być w takim duchu trochę jak u Michaeli w trakcie prób.

00:31:24.180 --> 00:31:39.980
Speaker 1: Że musi jakby gadać i gadaść i później to musi zostać dopisane bo jest to szalenie precyzyjnie opowiedziane a jednocześnie nie tak oglądałem, nie miałem poczucie żeby mnie ta formua przytłaczała w tym sensie że byłbym z tymi postaciami co zacji bardzo trudnej tematyki do opowiadania.

00:31:40.040 --> 00:31:44.040
Speaker 1: w sumie Jest naprawdę mistrzostwem, muszę powiedzieć.

00:31:45.220 --> 00:31:46.780
Speaker 0: Cieszę się, że wspomniałeś jako terskim.

00:31:46.900 --> 00:31:56.280
Speaker 0: Mam wrażenie, że w polskim kinie właśnie Dzień Świra jest takim filmem, który też dzięki swojej niesłychanej precyzji zawsze mnie zadziwia jak wracam do tego filmu i jak bardzo on jest precyzyjny.

00:31:56.960 --> 00:32:00.080
Speaker 0: No zabiera nas takie najciemniejsze zakątki duszy bohatera.

00:32:00.840 --> 00:32:11.600
Speaker 0: Też takie bardzo intymne, bardzo trudne no a jednocześnie sprawia nie tylko ,że się widownia śmieję ale ten film jest regularnie przegłosowywany jako ulubiony film wszystkich Polaków co też jest ogromnym osiągnięciem.

00:32:11.640 --> 00:32:17.740
Speaker 0: jak na film tak... tak mroczny jak dzień chwila, ale cieszę się że to nazwisko Koterskiego tutaj padło.

00:32:17.800 --> 00:32:31.060
Speaker 0: No i też cieszy się, że przed seancem przypomnijmy te przywoźń Filipasii Murachowmana, którego od dwunastu lat już nie ma z nami bo on smarł w dwa tysiące czternastym.

00:32:31.200 --> 00:32:31.960
Speaker 0: Trudno w to uwierzyć.

00:32:32.040 --> 00:32:35.420
Speaker 0: wieku czterdziestu sześciu lat tutaj właśnie jako allen.

00:32:35.580 --> 00:32:37.800
Speaker 0: to właściwie tak jak ty powiedziałeś no pierwszy raz tego aktora.

00:32:37.860 --> 00:32:40.280
Speaker 0: wtedy zobaczyliśmy tak naprawdę chodrze.

00:32:40.380 --> 00:32:40.620
Speaker 1: chyba

00:32:40.760 --> 00:32:41.860
Speaker 0: nie Chyba

00:32:41.980 --> 00:32:44.400
Speaker 1: kurde jednak nie, bo Bóg innaś zbyło wcześniej.

00:32:44.520 --> 00:33:05.840
Speaker 0: A Bóg i naś z było wcześniej rzeczywiście ale tam o wiele mniejsza rola to trzeba powiedzieć, ale był, to prawda, no mam wrażenie że to jest chyba taka jedna z najodważniejszych ról tego filmu i taka skupiająca właśnie i tragizm i komizm jednocześnie, bo tam są te sceny kiedy on jest niesłychanie żałosny a w tej żołości jest jakiś też patos.

00:33:05.960 --> 00:33:12.040
Speaker 0: tak jakaś taka gdzieś tam ukryta godność tej postaci.

00:33:12.640 --> 00:33:15.000
Speaker 0: Dobrze, to może tu zrobimy mały średnik.

00:33:15.360 --> 00:33:17.300
Speaker 0: Jestem bardzo ciekaw Państwa wrażeń.

00:33:17.380 --> 00:33:20.420
Speaker 0: teraz robimy małym switch żeby były dwa mikrofony po dwóch stronach.

00:33:20.460 --> 00:33:26.800
Speaker 0: my się tutaj będziemy wymieniać a gdyby ten był przekazany tak żeby żadne słowo nam nie umknęło od razu mamy.

00:33:26.860 --> 00:33:28.660
Speaker 0: widzę tutaj głos w półwie sali.

00:33:28.960 --> 00:33:32.280
Speaker 0: proszę bardzo i zaraz po kolei sobie pójdziemy.

00:33:33.640 --> 00:33:36.640
Speaker 0: Cieszę się, że udało się ten film pokazać.

00:33:37.080 --> 00:33:38.860
Speaker 0: Bardzo mi się podobało.

00:33:38.920 --> 00:33:46.340
Speaker 0: ogłoszenie było właśnie z twojego opowiedzenia kiedyś Michał, kiedy pierwszy raz chyba opowiadałaś tą anegdotę o tym sensie.

00:33:46.400 --> 00:33:58.240
Speaker 0: to była ta rekomendacja przez którą zobaczyłem ten film i jakby... Myśląc właśnie też tutaj o ostatni rodzinie, która była przywołana także na film.

00:33:59.820 --> 00:34:03.020
Speaker 0: O Koterskim i tak dalej jakby oglądałem trochę ten film.

00:34:03.120 --> 00:34:09.080
Speaker 0: teraz tak myśląco takiej polskiej mentalności, amerykańskiej mentalłości.

00:34:09.159 --> 00:34:12.540
Speaker 0: Mi się wydaje że nas ten film może śmieszyć.

00:34:12.620 --> 00:34:21.920
Speaker 0: dlatego, jako naród tak historyczny nie byliśmy tacy, że nie mamy tej formułki jakby o cześć co tam u ciebie dobrze?

00:34:21.980 --> 00:34:30.780
Speaker 0: U ciebie dobra i tak dalej, że jest ten właśnie tutaj to się rozgrywa między tym Rosjaninem a Joy, że on mówi ja widzę, że tego nie robisz.

00:34:31.719 --> 00:34:33.360
Speaker 0: Znaczy że nie jest u cieby dobrze.

00:34:33.620 --> 00:34:49.480
Speaker 0: i mi się wydaje właśnie także jakby tak myślę czy my się trochę... Nie oglądaliśmy też filmów i tak kulturowo nie jesteśmy trochę bardziej jakby wylewni, ale my też jakby bardziej tak po prostu byliśmy takimi dumerami.

00:34:50.020 --> 00:35:01.280
Speaker 0: Że tak jak tak w kulturze raczej się reprezentuje nas, że raczej ponuży chodzimy, że też jakby nie jesteśmy wylewni, ale nie robimy tej fasady.

00:35:02.260 --> 00:35:05.880
Speaker 0: więc ten sposób mi się fajnie ten film podobał.

00:35:07.500 --> 00:35:09.500
Speaker 0: Czy ktoś ma jakieś podobne refleksje czy coś?

00:35:10.220 --> 00:35:13.560
Speaker 0: To jest trochę to pytanie, z którym zaczęliśmy ten cały cykl.

00:35:13.660 --> 00:35:15.440
Speaker 0: Czy my w międzyczasie się zmieniliśmy?

00:35:15.860 --> 00:35:17.320
Speaker 0: Czy nasze społeczeństwo się zmieniło?

00:35:17.840 --> 00:35:25.300
Speaker 0: Wtedy wciąż na tą Amerykę patrzyliśmy chyba jednak tak z dołu do góry, myśląc sobie o co za wspaniały świat.

00:35:25.480 --> 00:35:32.100
Speaker 0: Tutaj nam Solon trochę podpowiadał że on nie jest aż taki wspaniałym ale myślę, że wtedy mogliśmy mieć jeszcze jakiś taki scepticyzm.

00:35:32.640 --> 00:35:35.860
Speaker 0: W między czasie u nas się wytworzyła taka... nazwę.

00:35:35.940 --> 00:35:38.800
Speaker 0: to taka klasa średnia, której wtedy nie było.

00:35:39.780 --> 00:35:43.300
Speaker 0: Te domki, te centra handlowe.

00:35:43.360 --> 00:35:49.180
Speaker 0: przecież takiego centrum handlowego jak tutaj widzimy to jeszcze w tamtych czasach właściwie u nas nie było.

00:35:50.000 --> 00:35:54.800
Speaker 0: Teraz jadę do rodziny Taroskiej Gór, mijam cztery takie centra właśnie takie mole tak?

00:35:55.160 --> 00:36:03.520
Speaker 0: Myśmy tego jeszcze wtedy tak naprawdę nie znali więc może też zachowaniowo jakoś się zbliżliśmy do Amerykanów z tamtego czasu.

00:36:03.600 --> 00:36:08.700
Speaker 0: mamy Instagramy wszyscy jesteśmy uśmiechnięci chodzimy na siłownie i jest super jedzenie jest pyszne.

00:36:09.440 --> 00:36:11.500
Speaker 0: może jesteśmy bardziej amerykańscy niż wtedy?

00:36:11.560 --> 00:36:12.940
Speaker 0: to jest oczywiście pytanie otwarte.

00:36:14.340 --> 00:36:19.000
Speaker 1: mi się wydaje że Podobne osiedle się też pojawiły.

00:36:19.720 --> 00:36:21.960
Speaker 1: Ma na osie architekturę i nie rozwija.

00:36:23.260 --> 00:36:24.160
Speaker 0: Oczywiście, dokładnie.

00:36:24.980 --> 00:36:26.040
Speaker 0: Białe domki są także u nas.

00:36:26.340 --> 00:36:26.600
Speaker 0: Świetnie!

00:36:27.300 --> 00:36:28.960
Speaker 0: Będziemy tak się przerzucać ze strony na stronę?

00:36:29.040 --> 00:36:29.640
Speaker 0: Mamy tutaj głos.

00:36:29.700 --> 00:36:30.320
Speaker 0: proszę w Michale.

00:36:31.300 --> 00:36:32.040
Speaker 0: Dobry wieczór.

00:36:33.220 --> 00:36:37.280
Speaker 0: Przed filmem wspomniałeś o plakacie komiksowym.

00:36:37.360 --> 00:36:38.560
Speaker 0: spojrzałem sobie na niego.

00:36:39.900 --> 00:36:55.660
Speaker 0: Podejrzysz stworzył go Daniel Close facet który zrobił takie komiksy jak Ghost Ward czy Wilson, który z happiness ma wiele spólnego, bo Wilson opowiadał takim cyniku.

00:36:56.320 --> 00:37:00.640
Speaker 0: który przełamywał to samo zadowolenie amerykańskie.

00:37:00.800 --> 00:37:23.300
Speaker 0: W ogóle ten film ma taki rodowód komiksowy, ale nie super bohatelski tylko właśnie odwołujący się do powieści gafisznych amerykajskich, do alternatywy komiksowej, do takich autorów jak Klaus, jak Alex Robinson, autor Wykimanych czy chociażby Robert Cobb?

00:37:23.460 --> 00:37:35.800
Speaker 0: którzy ukazywali taką obłudę amerykańsko, to znaczy takie udawanie że wszystko jest w porządku a tak naprawdę nie jest i w sumie chciałem wspomnieć o tym.

00:37:35.880 --> 00:37:36.240
Speaker 0: Dziękuję.

00:37:36.660 --> 00:37:37.360
Speaker 0: Bardzo dziękuję.

00:37:37.440 --> 00:37:43.060
Speaker 0: ja też pozwolę sobie polecić proszę państwa blok Michała Chodolińskiego poświęcony komiksowi Gotam W Deszczu.

00:37:43.120 --> 00:37:43.720
Speaker 0: bardzo polecam.

00:37:44.120 --> 00:37:44.680
Speaker 0: I też Michale.

00:37:44.840 --> 00:37:58.820
Speaker 0: kilka razy rozmawialiśmy o komiksach Chris Awera building stories przede wszystkim, takich bardzo przybierających komiksach pokazujących właśnie co jest za drzwiami amerykańskich takich budynków.

00:37:59.140 --> 00:38:04.420
Speaker 0: Więc mi też dzisiaj trochę ten Chris Wersko ja żył ale dziękuję że rozszyfrowałeś tego grafika plakatowego.

00:38:05.840 --> 00:38:09.600
Speaker 0: Proszę Państwa tutaj nie wiem kto ma mikrofon.

00:38:11.860 --> 00:38:12.240
Speaker 0: Dobry wieczór.

00:38:13.060 --> 00:38:18.740
Speaker 0: To jest film dla mnie o tym, jak daleko nieszczęśliwi ludzie są się w stanie posunąć, żeby poczuć się lepiej.

00:38:19.440 --> 00:38:25.260
Speaker 0: I to nawet nie chodzi o miłość po to, żeby zostać zauważeni i docenieni, żeby ktoś ich nawet przytulił.

00:38:25.800 --> 00:38:26.180
Speaker 0: Zrozumiał?

00:38:26.240 --> 00:38:30.120
Speaker 0: Choćby tak, jak ta scena kiedy położył się w łóżku z kobietą, która zamordowała innego faceta...

00:38:30.940 --> 00:38:31.360
Speaker 1: To była

00:38:31.920 --> 00:38:32.940
Speaker 0: scena naprawdę gruba!

00:38:34.320 --> 00:38:39.940
Speaker 0: I druga taką, znaczy dla mnie tą główną scenę, która mną wstrząsna w ogóle.

00:38:40.640 --> 00:38:45.000
Speaker 0: To jest gra tego małego chłopca, który rozmawia z ojcem.

00:38:45.400 --> 00:38:50.820
Speaker 0: On w ogóle przebija się przez cały film i jest najbardziej do żały z tych wszystkich ludzi, którzy tam są.

00:38:52.220 --> 00:38:53.440
Speaker 0: On mówi jak dorosły człowiek.

00:38:53.840 --> 00:38:55.400
Speaker 0: On się zachowuje jak dorósły człowieka.

00:38:55.720 --> 00:38:57.180
Speaker 0: On matkuje własnym rodzicom.

00:38:59.320 --> 00:39:00.580
Speaker 0: Jest tak na dwie gdoś rzały

00:39:01.800 --> 00:39:01.800
Speaker 1: i

00:39:02.940 --> 00:39:06.440
Speaker 0: widzi w swoim ojcu coś czego nie rozumie ale zadaje pytania.

00:39:06.520 --> 00:39:15.500
Speaker 0: I ten ojciec jest wyjątkowo czuły w stosunku do niego bo my wiemy co jest w ogóle straszną rzeczą, że to jest psychoanalityk, który pomaga innym ludziom.

00:39:15.920 --> 00:39:18.880
Speaker 0: A sam jest w środku taki jaki jest i sam sobie z tym nie radzi.

00:39:19.840 --> 00:39:28.060
Speaker 0: Więc ta scena kiedy młody do niego przychodzi i pyta – Tato czy Ty to zrobiłeś?

00:39:30.120 --> 00:39:41.140
Speaker 0: a on płacząc mówi, że tak i on mu zaczyna dawać pytania precyzyjnie ze szczegłami żebym o opowiedział o tym.

00:39:42.020 --> 00:39:45.080
Speaker 0: I na końcu go pyta zrobiłby to samo?

00:39:45.140 --> 00:39:47.040
Speaker 0: i on mówi tak, przecież to rozdzieradusze.

00:39:47.800 --> 00:39:49.140
Speaker 0: Ten jego płacz na końcu.

00:39:49.580 --> 00:40:06.940
Speaker 0: Kiedy chyba w gruzach legła cała jego miłość do Ojca, a to szczęście ta fasada opadła I ten Ojciec dróg zgotany tym że sam wie, że nie jest w stanie sobie z tym poradzić Że tego wyniszcza tak samo A jednocześnie kocha tą swoją rodzinę.

00:40:08.520 --> 00:40:08.740
Speaker 1: Więc

00:40:10.320 --> 00:40:12.480
Speaker 0: ja przyznam, że zaśmiałam się może dwa razy.

00:40:12.920 --> 00:40:14.780
Speaker 0: Ten film nie zdrózgotał po prostu.

00:40:14.840 --> 00:40:24.300
Speaker 0: Dla mnie to było bardzo ciężkie przeżycie, te długie najazdy, nie dające uciec ten półmrok, ten brud, te klejące się spodnie koszule do ciała.

00:40:25.200 --> 00:40:44.580
Speaker 0: Te piękne kobiety niby wymalowane, niby szczęśliwe jak sąsiadka która siedzi ubrana na czarno, na czarnym fotelu ona się po prostu wtapia w tą sofę i on tak jakby ciągnął ręką do nicości próbował zchwycić coś co i tak wie że jest dla niego absolutnie niedostępny.

00:40:45.960 --> 00:40:45.960
Speaker 1: I

00:40:46.800 --> 00:40:52.480
Speaker 0: ona to kończy ucina... To było z góry skazane na niepowodzenie, on próbował, ale wstrząsająca scena.

00:40:53.000 --> 00:40:53.640
Speaker 0: tak samo dla mnie.

00:40:54.240 --> 00:40:54.740
Speaker 0: Dziękuję bardzo.

00:40:57.160 --> 00:41:06.100
Speaker 1: Ja mam podobne odczucia w trakcie oglądania i przez to mam poczucie, że w tym filmie jest jednak pewnego rodzaju pęknięcie na końcu.

00:41:06.300 --> 00:41:12.120
Speaker 1: To znaczy coś mi się tam nie do końca zgadza bo to zakończenie przy tym stołe to jest figura

00:41:12.920 --> 00:41:13.180
Speaker 0: zbyt

00:41:13.280 --> 00:41:15.360
Speaker 1: konwencjonalna, jak na ten film.

00:41:15.780 --> 00:41:22.700
Speaker 1: Bo wcześniej jest tak wiele rzeczy, które są grubą krachą przejechane i przechodzą w tym filmie, że jaki to jest?

00:41:24.340 --> 00:41:26.800
Speaker 1: to do zakończenie rodzinne przy stole.

00:41:28.140 --> 00:41:50.580
Speaker 1: pierwszy raz oni się widzą wszyscy razem I oczywiście sytuacja, nazwijmy to sytuacją balkonową troszkę to rozładowuje ale dla mnie to przechodzi na co dzień jakieś zamknięcie na poziomie trochę jednak przepraszam gagu niż żeby mi to dodawało jeszcze jakiś level, to tak się odniosę może do zakończenia American Beauty gdzie nie miałem takiego rozjazdu z kolei.

00:41:50.660 --> 00:41:59.720
Speaker 1: Gdzie tam miałem wrażenie że pomimo tego, że też jest to zakoiczenie dosyć grube też przystole, zresztą to tam bardziej mi się to tak gatunkowo zgadza.

00:42:01.100 --> 00:42:07.280
Speaker 0: Tak tutaj chociaż oczywiście trzeba to w sensie jak zakojczyć taką opowieść jakby to zawsze jest wyzwanie.

00:42:08.460 --> 00:42:15.480
Speaker 0: Altman i Andersson, obaj sięgnęli po katastrofy naturalne z tym że różne okalibry był.

00:42:15.580 --> 00:42:35.120
Speaker 0: Altmana wszystko się kończy trzęsieniem ziemi, które łączy trochę tych bohaterów no i na końcu oni też wznaczą to asto jest ostatnia scena na skróty już na tych podtrzęsieniu Ziemi a oczywiście w Magnolie mamy Bibliny Desz czy Żab który jest komentarzem a jednocześnie sprawia ,że film na chwilę staje się muzykalem bo nagle boheterowie wszyscy zaczynają śpiewać.

00:42:35.240 --> 00:42:41.100
Speaker 0: i myślę że tak, że tutaj zawsze jest jakieś takie pytanie jak tego typu narrację zakończyć.

00:42:41.540 --> 00:42:48.800
Speaker 0: Bardzo Pani dziękuję za tą wypowiedź, ona przypomina o tym jakich rzeczywiście bolesnych rejonów ten film dotyka.

00:42:48.880 --> 00:43:00.100
Speaker 0: mimo tego szczęścia wypisanego w tytule i ja jeszcze dzisiaj po raz pierwszy miałem taką refleksję dotyczącą właśnie muzyki, bo wydaje mi się że ona jest tutaj bardzo przemyślanie stosowana.

00:43:00.180 --> 00:43:07.700
Speaker 0: nie jestem w stanie wszystkich tutaj rzeczy rozszyfrować ale jednak ona jest takim ciągłem kontrapunktem, prawda?

00:43:07.800 --> 00:43:09.520
Speaker 0: Ile tu jest radosnej muzyki w tym filmie.

00:43:09.600 --> 00:43:16.780
Speaker 0: To jest też taki ciągły kontrast... Ale jeden utwór muzyczny powraca trzy razy i to jest fragment.

00:43:16.820 --> 00:43:21.300
Speaker 0: ta najsłynniejsza aria duet z opery Mozart jako Sivan Tutte.

00:43:21.420 --> 00:43:25.100
Speaker 0: To trzy razi się aż pojawia zawsze towarzyszy jednemu bohaterowi, tzn.

00:43:25.320 --> 00:43:32.340
Speaker 0: Alenowi przy tych jego telefonicznych przygodach i też ta muzyka jest grana w tej scenie na Sofię.

00:43:33.260 --> 00:43:39.320
Speaker 0: I nie chcę nadinterpretować, bo to nie jest ten wieczór żeby jakieś takie salta wykonywać.

00:43:39.780 --> 00:43:47.080
Speaker 0: Ale ten film ma w sobie coś z takiej właśnie komicznej opery jaką jest Kosiwantutę.

00:43:47.120 --> 00:43:54.840
Speaker 0: Ja przełynę, że to jest opera w której... na początku wszyscy się zarzekają, że nigdy nie zdradzą swoich kochanków po czym jak wszyscy zdradzają.

00:43:55.460 --> 00:43:56.860
Speaker 0: I tytuł tak czynią wszystkie.

00:43:57.540 --> 00:44:06.580
Speaker 0: To jest oczywiście film opera słynna z tego, że pokazuje, że tak naprawdę każdy jest ułamny, każdy koniec końców jakoś tam pójdzie za tą swoją naturą.

00:44:08.060 --> 00:44:08.960
Speaker 0: Oczywiście umocarta.

00:44:09.020 --> 00:44:17.240
Speaker 0: to jest na koniec obsmianę lekko ale ta muzyka chyba się też nie powiedz powodu tu pojawia, bo tutaj też jest tak trochę jak w operze.

00:44:17.900 --> 00:44:21.480
Speaker 0: Uruchomione różne postaci i każda z nich czegoś bardzo chce.

00:44:22.140 --> 00:44:25.880
Speaker 0: Niektóre z tych pragnień są absolutnie przestępczo-transgresyjne

00:44:25.980 --> 00:44:26.120
Speaker 0: itd.,

00:44:26.520 --> 00:44:30.680
Speaker 0: ale te postacie idą w to, po prostu idą jak w ogień za tym czego pragną.

00:44:30.780 --> 00:44:33.440
Speaker 0: I to jest moim zdaniem takie trochę komicznooperowe w tym.

00:44:34.900 --> 00:44:38.780
Speaker 1: To ja jeszcze do tego dorzucę jedną akurat na scenach kanapowa.

00:44:40.740 --> 00:44:42.800
Speaker 1: Przepraszam, sorry, towałem się że siedzimy bardzo podobnie.

00:44:46.280 --> 00:44:51.420
Speaker 1: Tam ta muzyka jest przerwana w sposób taki bardzo radykalny, który nas wybija jakby z filmu wręcz.

00:44:51.640 --> 00:44:53.040
Speaker 1: To jest prawie jak spojrzenie w kamerę.

00:44:54.820 --> 00:45:01.700
Speaker 1: Jest jeszcze jeden zabieg, który się wie... Ja przyznam się, że oglądając tak widziałem pewną chyba niekonsekwencję.

00:45:01.920 --> 00:45:04.100
Speaker 1: albo może nie odgadłem tego patentu.

00:45:04.820 --> 00:45:10.540
Speaker 1: To w jakiś sposób salon stosuje voiceover u różnych postaci dość niespodziewanie.

00:45:10.620 --> 00:45:25.220
Speaker 1: On się pierwszy raz pojawia jak się zaczyna terapia i się okazuje, że jednak jest nudno i zaczyna sobie czego jeszcze nie wiemy, że to jest bohater z tak sprowadzony wyliczać co musi jeszcze zrobić.

00:45:26.800 --> 00:45:35.480
Speaker 1: I to jest to parakrotnie wraca Ostatni raz chyba u tej sąsiadki to się pojawi na chwilkę i gdzieś zadnika.

00:45:35.540 --> 00:45:43.280
Speaker 1: Zastanawiam, wydaje mi się, że jest fajne do jakiejś większej analizy Przez okazję się zapytam, czy kryterion to wydało?

00:45:43.980 --> 00:45:44.340
Speaker 1: No dobrze.

00:45:45.800 --> 00:45:49.320
Speaker 1: To wrócimy do tego tematu bo wyczuwam że tam jest dużo jakichś perełach jeszcze.

00:45:50.020 --> 00:45:58.280
Speaker 0: Dobrze tylko krótko powiem, że jest to trochę rozczarowujące wydanie w tym z bardzo małych dodatków, to tylko ci powiem że nie jest jeden z tych takich kryterianów wypełnionych datkami ale film jest.

00:45:59.340 --> 00:46:04.980
Speaker 0: Proszę Państwa już oddaję głos dalej posłuchajmy jeśli ktoś mają tropy proszę bardzo.

00:46:05.400 --> 00:46:15.340
Speaker 0: Jeszcze tylko odnośnie pedofilii wątku i empatyzowania, to przypomnę i też zachęcam u Wontriera.

00:46:15.640 --> 00:46:21.900
Speaker 0: W Nymphomance chyba w drugiej części wersji reżyserskiej też się pojawia wątek.

00:46:22.380 --> 00:46:26.200
Speaker 0: No nie jest tak mocny na pewno ale jest tam również empatyzowanie.

00:46:27.580 --> 00:46:31.340
Speaker 0: Ja tej reżyszterskiej wersjiny gdy widziałem, ale dziękuję, dziękuję za ten trop.

00:46:31.400 --> 00:46:32.700
Speaker 0: czy ktoś jeszcze tutaj po tej stronie?

00:46:32.760 --> 00:46:34.640
Speaker 0: Dobrze, ja bym widzała te... Tak proszę bardzo!

00:46:37.060 --> 00:46:44.020
Speaker 0: Ja chcę wrócić jeszcze do tej ostatniej sceny, która dla mnie jest takim, powiedziałbym gwoździem dotrumny.

00:46:44.140 --> 00:46:48.000
Speaker 0: Bo ona spozornie taka uładzona, wygładzona.

00:46:48.480 --> 00:46:52.620
Speaker 0: ale proszę zwrócić uwagę że film jest okrutną vivisekcją.

00:46:54.280 --> 00:47:04.640
Speaker 0: Właściwie wszystko jest obnażone pokazane zdemaskowane Ośmiechamy się czasami, bo tam takie komiczne są jakieś zdarzenia.

00:47:04.740 --> 00:47:15.760
Speaker 0: Ale po tej ogromnej biwisekcji następuje ta scena finałowa... w której wydaje mi się, że jednak odbudujemy sobie tą piękną fasadę taką.

00:47:16.200 --> 00:47:23.680
Speaker 0: Będzie ładnie i wracamy do normalnego porządku I wszystko się kiedyś tam znowu powtórzy i będzie można opowiedzieć tę historię.

00:47:24.800 --> 00:47:33.980
Speaker 0: i przeżyjemy kolejną taką vivisekcję ale na końcu jednak wrócimy do swego dobrego samopoczucia Siedziemy przy stole, zniesiemy to asty i będzie różowo.

00:47:35.540 --> 00:47:40.040
Speaker 0: Miałem takie przykry wrażenie, bo to jest dla mnie też właśnie dwóch do trumny.

00:47:40.120 --> 00:47:40.720
Speaker 0: Dziękuję bardzo.

00:47:42.240 --> 00:47:42.480
Speaker 0: Świetnie.

00:47:42.540 --> 00:47:42.980
Speaker 0: Dzięki Tato.

00:47:44.360 --> 00:47:48.520
Speaker 0: To jest po dwudziestu pięciu latach też nasza kolejna rozmowa o tym filmie.

00:47:49.880 --> 00:47:53.280
Speaker 0: Proszę Państwa trzyma... Łapmy proszę bardzo Piotrek.

00:47:53.720 --> 00:47:55.580
Speaker 0: Bajesz czekam na twoją wypowiedź.

00:47:56.440 --> 00:48:04.060
Speaker 0: Ja dzisiaj króciutko jedno skojarzenie mi się nasynęło, potem jak wspomniałeś O tym, że tu jest inspiracja czechowem i trzema siostrami.

00:48:04.700 --> 00:48:09.160
Speaker 0: Taki bardzo nieuczywisty pomysł na Double Bill z filmem Hannah i jej siostry.

00:48:10.160 --> 00:48:12.600
Speaker 0: Głódiego Alena tam też głównymi trzyma.

00:48:12.660 --> 00:48:14.960
Speaker 0: bohaterkami są właśnie trzy siostrzy tak jak tu.

00:48:15.340 --> 00:48:29.420
Speaker 0: no to alternatywnym tytułem do happiness mogłoby być Trish i jej Siostry Bo też opowiada o wielkomiejskich takich rosterkach i zmaganiach ludzi, którzy przychodzą przez rozwody niespełnione miłości w jakieś frustracje też wewnętrzne seksualne.

00:48:29.820 --> 00:48:32.040
Speaker 0: Oczywiście film na zupełnie innym

00:48:32.680 --> 00:48:33.000
Speaker 1: poziomie

00:48:33.080 --> 00:48:38.020
Speaker 0: nastroju w zupełnie innej tonacji, ale też oalenie tak jak osolądzono.

00:48:38.100 --> 00:48:39.940
Speaker 0: mówi się że to są trochę tacy cynice.

00:48:40.140 --> 00:48:45.160
Speaker 0: no ale kręcący w zupełnie różny sposób Albo Joy i siostry też można by tak powiedzieć.

00:48:46.340 --> 00:48:48.720
Speaker 0: imię, bohaterki też jest ironiczne oczywiście.

00:48:48.760 --> 00:48:51.660
Speaker 0: Oznacza radość ploczyć i chcę bardzo podziękować dzisiaj.

00:48:51.980 --> 00:48:59.600
Speaker 0: krótka twoja wypowiedź ale muszę to podkreślić ostatni raz się ze w tym fotelu w tej roli replay przechodzi wręce teraz nowej kuratorki.

00:49:00.200 --> 00:49:03.980
Speaker 0: Ale chcę podkreśleć że Twoje wypowieci na tych cyklach były zawsze wybitne.

00:49:04.140 --> 00:49:05.280
Speaker 0: Państwo możecie ich posłuchać.

00:49:05.680 --> 00:49:12.340
Speaker 0: wszystkie odcinki są nagrane I proszę Cię żeby śnie wychodził szybko po dyskusji Bo mam dla Ciebie mały pominek.

00:49:13.260 --> 00:49:15.900
Speaker 0: Chcę Ci bardzo podziękuję za to jak ile wniosłeś do spotkania.

00:49:15.980 --> 00:49:16.860
Speaker 0: Także bardzo ci dziękuję.

00:49:18.360 --> 00:49:19.200
Speaker 0: i proszę Państwa, kto jeszcze?

00:49:19.280 --> 00:49:23.100
Speaker 0: Tutaj z przodu mamy głos, wszyscy się wypowiedzają na spokojnie teraz tutaj.

00:49:23.440 --> 00:49:25.800
Speaker 0: Dobry wieczór Michale, dobry wieczór panie Janie, dobry wieszu Państwo.

00:49:27.140 --> 00:49:30.240
Speaker 0: Trop trzech sióstr OK ale jest film Altmana którego nie widziałem.

00:49:30.720 --> 00:49:35.380
Speaker 0: trzy kobiety tak przy okazji tropie.

00:49:35.440 --> 00:49:46.340
Speaker 0: podobieństwa są ciekawe bo jeszcze jest film Casavatesa mini Moskowis i ten aktor który był tym Wladem to tam jest Simon Cassel taki aktor i stasznie bardzo podobni Tych dwóch panów.

00:49:48.720 --> 00:49:49.700
Speaker 0: Co do pana podofila?

00:49:49.780 --> 00:49:52.220
Speaker 0: Ja sympatię nie mam, absolutnie.

00:49:52.520 --> 00:49:53.040
Speaker 0: Nie jest to słowo.

00:49:53.120 --> 00:49:54.580
Speaker 0: sympatia nie ma się zgadza.

00:49:54.640 --> 00:49:55.640
Speaker 0: Sympatia wyłącznie.

00:49:55.800 --> 00:50:04.400
Speaker 0: Sympatii, empatii ja nie mam bo po prostu no to jest niedoprzoknięcie tak co ten człowiek w sobie nosi itd.

00:50:06.180 --> 00:50:11.960
Speaker 0: Natomiast Filip Symo-Hoffmann wspaniała jak to ale on jest godny policowania.

00:50:13.120 --> 00:50:17.780
Speaker 0: To jest szczególnie po tej scenie, kiedy piję z akierownicą.

00:50:21.240 --> 00:50:22.980
Speaker 0: Ja się rozumiałem na cały głos tak?

00:50:23.140 --> 00:50:28.920
Speaker 0: A najpiękniejsza scena w ogóle to jest ta scena tańca z tą bohaterką, w tym takim barze z tą szafą grającą.

00:50:29.040 --> 00:50:33.500
Speaker 0: i tam jest persenka Art of Love, ola Art of love, art supply.

00:50:34.060 --> 00:50:34.820
Speaker 0: I to się popłakałem.

00:50:34.860 --> 00:50:38.640
Speaker 0: po prostu nie a przez pierwsze pół godziny przeszło strasznie nudne!

00:50:38.720 --> 00:50:39.880
Speaker 0: To było przerażająco!

00:50:40.280 --> 00:50:43.760
Speaker 0: Myślałem sobie, kiedy się też coś działać Boże, nic się nie dzieje.

00:50:43.940 --> 00:50:46.680
Speaker 0: Slują się, patrzą na siebie, nikt nic nie gra.

00:50:47.460 --> 00:50:53.100
Speaker 0: Myślę, że chyba będę musiał wyjść, a nagle potem i z panem Janem się zgadzam, że film jest za długi.

00:50:53.640 --> 00:51:00.820
Speaker 0: Jest świetnie, że jest tak właśnie długi, bo się mogę w niego zanurzyć, wbić ten film

00:51:02.320 --> 00:51:02.480
Speaker 1: i on

00:51:03.900 --> 00:51:05.820
Speaker 0: zostaje porusza do głębi.

00:51:07.640 --> 00:51:10.100
Speaker 0: dziwie się, że aha i jeszcze nie widziałem żadnego innego filmu.

00:51:10.140 --> 00:51:11.540
Speaker 0: to dał se lądza nigdy wcześniej.

00:51:11.620 --> 00:51:13.200
Speaker 0: Nic o tym wiesz, że serze w ogóle nie wiedziałem.

00:51:13.960 --> 00:51:14.860
Speaker 0: przyszedłem z ciekawości.

00:51:14.940 --> 00:51:18.100
Speaker 0: myślę sobie co to jest tak kto to jest i co to za film.

00:51:19.520 --> 00:51:24.800
Speaker 0: Także wrażenie jest ogólnie pozytywne.

00:51:24.880 --> 00:51:25.600
Speaker 0: na sam koniec

00:51:26.620 --> 00:51:26.620
Speaker 1: I

00:51:27.540 --> 00:51:29.380
Speaker 0: jestem ciekawy może jakichś innych jego filmów.

00:51:29.540 --> 00:51:30.920
Speaker 0: Może kiedyś będą gdzieś powtarzane.

00:51:30.980 --> 00:51:31.260
Speaker 0: jeszcze

00:51:32.920 --> 00:51:36.220
Speaker 1: To ja jeśli mam słowo odnośnie innych filmów.

00:51:36.920 --> 00:51:41.640
Speaker 1: Palindromyt jest taki film, który gdzieś mi też został.

00:51:42.880 --> 00:51:52.120
Speaker 1: To jest film, które pod kątem konstrukcji wydaje się najdoskonalszy w pewien sposób ale on no tak nie razi.

00:51:52.760 --> 00:51:54.720
Speaker 1: W takim sensie że nie zostaje tak bardzo.

00:51:54.820 --> 00:51:59.020
Speaker 1: ja tak pamiętam strukturę, jakby konstrukcję i tak dalej.

00:52:00.300 --> 00:52:06.700
Speaker 1: Czyli paradoxalnie to co w tym Happiness mi tak troszkę minimalnie zgrzyta bo to nie jest jakiś duży zarzut do tego filmu.

00:52:06.760 --> 00:52:10.040
Speaker 1: dla jasności gdzie jestem bardzo krytyczny generalnie do filmów.

00:52:10.280 --> 00:52:17.760
Speaker 1: ale no jest coś takiego że z Happiness można wyjąć bardzo wiele różnych rzeczy.

00:52:18.560 --> 00:52:27.660
Speaker 1: I ja mam takie poczucie ,że ten film teraz troszkę coś innego znaczy niż jak wychodził, mówię jakby tutaj

00:52:27.780 --> 00:52:28.080
Speaker 0: u nas.

00:52:28.460 --> 00:52:29.520
Speaker 1: O czym już żeśmy trochę gadali?

00:52:29.980 --> 00:52:47.640
Speaker 1: Jestem bardzo ciekaw na przykład bo to był tutaj już był pomysł jakiegoś daby feature no to ja bym obejrzał chętnie Dzień Świra i Happiness naraz albo ci co znają dzień świra w Afanii Kotelskiego jakby reagowali na to bo to było bardzo ciekawe połączenie.

00:52:49.100 --> 00:52:58.040
Speaker 0: Tak, a ja powiem ci podbierając to że chętnie zobaczyłbym Seans Happiness i po też porozmawiał z Markiem Koterskim bo jestem ciekaw czy on widział ten film wtedy.

00:52:58.780 --> 00:53:00.820
Speaker 0: Ale też Salons powinien obejrzeć Dzień Świra.

00:53:01.140 --> 00:53:02.760
Speaker 0: My jestem ciekawy jak on by z kolei na to zagrał.

00:53:03.260 --> 00:53:15.520
Speaker 0: Mówił o tym dlatego, że dwa lata temu miałem okazję pokazywać polskie filmy w Chicago na Fullbrightcie studentom filmem, który wygrał plebiscyt po całym semestrze na najlepszy film, a w klasie nie była jednego Polaka.

00:53:15.860 --> 00:53:18.800
Speaker 0: Był dzień świra, bo oni powiedzieli, że to był najlepszym film o depresji, jaki widzieli?

00:53:20.300 --> 00:53:26.040
Speaker 1: Skoro się nagrywa może ktoś z Amerykanów Film Festiwal weźmie to pod uwagę.

00:53:26.620 --> 00:53:27.320
Speaker 0: Nie przypominam

00:53:27.420 --> 00:53:29.440
Speaker 1: sobie żeby ten celąc miał tę retraspektywę.

00:53:29.520 --> 00:53:32.740
Speaker 1: być może mi to umknęło ale to jest jakiś pomysł.

00:53:33.460 --> 00:53:37.360
Speaker 1: I wtedy z tym Kotelskim to myślę, że jest do wymyślenia.

00:53:38.000 --> 00:53:42.100
Speaker 0: Proszę powiedzieć, a to w świecie Toda Solanza podkreślam pierwszy tytuł jego filmu.

00:53:42.180 --> 00:53:45.340
Speaker 0: To jest strach leg depresja for your anxiety depression.

00:53:46.520 --> 00:53:48.060
Speaker 0: już wiecie jakie to jest tonacja.

00:53:49.340 --> 00:53:52.820
Speaker 0: on zawsze zresztą w wywiadach też się prezentuje jako taki ultra pesymista.

00:53:53.540 --> 00:53:56.820
Speaker 0: czasami to jest też pewna jakaś taka pewnie trochę gra ale pewnie troche nie.

00:53:58.220 --> 00:54:02.020
Speaker 0: i chcę powiedzieć że mam też drugą solanzowską anegdotę który w sumie zapomniałem.

00:54:02.120 --> 00:54:13.060
Speaker 0: do dzisiaj mi się przypomniała że ja miałem prowadzić spotkanie na off-camera z Tadeem Salanzem, bo on tam miał pokazywać w ten tysiącydziesiątym roku live.

00:54:13.960 --> 00:54:14.640
Speaker 0: during wartime.

00:54:15.360 --> 00:54:18.780
Speaker 0: I w ogóle miała być taka mikrorizmatywa Solanza i wszystko było potwierdzone.

00:54:19.180 --> 00:54:21.740
Speaker 0: tylko, że wtedy wulkany po wybuchały na świecie.

00:54:21.880 --> 00:54:22.760
Speaker 0: Ktoś to może pamiętać.

00:54:23.380 --> 00:54:25.380
Speaker 0: i były sparaliżowane loty.

00:54:25.800 --> 00:54:26.100
Speaker 0: Ja miałem

00:54:26.280 --> 00:54:27.000
Speaker 1: kupę notatek,

00:54:27.080 --> 00:54:31.620
Speaker 0: byłem cały gotowy żeby poprowadzić Solanze spotkanie i okazało się, że to od Solanz nie przyleci.

00:54:32.040 --> 00:54:36.260
Speaker 0: ale to pasowało bardzo do tonacji filmów do da Solanza.

00:54:36.520 --> 00:54:41.540
Speaker 0: więc tak myślę, że teraz warto by do tego pomysłu absolutnie Absolutnie wrócić, proszę bardzo.

00:54:41.800 --> 00:54:43.160
Speaker 0: Ja już oddaję głos Karolowi.

00:54:43.240 --> 00:54:45.840
Speaker 0: tylko wspomnę bo pan powiedział o filmie Hana i Siostry.

00:54:45.900 --> 00:54:56.120
Speaker 0: tak się składa że ten film zaprezentujemy w zaprzyjaźnionym kinie Kosmos za miesiąc XIV lipca więc jeżeli ktoś z Państwa jest zainteresowany to zapraszamy na seans a ja już oddam głos Karolu.

00:54:56.360 --> 00:54:57.100
Speaker 0: Wspaniale Karolu!

00:54:59.260 --> 00:55:00.500
Speaker 0: Ja oglądałem, dawno nie widziałem.

00:55:00.600 --> 00:55:14.320
Speaker 0: zawsze uważałem to za wybitny film jako widziałem na studiach po raz pierwszy jakby wprowadzony na zajęciach z świętej pamięci Andrzejem Pitrusem, który fantastycznie opowiadał o Solonzu i nie tylko o tym filmie.

00:55:15.180 --> 00:55:23.680
Speaker 0: I do dzisiaj to podtrzymuję się bardzo bałem, bo ja chyba z dziesięć lat nie widziałem jak go biorę dzisiaj i ciągle uważam czy to jest wybitny film straszliwy, niewygodny ale też bardzo poruszający.

00:55:24.760 --> 00:55:38.520
Speaker 0: Ja się zgadzam tutaj z tym co przed chwilą było powiedziane że ta ostatnia scenę ma sens dla mnie, bo ona pogłębia pesymizm tego filmu taki straszlowy że jakby taka niewiara w jakieś game changery, że są to jakieś bardzo mocne wydarzenia, które powinny wszystko zmienić i tak naprawdę niewiele zmieniają.

00:55:38.700 --> 00:55:40.580
Speaker 0: I wracamy znowu do tej jakby sytuacji.

00:55:40.620 --> 00:55:43.800
Speaker 0: taki biznes jest usual między tymi ludźmi się pojawiać.

00:55:44.820 --> 00:55:52.880
Speaker 0: i jeszcze to, że wracam też do humoru po tej całej tragedii, która jakby przebija się na drugą stronę ten film przestaje być komedią a na końcu znowy to wraca nie?

00:55:52.980 --> 00:56:05.760
Speaker 0: I to jakoś jest dla mnie gdzieś takie bardzo mocno i to, żeby on mi pozwala tutaj za bardzo tym uczuciem unieść się nigdy do góry zawsze to ucina I to jest straszliwie okrutne, ale jednocześnie jest takie przejmujące jakoś w tym jak ten świat pokazuje.

00:56:06.280 --> 00:56:19.380
Speaker 0: I druga rzecz, o której nie powiedzieliśmy, a która jest dla mnie bardzo, bardzo w ogóle filmak solądza, ale szczególnie tutaj... Zostawiająca jakąś bezradność jak się jest widzem, ale też jak się myśli w ogóle o świecie.

00:56:20.240 --> 00:56:30.320
Speaker 0: i dobrze że oczywiście inni są bardziej optymistyczni, ale może też potrzeba takiego skonfrontowania się z taką bardzo szczerą z czerem obrazem tego, jak ludzie się zachowują w pewnych sytuacjach.

00:56:30.480 --> 00:56:35.760
Speaker 0: i też czerość w ogóle salonza jest czymś takim straszliwym mocnym co tak uderza bardzo twardo.

00:56:37.040 --> 00:56:45.780
Speaker 0: Bo ten film pokazuje bardzo brutalnie, że cierpienie nie uszlachetnia to znaczy to, co jest w ogóle moim zdaniem w jego filmach, że on nikt nie romantyzuje tych ludzi, którzy doznali krzywd.

00:56:45.940 --> 00:56:50.700
Speaker 0: Mało tego to, że oni doznalili krzywdy często sprawia, że one chcą się jeszcze odegrać.

00:56:52.440 --> 00:57:02.680
Speaker 0: I nawet jest niezależna od warunków społecznych czy klasowych, tylko po prostu To, że nawet ktoś z czegoś ofiarą to też ma jakieś pragnienia i jeśli na przykład jego marzenie nie zostanie spełnione.

00:57:03.120 --> 00:57:06.900
Speaker 0: To fakt, że sam cierpiał nie znaczy, że nie zada komuś innemu cierpienie.

00:57:07.580 --> 00:57:07.580
Speaker 1: I

00:57:08.080 --> 00:57:22.360
Speaker 0: oczywiście są takie małe przebłyski, kiedy jakichś bohaterowie dochodzą do jakiejś takiej samoświadomości Ale one są takie bardzo malutkie i się trzeba ich trochę chwicić, jakieś takie momenty jakiegoś przełomu ale następne takie malutkie, takie światełka i postać jak mówimy.

00:57:22.420 --> 00:57:26.780
Speaker 0: jeszcze druga rzecz o kinowych takich konotacjach.

00:57:26.840 --> 00:57:28.480
Speaker 0: to jednak też mi się z Buñuelem bardzo mocno.

00:57:28.540 --> 00:57:33.720
Speaker 0: Taka amerykańska wersja Buñuela ten film kojarzy Joy w ogóle ma coś zwirdianym moim zdaniem w sobie.

00:57:34.800 --> 00:57:48.560
Speaker 0: natomiast ostatnie rzecz jeśli chodzi o te amerykanskie filmy bo trochę robicie tutaj taką dróżkę którą idą te filmy poruszające podobne tematy właśnie na skróty Magnolia To jeszcze potem w dwutysięcznych latach, moim zdaniem można by się tak pobawić.

00:57:48.640 --> 00:58:02.100
Speaker 0: Jest jeszcze kilka filmów, które idą tym tropem pokazując amerykańską rodzinę czy amerykanską byczajowość w formie takiej komediodramaty obyczajowego ale dotykając tego bardzo mrocznego też psychoseksualnego podbrzusza.

00:58:04.180 --> 00:58:08.860
Speaker 0: i tylko czasami te filmy sążejsze jak na przykład małamismo im zdankiem do tego gdzieś należy.

00:58:09.680 --> 00:58:18.700
Speaker 0: Małej dzieci Toda Fielda późniejszego twórcy Tar I jeszcze dużo później mapa gwiazdy wita Kronenberga, która się już dzieje w ogóle w tym środowisku bogatech ludzi w Los Angeles.

00:58:19.260 --> 00:58:27.400
Speaker 0: Ale mam wrażenie że wtedy był gdzieś bardzo mocno takie wyczuwalne poczucie, że coś nie działa przede wszystkim w tej amerykańskiej klasie średniej.

00:58:28.220 --> 00:58:37.360
Speaker 0: Że coś tam pod spodem kryje się bardzo, bardzo mrocznego ale ma wrażenie, że potem kino się trochę z tego wycofało a jednocześnie właśnie być może to kino przełomy lat dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych.

00:58:37.420 --> 00:58:41.020
Speaker 0: jak się dzisiaj do niego wraca to dużo bardziej niż wtedy widać jak

00:58:41.100 --> 00:58:41.420
Speaker 1: bardzo

00:58:42.420 --> 00:58:45.300
Speaker 0: to, co wtedy było zauważane dzisiaj stało się prawda.

00:58:45.760 --> 00:58:48.640
Speaker 0: I gdzieś kiedyś tak inne ostrzegało przed tym, a dzisiaj to się dzieje?

00:58:49.420 --> 00:58:56.860
Speaker 1: Ja mam takie bardzo wcześniej przy której z wypowiedzi jeszcze pomyślałem o ostatnim filmie Kublika czyli Oczyszczatka Ząknięte.

00:58:57.200 --> 00:59:03.440
Speaker 1: Te matki są troszkę gdzie indziej ale są podobnym komentarzem.

00:59:03.640 --> 00:59:16.160
Speaker 1: to co prawda nie jest do końca klasa średnia akurat to co tam jest natomiast ta tematyka pewnego pewnej samotności niespełnienia w tłumie, tak można to powiedzieć.

00:59:16.260 --> 00:59:22.360
Speaker 1: To tam mocno zadezenowało i ja podejrzewam, że jakby się pochylić, to jeszcze można by trochę powmieniać.

00:59:22.440 --> 00:59:28.160
Speaker 1: faktycznie tu totfield, to jest moce nazwisko też człowiek, który robi trochę zamów film, w moim zdaniem

00:59:29.100 --> 00:59:30.040
Speaker 0: Absolutnie, absolutnie.

00:59:30.120 --> 00:59:33.320
Speaker 0: Tutaj dorzucę wymieniłeś dosyć zapomniany film Mapa Gwiazdja.

00:59:34.460 --> 00:59:39.280
Speaker 0: Powiem tylko że to jest film według powieści Brusa Wagner'a, on się chyba tak nazywa.

00:59:39.360 --> 00:59:40.880
Speaker 0: To jest najlepszy kumpel Todas Alandza.

00:59:41.020 --> 00:59:43.480
Speaker 0: Oni podoba się bardzo lubią i studiowali razem.

00:59:43.600 --> 00:59:49.120
Speaker 0: I jeśli świetnie rozumieją, to właśnie on napisał essay do tego wydania o którym happyness, o którym powiedzieliśmy.

00:59:50.620 --> 00:59:54.629
Speaker 0: To jeszcze jeden naprawdę z bardzo inniejszych dodatków, które są... Ważną rzecz.

00:59:54.710 --> 00:59:58.049
Speaker 0: proszę Państwa, tutaj zaraz o tam głos.

00:59:58.109 --> 01:00:03.509
Speaker 0: natomiast jest czerwiec za parę dni dosłownie.

01:00:04.490 --> 01:00:15.230
Speaker 0: Stany zjednoczone skończą dwieście pięćdziesiąt lat bo zbliża się dwustu pięć dziesięta rocznica deklaracji niepodległości czyli tak zwane ich święto niepodlegości i dwiecie pięćdziest lat w tym roku.

01:00:16.410 --> 01:00:18.109
Speaker 0: Tak jak podkreślam te dystanse czasowe.

01:00:18.790 --> 01:00:22.850
Speaker 0: Inaczej pewnie patrzymy na to wszystko dzisiaj, inaczej patrzyliśmy kiedy ten film wchodził na ekrany.

01:00:23.250 --> 01:00:24.390
Speaker 0: Ale dlaczego ja chcę to podkreślić?

01:00:24.450 --> 01:00:26.350
Speaker 0: Ponieważ uważam że też to jest mocno filmu Ameryce.

01:00:26.430 --> 01:00:28.390
Speaker 0: To jest właśnie to co ty Karol powiedziałeś.

01:00:28.990 --> 01:00:30.710
Speaker 0: Karol Szafraniec podcast audiowizualny.

01:00:32.589 --> 01:00:47.549
Speaker 0: Ta scena która może nam trochę przemykać tutaj ale myślę że dla widzów USA Anodomi'a'i'e'z'jewiędziesiąt osiem była największym, jak ktoś mówi slap in the face To znaczy policzkiem wymierzonym w publiczności.

01:00:47.629 --> 01:00:54.970
Speaker 0: To jest ten moment, kiedy Joy rozmawia z Wladem i mówi że my tu mamy lepiej, bo który każdy się może realizować, prawda?

01:00:55.129 --> 01:00:56.689
Speaker 0: Że my tu możemy spełniać marzenia.

01:00:57.210 --> 01:01:03.569
Speaker 0: Każdy może być sobą... Jest to tak ironicznie pokazane w tym filmie, w kontekście wszystkiego co się dzieje.

01:01:04.189 --> 01:01:11.049
Speaker 0: Przypomnę, że Stany Zjednoczone są jedynym krajem, który ma nawet w dokumenty założycielskie wpisane Pogoń Za Szczęściem.

01:01:11.410 --> 01:01:14.029
Speaker 0: Do Polsiu To Happiness jest częścią tego.

01:01:14.109 --> 01:01:14.910
Speaker 0: właściwie ich kredo.

01:01:15.770 --> 01:01:19.569
Speaker 0: Że to tytuł tej happiness i to, że ona mówi no ale tu jest inaczej niż w Rosji.

01:01:19.629 --> 01:01:30.850
Speaker 0: my się tutaj możemy realizować a jednocześnie widzimy pejzaż tej samoralizacji którą on pokazuje w niesamowicie gorzki sposób, że myślę, że wtedy tym bardziej, że Ameryka czuła się bardzo dobrze sama z sobą.

01:01:31.149 --> 01:01:32.589
Speaker 0: Jesteśmy koniec lat dziewięćdziesiątych, prawda?

01:01:32.950 --> 01:01:40.290
Speaker 0: Bo się szczyt tej poziemnowojennej mocy... Myślę, że to wtedy mogło być bardzo takie bolesne.

01:01:41.310 --> 01:01:58.710
Speaker 0: i ostatnie przypomnę słowa, to nie żaden spoiler filmu Life During World Time gdzie postać Marka, który z tobą ja też pojawia się w filmie Welcome To The Dollhouse i w Palindromach wypowiada takie słowa do małego chłopca, mówi mu nic nie ma znaczenia.

01:01:59.149 --> 01:02:00.230
Speaker 0: Chiny i tak wygrają.

01:02:01.049 --> 01:02:05.290
Speaker 0: Ostatnie słowa w filmu, demokracja i wolność przegrają.

01:02:05.669 --> 01:02:06.689
Speaker 0: Niedługo będą tu Chiny.

01:02:07.029 --> 01:02:08.430
Speaker 0: to dwa tysiące dziesiąty rok.

01:02:08.509 --> 01:02:10.029
Speaker 0: bohater mówi na co ten chłopy?

01:02:10.149 --> 01:02:10.710
Speaker 0: co odpowiada?

01:02:10.810 --> 01:02:12.250
Speaker 0: I to jest o ostatnie słowo w filmie.

01:02:12.290 --> 01:02:17.129
Speaker 0: on mówi Nie obchodzi mnie wolność, nie opodzi mnie demokrazja chce porozmawiać z moim tatą.

01:02:17.609 --> 01:02:19.990
Speaker 0: To jest ostatnie słowa tego filmu, I want to talk with my dad.

01:02:20.569 --> 01:02:21.689
Speaker 0: I to jest coś co mam tutaj.

01:02:21.770 --> 01:02:28.350
Speaker 0: bardzo pokazuje że ten etos już właściwie nie istnieje a jednocześnie jest jakaś ogromna potrzeba bliskości.

01:02:28.870 --> 01:02:36.870
Speaker 0: no to co pani powiedziała tutaj do położenie się prawda razem po prostu w takim skuleniu tych dwóch postaci które chcą być blisko.

01:02:38.629 --> 01:02:56.770
Speaker 0: Proszę państwa czy tu mamy z samego przodu ale tam jeszcze także przejdźmy będziemy tu do przodu... Ja tylko króciutko chciałem dodać bo wielokrotnie mówiliśmy o tej ostatniej scenie Wydaje mi się, że ta scena psia tego psiego po całunku na koniec z jego panią w ogóle nie jest komediowa dla mnie.

01:02:56.830 --> 01:03:04.330
Speaker 0: Ponieważ to jest scena, która podsumowuje cały przekaz tego filmu, że to co wstydliwe i ukryte pozostaje w rodzinie i krąży.

01:03:05.629 --> 01:03:09.470
Speaker 0: Tu jasne skojarzenie dla mnie to jest David Lynch i Twin Peaks.

01:03:11.370 --> 01:03:16.169
Speaker 0: Rzeczy, które staramy się bardzo dobrze ukryć, one przełarzą przez ściany.

01:03:16.569 --> 01:03:18.149
Speaker 0: Czy to jest coś złego czy złego?

01:03:18.270 --> 01:03:18.970
Speaker 0: Czy jakaś przemoc?

01:03:20.490 --> 01:03:21.390
Speaker 0: Musimy o tym pamiętać.

01:03:21.629 --> 01:03:23.649
Speaker 0: Z taki wniosek dla rodzin na przykład.

01:03:23.810 --> 01:03:33.370
Speaker 0: Ten film można by traktować jako taką cykliczną... Cykliczne przypominanie sobie o tym, że nic nie ukryjemy.

01:03:33.470 --> 01:03:37.730
Speaker 0: To jedynie może zostać po prostu niezinterpretowane i nieumówione.

01:03:37.830 --> 01:03:39.830
Speaker 0: ale to co jest w nas w środku jest też innych.

01:03:39.890 --> 01:03:41.049
Speaker 0: tak Dzięki.

01:03:42.129 --> 01:03:43.790
Speaker 0: Świetnie, bardzo dziękuję.

01:03:46.049 --> 01:03:49.770
Speaker 0: Tutaj prosiłbym do przodu, mamy w pierwszym rzędzie wypowiedź, a już jest mikrofon nawet, proszę!

01:03:51.450 --> 01:03:51.990
Speaker 0: Więc dziękuję.

01:03:52.049 --> 01:03:53.730
Speaker 0: więc ja ten film widziałem po raz pierwszy.

01:03:54.009 --> 01:03:55.549
Speaker 0: Nawet nie wiedziałam że taki film istnieje.

01:03:55.750 --> 01:03:56.990
Speaker 0: Nie wiedziałem, że taki reżyser istnieję.

01:03:57.390 --> 01:04:00.069
Speaker 0: A to tylko dzięki Panu, Pan nas zaprosił na ten film, więc przyszliśmy.

01:04:00.750 --> 01:04:01.450
Speaker 0: Więc co dla mnie?

01:04:02.470 --> 01:04:03.890
Speaker 0: No podobał mi się ten film.

01:04:04.029 --> 01:04:08.250
Speaker 0: od razu mogę powiedzieć tak i podobało mi się, znaczy dla mnie.

01:04:08.930 --> 01:04:15.870
Speaker 0: on odkrył taką tą Tą Amerykę taką normalną, nie taką jak tą Ameryke co na przykład ja jestem wychowana na dynastii.

01:04:16.430 --> 01:04:21.750
Speaker 0: Gdzie wszyscy są wspaniali pięknie ubrani i jedynym problemem to jest w której restauracje zęobiad prawda?

01:04:23.009 --> 01:04:26.029
Speaker 0: Na przykład taki też zdarzenie miałam po raz pierwszy.

01:04:26.170 --> 01:04:26.270
Speaker 0: tam.

01:04:26.390 --> 01:04:29.670
Speaker 0: widziałam tę brudną Amerykę w filmie Segrezie Greberta Grape.

01:04:30.009 --> 01:04:33.129
Speaker 0: To pamiętam że dla mnie też taki szok, że coś takiego w ogóle istnieje.

01:04:33.810 --> 01:04:39.490
Speaker 0: ale mówiąc o filmie Bardzo mi się podobał ten wątek tego pedofila, dlaczego?

01:04:39.589 --> 01:04:41.810
Speaker 0: Dlatego że na przykład ja tutaj się z Panem nie zgadzam.

01:04:41.910 --> 01:04:57.950
Speaker 0: Ja czuję współczuć dla tego człowieka, dlatego że on jest chory i on to mówi tej swojej żonie, w tej scenie kiedy ona śpij, kiedy na tego nie chce słyszeć i on do niej mówi, ja jestem chory bo czy ty mnie kochasz, nieważne niezależnie od tego co ja robię ale do czego zmierzam?

01:04:58.350 --> 01:05:06.850
Speaker 0: Ja uważam, że ludzie czasami nie zdają sobie sprawia, że ci ludzie, ci pedofile oni są po prostu chorzy i nie leży im pomóc.

01:05:07.390 --> 01:05:11.049
Speaker 0: I co dziwnego, zwróćmy uwagę, że ta żona, co zrobiła?

01:05:11.350 --> 01:05:11.529
Speaker 0: Nic!

01:05:12.170 --> 01:05:13.870
Speaker 0: Ona z tym swoim mężem nie porozmawiała.

01:05:14.250 --> 01:05:16.270
Speaker 0: Ona po prostu zabrała dzieci uciekła do rodzisów.

01:05:17.290 --> 01:05:24.910
Speaker 0: A paradoksalnie tak tu ktoś słusznie zauważył, że ten chłopiec, ten syn w jedenastoletni to on rzeczywiście się z tym ojcem porozmayał

01:05:25.710 --> 01:05:25.710
Speaker 1: i

01:05:26.310 --> 01:05:28.410
Speaker 0: cały czas się zastanawiałam czy ten ojciec się przyzna.

01:05:29.089 --> 01:05:37.410
Speaker 0: I uważam, że to jest naprawdę bardzo odważny człowiek, że on się temu synowi rzeczywiście przyznał Nie kłamał, nie mówił że to nieprawda, że oni zmyślają.

01:05:37.490 --> 01:05:41.810
Speaker 0: Tylko powiedział tak robi zrobiłem to i zrobię to więc... Znowu to zrobię.

01:05:41.870 --> 01:05:42.170
Speaker 0: dlaczego?

01:05:42.210 --> 01:05:43.029
Speaker 0: Bo po prostu nie jest chory.

01:05:43.210 --> 01:05:45.029
Speaker 0: Taki człowiek po prostu potrzebuje pomocy.

01:05:45.470 --> 01:05:46.830
Speaker 0: Natomiast jeszcze co mnie tak uderzyło?

01:05:48.450 --> 01:05:55.229
Speaker 0: ta kobieta, co pisała te wiersze co to za jakiś głupi problem ona ma, że ona chciałby być cykwałcona wieku jedenastolatów.

01:05:55.390 --> 01:06:00.750
Speaker 0: To jest tak głupie, że to po prostu aż niedo uwierzenia, że w ogóle coś takiego można pomyśleć a ona sobie w ogóle nie zdaje sprawy.

01:06:01.490 --> 01:06:03.290
Speaker 0: Co to za trauma potem zostaje na całe życie.

01:06:03.930 --> 01:06:11.410
Speaker 0: A poza tym jeszcze taka właśnie... Jeszcze jedna sprawa, kiedy ona dzwoni do tego gościa, do tego sąsiada.

01:06:11.470 --> 01:06:27.470
Speaker 0: Nie wiedzę, że to jest ten sąsiad i nie wiedząc jak on wygląda moim zdaniem, ona sobie go po prostu wyobrażała jakiegoś, nie wiadomo chyba herosa, boga, jakiego już profesjonalnego wysokiego gośnia takiego co ćwiczył tam, jak ona tam znie była wcześniej, była synapokazana ale kiedy stanął przed nią taki atrakcyjny, niefajny facet no to co?

01:06:27.910 --> 01:06:31.049
Speaker 0: No to nic, po prostu i prys czar pris po prostu, nie?

01:06:31.470 --> 01:06:38.129
Speaker 0: Myślę wydaje się, że jest tak pokazana ta Ta prawda i to właśnie się w tym filmie podobało, plus jeszcze ta siostra Joy.

01:06:38.250 --> 01:06:40.210
Speaker 0: Właśnie tak też sobie myślałam, że Joy to znaczy radość.

01:06:40.729 --> 01:06:46.609
Speaker 0: Tak jakby ona ten nieszczęścia na siebie po prostu jakoś tak nie wiem przeciągają, a czy są tacy ludzie naprawdę?

01:06:46.670 --> 01:06:49.529
Speaker 0: Czy to jest tylko... Nie wiem, takie jakieś dziwne te zachowanie.

01:06:50.549 --> 01:06:55.830
Speaker 1: Bo ta scena przy drzwiach uważam, że to jest pod kątem reżyserskim absolutnym majstersztych.

01:06:55.930 --> 01:07:03.710
Speaker 1: Bo tam generalnie są drzwy otwarte i oni patrzą na siebie, tam właściwie chyba nie pada nawet żaden dialog na początku a tam są zagrane trzy tematy po kolei.

01:07:03.810 --> 01:07:05.350
Speaker 1: bardzo to jest mocno tam odrobione.

01:07:06.509 --> 01:07:10.549
Speaker 1: Bardzo łatwo byłoby to położyć i wtedy ten film miałby bardzo duży taki uskok.

01:07:11.490 --> 01:07:23.710
Speaker 1: I natomiast co do wątku tego pedofijskiego, to ja chciałem powiedzieć, że choć powiedziałem wcześniej, że ten film wydaje mi się troszkę za długi, to mam poczucie, że tam zostały wyjęte jakieś sceny.

01:07:24.930 --> 01:07:49.450
Speaker 1: Ponieważ tam nie ma takiej sceny, która by była pewnie gdzieś albo przed tym odjazdem, która byłaby domknięciem tego i ja w momencie kiedy widzę tego syna na tym balkonie, nie do końca rozszytuje jakby gdzie on jest I on zostaje jakimś takim jakby wysięgą na totcie trochę, ale przez to coś mi się tam konstrukcji minimalnie po prostu nie zgadza.

01:07:50.830 --> 01:07:59.890
Speaker 0: No niestety już tego się nie dowiemy, bo jak wiemy takie scenariusze, które wychodzą w książkach, to są zazwyczaj scenariuszy pisane na podstawie tego co jest filmie więc nie tego procesu przesiedźmy.

01:08:00.029 --> 01:08:02.870
Speaker 0: Ja bardzo panie dziękuję za ten głos.

01:08:04.549 --> 01:08:21.330
Speaker 0: On się łączy z tym co powiedział wcześniej Antek, bo dopowiem jeszcze dla ciekawych odnośnie tego Sikuella że w tym filmie drugim kontynuacji jest wyraźnie pokazane, że ta matka temu młodszym dzieciom nigdy nie powiedziała o swoim ojcu.

01:08:21.450 --> 01:08:27.069
Speaker 0: One żyją wiele lat później w tym drugim filmie bez świadomości tego co ich ojciec zrobił na pedziarze.

01:08:27.370 --> 01:08:27.889
Speaker 0: Ojciec umarł!

01:08:28.410 --> 01:08:32.149
Speaker 0: Więc znowu, a propos tego co powiedział Antek, tego właśnie wyparcia i nienazwania rzeczy po imieniu.

01:08:32.830 --> 01:08:37.769
Speaker 0: Natomiast tutaj tak on nazywa to Rzeczy Po Imieniu w rozmowie z najstarszym synem.

01:08:37.830 --> 01:08:44.290
Speaker 0: natomiast długi film kontynuuje temat tego co zostało zamiecione pod dywan i nigdy nie rozliczone.

01:08:44.370 --> 01:08:49.630
Speaker 0: więc tutaj też za ten głos dziękuję i pewnie powoli zmierzając do końca.

01:08:49.769 --> 01:08:53.370
Speaker 0: ale jakaś ostatnia, jak to powiedzieliście Wsięgana Torcie się zmieści.

01:08:53.450 --> 01:08:57.550
Speaker 0: także gdyby ktoś chciał proszę Rafale A potem już w kuluarach powinni będziemy kontynować.

01:08:58.410 --> 01:08:58.630
Speaker 1: To ja

01:08:59.529 --> 01:09:04.569
Speaker 0: po pierwsze dorzucę jeszcze jednego autora, to Grega Raki i stracone pokolenie.

01:09:07.090 --> 01:09:26.670
Speaker 0: Jeśli chodzi w tym temacie a po drugie jeśli chodzi o robotę reżyserską to możemy tutaj spojrzeć że mamy tu takie zabiegi, że gdy wydaje nam się, że dodany bohater jest tym jakby nazwijmy go ciemniejszym mającym większe problemy to przy jakimś spotkaniu dochodzi do jakiejkolwiek relacji.

01:09:26.729 --> 01:09:33.389
Speaker 0: następuje tam zwykle odwrócenie, że poznajemy, że ta druga osoba ma jeszcze gorszą ciemną stronę.

01:09:34.229 --> 01:09:39.210
Speaker 0: Czyli mamy na przykład tą sąsiadkę, okazuje się, że ona jest mordelczynią.

01:09:39.910 --> 01:09:39.910
Speaker 1: i

01:09:41.109 --> 01:10:01.030
Speaker 0: po drugie zgadzam się tu z panią co do tej empatii bo no to powiedzmy jeśli ktoś jest pedofil to jest taki pociąg chyba jedyny który powiedzmy jeszcze ten główny bohater jako przechał analityk sobie zdaje sprawę, że to jest po pierwsze pociąg, którym on krzywdzi ludzi.

01:10:02.130 --> 01:10:09.469
Speaker 0: Ewidentnie krzydzi bezbronne dzieci a drugi do tego jest jeszcze karalny czyli to jest nieakceptowalne społecznie.

01:10:09.969 --> 01:10:17.370
Speaker 0: i każdy inny powiedzmy pociągną może nie każdy ale jednak jest jakoś tam akceptowany.

01:10:18.110 --> 01:10:20.570
Speaker 0: a ten jakby nie jest.

01:10:23.630 --> 01:10:32.830
Speaker 0: Ja tu mam empatię, aczkolwiek mam też sprzeczne uczucia bo wiadomo że ta krzywda z tą empatią zawsze będzie walczyć i tego się trochę nie da pogodzić.

01:10:32.910 --> 01:10:37.630
Speaker 0: I zawsze ten konflikt gdzieś tam będzie i to chyba tyle dziękuję.

01:10:38.490 --> 01:10:40.250
Speaker 0: Bardzo dziękuję za ten głos.

01:10:40.469 --> 01:10:54.930
Speaker 0: ja zanim zakończę bo powoli będziemy do końca pewnie zmierzać jeszcze i zanim też wygłoszę podziękowanie dla organizatorów ważne Dodam, że jest jeden film, który obecnie jest dostępny na polskich streamingach.

01:10:55.050 --> 01:11:00.830
Speaker 0: To jest jego ostatni film pod tytułem Winner Dog, czyli dosłownie Jamnik.

01:11:01.969 --> 01:11:05.090
Speaker 0: i to jest taka wariacja... Cała playa do aktorów.

01:11:05.170 --> 01:11:07.170
Speaker 0: tam jest Kiran Kalkin, Tam jest Greta Gerwig.

01:11:07.769 --> 01:11:11.349
Speaker 0: Tak jak mówię, aktorzy lubią z nim pracować i tam jest cała lista.

01:11:12.570 --> 01:11:26.050
Speaker 0: I to jest troszkę wariacją na temat na los szczęścia Baltazarze albo IO, jak kto woli to znaczy losy jednego zwierzęcia jamnika opowiedziane przez jego kolejnych właścicieli.

01:11:26.130 --> 01:11:33.809
Speaker 0: Także podążamy za tym jamnikiem i tam jest chyba cztery takie nowelki więc to ona chyba Amazonie można obecnie oglądać.

01:11:34.410 --> 01:11:39.190
Speaker 0: gdyby ktoś chciał tą znajomość serdezem przedłużyć jeszcze zanim się pożegnamy.

01:11:39.269 --> 01:11:41.050
Speaker 0: Jan Król czy ty masz jeszcze jakieś ostatnie słowo?

01:11:43.590 --> 01:11:51.309
Speaker 1: Czy ja bym chciał, żeby ten to co trochę był bardziej obecny zapewniam w domenie, żeby był większy dostęp do niego?

01:11:51.389 --> 01:11:56.389
Speaker 1: Bo mam takie poczucie że jego filmy nie tracą na aktualności cały czas.

01:11:56.469 --> 01:12:15.730
Speaker 1: Rozumiem czego ta nasza rozmowa dowodzi bo podejrzewam, że moglibyśmy się spokojnie dużo dużej tutaj rozkopywać i bardzo mnie cieszyć w związku z tym, że się udało to w takich pięknych okolicznościach obejrzeć I przegadać, chciałem się ciebie Michale zapytać.

01:12:16.150 --> 01:12:18.910
Speaker 1: Gdybyś miał dołożyć jeden film do tych czterech to co byś dołożył?

01:12:19.710 --> 01:12:20.410
Speaker 0: Do tych czterych?

01:12:20.710 --> 01:12:20.910
Speaker 0: Tych!

01:12:21.769 --> 01:12:24.050
Speaker 0: A, z tego jeszcze jest długa lista.

01:12:24.450 --> 01:12:24.750
Speaker 0: Wiesz co?

01:12:25.410 --> 01:12:28.269
Speaker 0: myślę że dołożę bym coś u tygo Alena jeszcze i po to by było.

01:12:28.330 --> 01:12:31.070
Speaker 0: pewnie wszyscy mówią kochamcie bo mówimy o filmach które tu zobaczyłem.

01:12:31.130 --> 01:12:31.790
Speaker 0: To jest bardzo ważne.

01:12:32.830 --> 01:12:37.690
Speaker 0: Musical I. jest jeden film totalnie zapomniany, nie wiem czy go widziałeś bo on tutaj był krótko.

01:12:38.210 --> 01:12:38.610
Speaker 0: W ogóle był.

01:12:38.809 --> 01:12:39.630
Speaker 0: zniknął i nie widziałem go.

01:12:39.690 --> 01:12:41.450
Speaker 0: tamto czasu się nazwał Pokojówka Zdytanika.

01:12:41.570 --> 01:12:51.389
Speaker 0: był taki film bardzo, bardzo taki piękny melodramat ale z takim Twistem Big As Luna tak się nazywał reżyser.

01:12:52.130 --> 01:12:54.530
Speaker 0: to to jest taki film który mi krąży w głowie od tamtego czasu.

01:12:54.650 --> 01:12:57.570
Speaker 0: nigdy już potem nie widziałam nawet że był wydany na jakimkolwiek nośniku.

01:12:58.769 --> 01:13:05.430
Speaker 0: Ale tak pewnie jeszcze trochę bych tytuł u siebie znalazło, no w tej sali królestwo też było ogromnym przeżyciem.

01:13:05.510 --> 01:13:06.950
Speaker 0: Pamiętam jak tutaj był wyświetl buleźń.

01:13:06.990 --> 01:13:09.370
Speaker 0: No właśnie to tutaj naprawdę to było wydarzenie.

01:13:09.450 --> 01:13:14.309
Speaker 0: pięć godzin dziesiąta rano karteczka do szkoły wypisana przez mamę.

01:13:15.889 --> 01:13:18.030
Speaker 0: dziękuję i oglądaliśmy to.

01:13:18.110 --> 01:13:21.889
Speaker 0: królestwa była naprawdę tyle śmiechu na wiele rzeczy się w tej soli wydarzyła.

01:13:22.990 --> 01:13:33.150
Speaker 0: Tutaj też w tej książce jest cała historia pięknie spisana przez Olga Drende, więc ja tą książkę już zacząłem czytać w PDF-ie ale ją teraz dokładnie przeczytam w papierze.

01:13:34.889 --> 01:13:44.750
Speaker 0: I wielkie podziękowania w stronę Kina Światowicz na twoje ręce, ale tak naprawdę na ręce wszystkich tutaj bo mam wrażenie że wydarzyły się cztery piękne wieczory.

01:13:45.430 --> 01:13:48.630
Speaker 0: Janku dziękuję też, że to było możliwe, że takie piękne zakończenie tej pierwszej serii.

01:13:49.110 --> 01:13:58.930
Speaker 0: Proszę Państwa będę tęsknił ale też będę wracał więc przekazuje pałeczkę dalej, replay w nowej odsłonie już wkrótce.

01:13:59.050 --> 01:14:01.830
Speaker 0: Cztery wspaniałe filmy no i niech się dzieje dalej.

01:14:02.050 --> 01:14:04.910
Speaker 0: także dziękuję za wspaniale wieczory do zobaczenia dzięki.