WEBVTT

00:00:00.300 --> 00:00:04.120
Speaker 0: Witajcie z tej strony Michał Oleszczyk, spoiler master, podcast do słuchania po sensie.

00:00:04.180 --> 00:00:08.520
Speaker 0: Witam was w odcinku podcastu, w którym opowiadam o kinie bez strachu przed spoilerami.

00:00:09.620 --> 00:00:22.080
Speaker 0: Dzisiejszy odcinek jest nagraniem rozmowy, jaka odbyła się siedemnastego października roku dwa tysiące dwudziestego piątego w ramach trzydziestej piątej edycji festiwalu mediów człowiek w zagrożeniu w Łodzi.

00:00:22.840 --> 00:00:29.280
Speaker 0: Bardzo dziękuję festiwalowi za zaproszenie do pokazania filmu pod tytułem Brzemie snu.

00:00:29.660 --> 00:00:46.200
Speaker 0: to film Lesa Blanka, amerykańskiego dokumentalisty, film z roku twojego dnia, w którym Les Blank dokumentuje trudny, chwilami niebezpieczny, proces powstawania filmu Wernera Herzoga pod tytułem Fizcaraldo.

00:00:46.880 --> 00:00:52.560
Speaker 0: Fizcaraldo to opowieść o bohaterze, granym przez Klausa Kińskiego.

00:00:53.800 --> 00:00:59.240
Speaker 0: Irlandczyku, który postanawia w środku amazońskiej dżungli wybudować operę.

00:00:59.600 --> 00:01:11.060
Speaker 0: Na pewno kojarzycie ujęcia z tego filmu, w których Fick Raldo postanawia przeciągnąć przez dżungle statek okręt, który umożliwi mu ten szalony projekt.

00:01:11.740 --> 00:01:24.180
Speaker 0: film Ficcaraldo i plan filmowy, na którym pracował Herzog i jego ekipa, obwitował w niezwykłe trudności, także w wypadki śmiertelne, w szaleństwo reżyserskiego ego, chciałoby się powiedzieć.

00:01:24.300 --> 00:01:32.040
Speaker 0: i to wszystko udokumentował w swoim fascynującym, równie, a może nawet bardziej, filmiem dokumentalnym Les Blanc.

00:01:32.460 --> 00:01:47.580
Speaker 0: Na festiwalu mediów człowiek w zagrożeniu w Łodzi została pokazana odrestaurowana w czteryka wersja brzemienia snu, Obejrzeliśmy go we wspaniałej sali Odeon w Narodowym Centrum Kultury Filmowej w Łodzi.

00:01:48.540 --> 00:02:06.000
Speaker 0: I po filmie dołączył do mnie Karol Szefraniec, twórca podcastu audiowizualny, przyjaciel Spoiler Mastera, wieloletni patro, na także gość odcinków o Lombardzie Łukasza Kowalskiego, o Inland Empire Davidalinsza, o Blue Velvet Davidalinsza i o Perfect Days Wima Wendersa.

00:02:06.400 --> 00:02:09.960
Speaker 0: To chyba najbardziej nasz wspólny, słuchany odcinek w Spoiler Masterze.

00:02:10.560 --> 00:02:13.320
Speaker 0: Ja także miałem przyjemność być gościem u Karola.

00:02:13.840 --> 00:02:17.100
Speaker 0: Tutaj szczególnie zwracam uwagę na nasz wspólny odcinek o Paryż-Teksas.

00:02:17.560 --> 00:02:20.840
Speaker 0: Zatem z Karolem znamy się już dobrze, rozmawialiśmy wiele razy.

00:02:21.020 --> 00:02:24.160
Speaker 0: Także w podkaście zef, gdzie rozmawialiśmy o miazakim.

00:02:25.120 --> 00:02:31.600
Speaker 0: Innymi słowy to jest taki kinoman i edukator, z którym już wiele, wiele godzin o filmie przegadaliśmy.

00:02:32.080 --> 00:02:39.400
Speaker 0: I zaprosiłem go specjalnie do rozmowy o brzemieniu snu, ponieważ Karol poza wszystkim innym także świetnie zna twórczość Herzoga, lepiej ode mnie.

00:02:40.340 --> 00:02:43.200
Speaker 0: I pomyślałem, że to idealny rozmówca na taką właśnie okazję.

00:02:43.680 --> 00:02:47.560
Speaker 0: A zatem ten odcinek powstał we współpracy z Festiwale Mediów Człowiek w Zagrożeniu.

00:02:48.040 --> 00:02:51.060
Speaker 0: I już za chwilkę usłyszycie naszą rozmowę.

00:02:51.280 --> 00:02:58.160
Speaker 0: Mam nadzieję, że spodoba się Wam i że sprowokuje do powrotów do Herzoga, a także do filmu Lesa Blanka.

00:02:58.900 --> 00:03:03.260
Speaker 0: Bardzo ścież, że jest z nami Karol Szefraniec, twórca podkostu audywizualny.

00:03:03.360 --> 00:03:04.640
Speaker 0: Jeszcze raz witaj Karolu, cześć.

00:03:04.780 --> 00:03:04.880
Speaker 0: Dzień

00:03:04.960 --> 00:03:06.280
Speaker 1: dobry, dzień dobry, dobry wieczór.

00:03:06.400 --> 00:03:07.860
Speaker 1: Dziękuję bardzo za zaproszenie.

00:03:08.820 --> 00:03:25.780
Speaker 0: Bardzo się cieszę, że je przyjąłeś, bo jakiś czas temu, w jakiejś rozmowie powiedziałem ci, że są tacy twórcy kina, których twórczość nadal nie jest mi aż tak dobrze znana, jak wielu innych, których uwielbiam, które jakoś tam zgłębiłem.

00:03:26.620 --> 00:03:51.540
Speaker 0: i dzisiaj czuję, że dopełniamy pewnego cyklu, bo jednym takim twórcą był Wim Wenders, o którym porozmawialiśmy w ramach odcinka o Perfect Days i twojego odcinka o Parsh Texas, a drugim właśnie twórcą taki, w którym ja cały czas czuję, że jeszcze mam dużo do odkrycia i mam nadzieję, jakiejś tu się stanie jest właśnie Werner Herzog, który jest bohaterem filmu Lesa Blanka, który obejrzeliśmy.

00:03:52.380 --> 00:04:01.760
Speaker 0: I zacznę od takiej mikrorefleksji, bo będę bardzo ciekaw w twojej refleksji o tym filmie, o samym hercogu, też oczywiście państwa.

00:04:02.620 --> 00:04:06.020
Speaker 0: Ja widziałem ten dokument dzisiaj chyba trzeci raz.

00:04:08.620 --> 00:04:16.380
Speaker 0: Rzeczywiście niesamowicie różne emocje towarzyszą oglądaniu tego filmu od morze rozbawienia do pewnego nawet przerażenia chwilami.

00:04:17.740 --> 00:04:31.660
Speaker 0: Myślę, że jest to idealny film do tego, żeby porozmawiać o tym, jak postrzegamy taką postać, jak reżyser filmowy, co reżyserowi wolno, czego nie wolno i co jest warte pewnych ofiar, a co absolutnie tych ofiar nie jest warte.

00:04:32.500 --> 00:04:40.240
Speaker 0: Ale dzisiaj akurat oglądając i to też cieszę się, że to jest nagrywane, bo wypowiem te słowa, mam nadzieję, że one dotrą też do słucha.

00:04:40.360 --> 00:04:54.080
Speaker 0: Czy w tej świetnej jakości, w tej znakomitej sali, bo jestem ogromnym fanem tutaj właśnie sali w NCCF, ja wydaje mi się, że to jest jedna z najlepszych w ogóle technicznie projekcji w kraju, jeśli nie najlepsza, więc fantastycznie odnowiona wersja tego filmu Lesa Blanka.

00:04:54.960 --> 00:05:10.580
Speaker 0: I tak oglądałem sobie i pomyślałem... Jak dobrze, że nie było kamer w czasach budowy piramid albo w czasach budowy koloseum, bo dzięki temu możemy sobie stanąć na tle koloseum, zrobić urocze zdjęcie i wysłać przyjaciołom.

00:05:10.680 --> 00:05:16.140
Speaker 0: I nikt nie oskarży nas, że propagujemy jakieś okrutne metody pracy.

00:05:17.140 --> 00:05:30.060
Speaker 0: Dlatego, że nikt nie zarejestrował procesu powstawania piramid, nikt nie zarejestrował twarzy faraona, kiedy patrzył na wzrastające dzieło, a jednocześnie na... cierpienie ludzi, którzy budowali te budowle.

00:05:30.140 --> 00:05:34.720
Speaker 0: i tak samo jest z koloseum, to wszystko jest ukryte przed naszymi oczami.

00:05:35.260 --> 00:05:42.180
Speaker 0: No ale film zmienił wszystko, bo film pozwala nam zajrzeć często za kulisy różnych procesów, także tych artystycznych.

00:05:42.880 --> 00:05:47.140
Speaker 0: No i tak się dzieje w przypadku filmu Fickeraldo, tak się dzieje w przypadku Wernera Herzoga.

00:05:48.740 --> 00:05:52.960
Speaker 0: Jeśli ktoś widział film Fickeraldo, mógł się nim zachwycić, albo i nie, mógł się ten film spodobać.

00:05:53.320 --> 00:05:56.520
Speaker 0: No ale tutaj mamy odsłonięcie warsztatu, mamy odsłonięcie tej kuchni.

00:05:57.060 --> 00:06:02.520
Speaker 0: No i ta kuchnia jest chwilami rzeczywiście co najmniej niepokojąca.

00:06:03.800 --> 00:06:06.100
Speaker 0: Zacznę od troszkę bocznego pytania.

00:06:06.380 --> 00:06:08.740
Speaker 0: To, jak wspomniałem, na wstępie.

00:06:08.960 --> 00:06:13.260
Speaker 0: To nie jest pierwsze spotkanie Wernera Herzoga z lesem Blankiem.

00:06:14.580 --> 00:06:20.320
Speaker 0: I tutaj oddaję ci głos, bo parę lat wcześniej oni się już filmowo spotkali.

00:06:20.440 --> 00:06:23.060
Speaker 0: I gdybyś powiedział coś o tym pierwszym spotkaniu.

00:06:23.960 --> 00:06:26.180
Speaker 0: i o tym jak ona wyglądała.

00:06:26.440 --> 00:06:26.480
Speaker 0: To

00:06:26.540 --> 00:06:50.760
Speaker 1: spotkanie Wernera Herzoga z Lesem Blankiem otwiera taki temat, który mógłby być tematem osobnego spotkania o Herzogu, czyli tematu bardzo, bardzo ciekawego, moim zdaniem równie ciekawego jak temat Herzog i Obsesję, to znaczy Herzog i Ameryka, bo Herzog i Ameryka to jest jedna z najbardziej nieoczywistych i najbardziej niezwykłych relacji, moim zdaniem w ogóle w historii kina.

00:06:52.240 --> 00:06:59.040
Speaker 1: ona ma zresztą kilka etapów, natomiast faktycznie herco, który w ogóle mieszka już od lat w Stanach Zjednoczonych.

00:06:59.900 --> 00:07:29.100
Speaker 1: Tak naprawdę czasami w takich uproszczonych biografiach Herzog, kiedy się uważa, że jest tak pół jego twórczości europejska, a potem wyjeżdża do Los Angeles i jest ta obecna część, cały czas trwająca, czyli to część amerykańska, ale Herzog tak naprawdę z Ameryką jest związany bardzo długo, właściwie on cały czas do niej jeździł, on jeszcze zanim zaczął robić filmy, to już w Ameryce szukał istypendiów i pracował tam trochę i uprawiał też różne procedery, jak to Werner Herzog nielegalne, to znaczy szmuglował rzeczy przez granice meksykańsko-amerykańską.

00:07:29.840 --> 00:07:36.000
Speaker 1: żeby mieć pieniądze i na życie i na jakieś rozwijanie się na różnych polach.

00:07:37.420 --> 00:08:03.820
Speaker 1: I on bardzo zawsze był blisko tego, co się dzieje w Ameryce i tego Hollywoodu trochę też, mimo że w nim bezpośrednio nie tworzył, też pewnie do tego dojdziemy, ale jego zawsze interesowało takie podbrzusze też Ameryki i te podbrzusze polegające na... szukaniu takich właśnie postaci, które są inne, które są trochę w tym amerykańskim undergroundzie, które są nie mniej szalone niż on i które trochę tę Amerykę wywracają na drugą stronę.

00:08:04.900 --> 00:08:16.060
Speaker 1: i poznało takich ludzi i przy okazji tworzenia swoich filmów i przy okazji właśnie różnych rzeczy, które robił też jakiś takich szalonych przygód szukania jakichś ciekawych ludzi, którzy byli do czegoś potrzebni.

00:08:16.920 --> 00:08:22.920
Speaker 1: I wśród nich oczywiście, bo to jest bardzo ważne, że Herzog jest... jest bardzo ważnym dokumentalistą.

00:08:23.020 --> 00:08:29.520
Speaker 1: To jest twórca filmów dokumentalnych i w jakimś sensie on nie lubi takiego prostego rozgraniczenia między dokumentem a fabułą.

00:08:30.540 --> 00:08:35.980
Speaker 1: I faktycznie Fizcaraldo i... burden of dreams mają nawet trochę podobną fakturę.

00:08:36.120 --> 00:08:43.000
Speaker 1: To znaczy to są niby jedno jest filmem fabularnym, a drugie jest filmem dokumentalnym, ale w jakimś sensie to rozróżnienie jest takie proste.

00:08:43.340 --> 00:08:46.900
Speaker 1: I to może też do tego dojdziemy, w obydwu filmach nie jest takie proste.

00:08:48.020 --> 00:09:08.320
Speaker 1: Natomiast on, poznając różnych ciekawych ludzi, no właśnie poznawał też dokumentalistów, zwłaszcza tych takich trochę szalonych i trochę działających po swojemu, jak mówiłeś, Les Blanc właśnie był w ogóle człowiekiem zainteresowanym zawsze jakimś rodzajem ekscentryków, a hercok też był... zainteresowany rodzajem szukaniem jakichś ekscentryków i też chyba podobna Ameryka ich interesowała.

00:09:08.460 --> 00:09:12.420
Speaker 1: Ameryka pełna takich paradoksów, jakichś wielkich kontrastów.

00:09:13.140 --> 00:09:15.480
Speaker 1: Ameryka, która jest surrealistyczna i szalona właśnie.

00:09:16.440 --> 00:09:38.560
Speaker 1: I to je gdzieś do siebie przyciągnęło, ale i to jest też ważne, że Herzog jest ważną postacią dla amerykańskiego dokumentu, także dlatego, że poniekąd to nie jest też jedyna postać, którą Herzog inspirował, jeśli chodzi o światowych, słynnych dokumentalistów, ale... Poniekąd dzięki hercogowi mamy postać Erola Morisa, czyli jednego z najważniejszych dokumentalistów w ogóle w historii tej formy.

00:09:40.240 --> 00:09:44.860
Speaker 1: Człowieka, zresztą wiem, że jesteś fanem Erola Morisa i to człowieka bardzo, bardzo ważnego.

00:09:45.060 --> 00:09:56.080
Speaker 1: I tak się składa, że Eron Morris, kiedy zaczynał swoją karierę filmową, kiedy nakręcił film o ludziach chowających swoje zwierzęta, co wtedy jeszcze było dość ekscentryczne i nieoczywiste.

00:09:56.440 --> 00:09:57.840
Speaker 0: W sensie pochówku, a nie hodowli.

00:09:58.060 --> 00:09:58.500
Speaker 0: Tak, tak,

00:09:58.600 --> 00:10:00.280
Speaker 1: tak, tak, że są cmentarze dla zwierząt.

00:10:00.500 --> 00:10:01.040
Speaker 1: Wrotanie bios.

00:10:01.140 --> 00:10:12.620
Speaker 1: Tak, coś to dzisiaj jest całkiem zwyczajne, jakby jedni się z tego śmieją, inni nie, ale to jest jakby już coś... bardzo powszechnego, no to wtedy było to uważane jeszcze za coś trochę szalonego, ekscentrycznego.

00:10:12.680 --> 00:10:33.700
Speaker 1: właśnie i Morris chciał o tym nakręcić filmę, a jego tak trochę nie był pewien, trochę się ociągał i oni się gdzieś zaprzyjaźni z herceogiem właśnie, który był takim rodzajem motywatora i herceog mu powiedział, że... Chciał go zmotywować w tego młodego Marisa, którego poznał, ale przestał trochę w niego wierzyć, że Marius nigdy tego nie nakręci.

00:10:34.600 --> 00:10:37.980
Speaker 1: On to planuje, robi, ale to jest takie typowe gadanie, a nie ma robienia.

00:10:38.100 --> 00:10:40.420
Speaker 1: Jeśli ty to nakręcisz, to go na pewno nie nakręcisz.

00:10:40.460 --> 00:10:42.060
Speaker 1: Jeśli ty to nakręcisz, to ja zjem swojego buta.

00:10:43.460 --> 00:10:45.200
Speaker 1: I tak powiedział Rolowi Marisowi.

00:10:45.240 --> 00:10:46.580
Speaker 1: i w końcu Rol Marius nakręcił ten film.

00:10:47.220 --> 00:10:50.500
Speaker 1: I Werner Herzog jakoś rzekło, zjadł swojego buta.

00:10:51.120 --> 00:10:54.760
Speaker 1: I Les Blanc, który się właśnie przyjaźnił z tym całym towarzystwem, nakręcił.

00:10:55.040 --> 00:10:56.700
Speaker 1: ten proceder jedzenia buta.

00:10:57.560 --> 00:10:59.620
Speaker 1: Okazało się, że jedzenie buta w ogóle jest trudne.

00:10:59.940 --> 00:11:01.140
Speaker 1: To nie jest takie proste.

00:11:01.220 --> 00:11:03.500
Speaker 1: Trzeba tego buta odpowiednio ugotować.

00:11:04.460 --> 00:11:06.500
Speaker 1: Po tym ogotowaniu okaza... Tak, tak.

00:11:06.540 --> 00:11:09.500
Speaker 1: Trzeba było odciąć rzeczy, które są absolutnie niemożliwe, żeby je przełknąć.

00:11:09.960 --> 00:11:16.280
Speaker 1: A potem się okazało, że i tak to jakby nawet takie symboliczne zjedzenie, czyli wzięcie jakichś fragmentów tego buta i zjedzenie go.

00:11:16.420 --> 00:11:20.000
Speaker 1: Jeszcze to musi być bud Werner Herzoga, czyli jest ciężki, skłużany, duży.

00:11:21.140 --> 00:11:28.560
Speaker 1: Też jest trudne i w końcu Herzog strasznie... Musiał dużo zalać tego wszystkiego gorącym piwem, żeby móc to przełknąć.

00:11:29.060 --> 00:11:31.860
Speaker 1: I jak sam twierdzi, tego piwa było tak dużo, że już nie pamięta, jak to smakowało.

00:11:32.540 --> 00:11:34.240
Speaker 1: Ale to nakręcił Les Blanc właśnie.

00:11:34.460 --> 00:11:38.000
Speaker 1: I to się stało filmem krótkometrażowym Lesa Blanka, Werner Herzog It's His Shoo.

00:11:38.540 --> 00:11:43.460
Speaker 1: Można to zobaczyć w internecie, w różnych miejscach.

00:11:43.580 --> 00:11:44.960
Speaker 1: No i to był początek.

00:11:45.060 --> 00:11:58.540
Speaker 1: Herzog trochę był zdenerwowany potem, że to się ukazało jako film Lesa Blanka, ponieważ Blank właśnie... stosował podobne metody jak Herzog czasami i powiedział mu, że on to tak nakręci jako taką pamiątkę dla tego towarzystwa całego.

00:11:58.880 --> 00:12:12.640
Speaker 1: Moritz Herzog gdzieś między innymi zostanie, a nagle potem bez zgody Herzog'a on to po prostu film zrobił, ale przy okazji nakręcił też takie patetyczne mowy Herzog'a, bo jak zawsze u Herzog'a, jedzenie tego buta jest powiązane jakimś statementem etyczno-artystycznym.

00:12:13.500 --> 00:12:42.620
Speaker 0: No właśnie, i tutaj po pierwsze zachęcamy, bo ten film łatwo znaleźć w Internecie, właśnie w Wernach Herzogie swój jego buta, rok, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku, w roku.

00:12:42.900 --> 00:12:55.060
Speaker 0: ale tego, że on rzeczywiście potrafi pięknie mówić i on potrafi też mówić poetycko, chwilami może to być nawet jakoś przestrzelone, ale chwilami to jest naprawdę bardzo... No po prostu celne.

00:12:56.100 --> 00:12:59.140
Speaker 0: Też Les Blanc to tutaj uchwycił.

00:12:59.280 --> 00:13:10.760
Speaker 0: i jakby też odbijając się od tego, co dzieje się dzisiaj, chciałem powiedzieć, że Wernachretzów nie tylko jest jakby z nami cały czas, bo zostaje niesamowicie aktywny i czasami jest szokujące, jak bardzo on jest aktywny.

00:13:10.900 --> 00:13:22.880
Speaker 0: To znaczy, to też chciałem powiedzieć, bo jeśli film Brzemie Snu jest o pewnym nadmiarze, jak on sobie mówi, prawda, mam nadmiar snów, nadmiar fantazji, nadmiar aktywności, to on to mówił jeszcze przed czterdziestką.

00:13:23.080 --> 00:13:25.780
Speaker 0: ma tutaj chyba trzydzieści osiem czy trzydzieści dziewięć lat na ekranie.

00:13:25.980 --> 00:13:26.540
Speaker 0: Teraz mówi

00:13:26.620 --> 00:13:27.340
Speaker 1: po osiemdziesiątce.

00:13:27.380 --> 00:13:28.800
Speaker 0: Teraz to mówi po osiemdziesiątce.

00:13:28.880 --> 00:13:30.540
Speaker 0: To był rok osiemdziesiąty drugi.

00:13:30.640 --> 00:13:40.940
Speaker 0: I dosłownie, wiesz, jak się przygotowywaliśmy do tej rozmowy, to niemal każdego dnia okazywało się, że są jakieś nowe materiały, które Werner Herzog w międzyczasie wyprodukował.

00:13:41.360 --> 00:13:41.400
Speaker 0: No

00:13:41.560 --> 00:13:45.300
Speaker 1: cały czas twierdzi, że średnio on robi między półtorej a dwa filmy roczne.

00:13:45.360 --> 00:13:48.960
Speaker 0: No właśnie, więc ten film jest już ponad sześćdziesiąt, jeżeli dobrze się naliczyłem.

00:13:49.380 --> 00:13:49.680
Speaker 0: Dosłownie.

00:13:49.740 --> 00:14:01.060
Speaker 0: wczoraj słuchaczka Spoilermastera przesłała mi kolejny podcast, w którym on wystąpił paręnaście godzin temu, w którym opowiada o realizacji tego filmu i tam mówi, że Lez Blank nie wszystko przedstawił tak, jak to rzeczywiście było.

00:14:01.100 --> 00:14:01.640
Speaker 1: Tak, słuchaliśmy.

00:14:02.380 --> 00:14:06.060
Speaker 0: Tak, że dziękujemy, bo też ta osoba jest obecna na sali.

00:14:06.220 --> 00:14:14.920
Speaker 0: i dodam, że chyba dwa lata temu Herzog wydał swoją autobiografię, którą także co bardzo ważne przeczytał i można posłuchać jej jako audiobooka.

00:14:15.080 --> 00:14:20.840
Speaker 0: Ten charakterystyczny głos z tą niemiecką naleciałością jest obiektem kultu samą w sobie.

00:14:21.520 --> 00:14:23.200
Speaker 0: mi chyba napisałaś, że już jest kolejna książka.

00:14:23.440 --> 00:14:24.000
Speaker 0: Tak, tak, tak.

00:14:24.480 --> 00:14:32.380
Speaker 1: Mam ją nawet, właśnie nie zdążyłem jej jeszcze przeczytać, bo ona, przynajmniej w tej wersji kindlowej, ukazała się wczoraj.

00:14:32.660 --> 00:14:32.720
Speaker 1: No

00:14:32.780 --> 00:14:33.080
Speaker 0: właśnie,

00:14:33.180 --> 00:14:35.100
Speaker 1: jesteśmy dokładnie, każdego

00:14:35.180 --> 00:14:35.320
Speaker 0: dnia.

00:14:35.640 --> 00:14:39.440
Speaker 1: Tylko ta się nazwa The Future, bardzo ciekawa, ciekawy temat The Future of Truth,

00:14:39.640 --> 00:14:40.940
Speaker 0: przyszłość prawdy, przyszłość

00:14:41.020 --> 00:14:41.340
Speaker 1: prawdy.

00:14:41.700 --> 00:14:52.380
Speaker 1: I to jest o tyle ciekawe, to jest króciutka książka akurat, ale ona jest o tyle ciekawa, że w obliczu AI i jakby współczesnych... Zmian, my się wszyscy zastanawiamy nad tym, co to jest prawda.

00:14:52.960 --> 00:15:10.600
Speaker 1: I hercok tutaj jakby złożył takie swoje przemyślenia, takie krótkie eseje na ten temat, bo dzisiejszy świat nas bardzo odciąga od prawdy w formie tego, że niedługo w ogóle nie będziemy wiedzieć, co jest prawdą, a co nie, mają zdocznienia z mediami, a jednocześnie hercok też ma własne rozumienie prawdy, które też jest dość dalekie od takiego potocznego.

00:15:10.780 --> 00:15:14.340
Speaker 1: Więc tutaj się spotykają bardzo, bardzo dalekie od siebie koncepcje.

00:15:14.620 --> 00:15:25.340
Speaker 1: i jest właśnie ciekawe pytanie o to, ponieważ... czytałem więcej tego, czyli książki jeszcze pewnie o której powiemy, to jeszcze tego nie zdążyłem, zobaczymy co tam Werner

00:15:26.180 --> 00:15:26.340
Speaker 0: wymyślał.

00:15:26.380 --> 00:15:27.560
Speaker 0: Tym razem, tym razem napisał.

00:15:27.940 --> 00:15:36.700
Speaker 0: Więc mówię o tym dlatego, że sama ta aktywność, ta taka nadpobudliwość pewna, Herzoga jest czymś też niesłychanie aktorystycznym.

00:15:38.000 --> 00:15:45.000
Speaker 0: Parę lat temu pojawił się także film Herzoga o współczesnym rozwoju technologii, myślę o filmie Lo i Stało się, który był takim dokumentem właśnie o tym.

00:15:45.660 --> 00:15:48.260
Speaker 0: dokąd nas prowadzi cyfryzacja i internet.

00:15:49.260 --> 00:15:59.620
Speaker 0: W międzyczasie też on się podejmował eksperymentów z AI, ale teraz powściągam jakby lejce i wracamy do roku ośmiu dziesiątego drugiego i do tego filmu, który właśnie obejrzeliśmy.

00:16:00.160 --> 00:16:03.620
Speaker 0: Mianowicie, chciałbym Cię zapytać tak w pierwszym odruchu.

00:16:03.860 --> 00:16:04.940
Speaker 0: O czym ten film jest?

00:16:05.040 --> 00:16:08.340
Speaker 0: To znaczy, o czym jest dla Ciebie brzemie snu najbardziej?

00:16:08.740 --> 00:16:10.680
Speaker 0: Czy to jest film właśnie tylko o Rubiniu Kina?

00:16:10.900 --> 00:16:13.980
Speaker 0: Czy to jest portret ekscentrycznego artysty?

00:16:15.560 --> 00:16:23.780
Speaker 0: No tutaj jakby to zawieszam, bo chciałem zapytać, jaki jest twój odbiór, jaki jest dla ciebie główny temat tego filmu i na jakim poziomie dla ciebie on po prostu najlepiej działa jako dokument, jako film.

00:16:25.060 --> 00:16:37.360
Speaker 1: Trudno mi odpowiedzieć na to pytanie, bo ja zawsze mam, mimo że ja jestem fanem twórczości Herzoga, to nie znaczy, że ja mam do niej jakiś taki, czy do pewnych elementów nie mam jednoznacznie określonego stosunku.

00:16:37.980 --> 00:16:59.960
Speaker 1: I ponieważ ja też oglądałem te filmy... bardzo wcześnie, pierwszy raz, jako jeszcze takie dzieciach chyba w późnej podstawówce i potem w liceum, to oglądając te filmy, niektóre, właśnie między innymi Fitzcaraldo, to one z jednej strony robiły wrażenie, a z drugiej strony, ja byłem w jakimś już oglądając Fitzcaraldo też w jakimś takim dyskomforcie.

00:17:00.400 --> 00:17:03.240
Speaker 1: Znaczy o czym właściwie to jest, po co jest opowiedziana ta historia?

00:17:03.840 --> 00:17:07.760
Speaker 1: Czy Fitzcaraldo to jest pozytywny bohater, którego powinniśmy naśladować?

00:17:08.300 --> 00:17:11.040
Speaker 1: Czy to jest raczej krytyczny obraz kogoś takiego?

00:17:11.800 --> 00:17:19.960
Speaker 1: I mam wrażenie, że im więcej... potem w tym siedziałem, to było pytanie, które mnie bardzo intrygowało i ona intryguje mnie do dzisiaj.

00:17:20.040 --> 00:17:32.640
Speaker 1: Oczywiście film Lesa Blanka jest jakimś kamyczkiem do tego, żeby jeszcze sobie to budować, jakiś taki stosik, ale stosik związany raczej z pytaniami niż z odpowiedźmi i z odpowiedziami.

00:17:32.740 --> 00:17:49.680
Speaker 1: i bardzo jest ten ciekaw też państwa reakcji i tego właśnie jak państwo będą to odbierać, bo ja sam do końca nie wiem, co o tym myśleć, bo mam wrażenie, że... Ten film pokazuje taki graniczny moment i mam wrażenie, że ten moment faktycznie też Herzogę interesował.

00:17:50.080 --> 00:18:02.360
Speaker 1: Bo jednak Herzog jest w jakiś sensie i w tym, jak pokazuje tego bohatera, czy bohaterów, które gra kiński w filmach i to, co sam mówi nawet na końcu też, on też jest ambivalentny wobec tego.

00:18:03.040 --> 00:18:16.420
Speaker 1: Mam wrażenie, że to jest człowiek wiedziony jakimś... impulsem, jakąś, który staje się w pewnym momencie obsesją i który ma takie poczucie, że po coś trzeba to robić, ale dla niego to jest równie niejasne jak dla nas po co.

00:18:18.120 --> 00:18:24.420
Speaker 1: I mam wrażenie, że to jest też jakby ciekawe w jego sztuce, bo mam wrażenie, że dlatego ona też przyciąga bardzo wiele osób.

00:18:25.160 --> 00:18:50.140
Speaker 1: i przez lata bycia takim trochę fanem hercoga, spotykałem mnóstwo ludzi, którzy też byli fanami hercoga i uderza mnie też dzisiaj z perspektywy różnych pytań etycznych, które sobie zadajemy, jak z bardzo różnych parafii są ci fanie hercoga, że znam ludzi zakochanych totalnie w hercogu takich konserwatywnych i ludzi bardzo lewicowych, którzy potrafią przy hercogu nagle przyumknąć oczy na pewne rzeczy, bo jakoś ich uwodzi.

00:18:50.240 --> 00:18:58.720
Speaker 1: coś jednak, co jest albo w nim, albo w jego sztuce, czy... i w nim i w tej sztuce, bo trochę on sam jest też kreacją jego sztuki.

00:18:59.600 --> 00:19:19.120
Speaker 1: I to jest strasznie ciekawe i sam nie wiem, może to jest taki film, który gdzieś opowiada właśnie o tej granicy, że to jest dokładnie ten moment, w którym jest ta ściana, w której nie powinno się już iść dalej, a nawet jest to już taki moment tworzenia sztuki, gdzie się już poszło za daleko i gdzie powinno się iść.

00:19:19.160 --> 00:19:25.380
Speaker 1: To jest taka dokumentacja tego momentu, w którym... jednak powinniśmy się cofnąć poerek roku wstecz.

00:19:25.580 --> 00:19:43.880
Speaker 1: I że, a z drugiej strony, trochę tak jak sam Herzog mówi, bo on często to powtarza w bardzo różnych wypowiedziach, że człowiek, czy w ogóle, że w fizyce, jak się dowiaduje, to jest taka metafora, którą często używa, żeby się dowiedzieć, jakie coś ma właściwości, to trzeba poddać to coś ekstremalnym warunkom.

00:19:43.940 --> 00:19:45.900
Speaker 1: I inaczej tak naprawdę nie wiemy, z czym mamy do czynienia.

00:19:46.480 --> 00:20:15.940
Speaker 1: I żeby być może... sztuka artyści, te nowe elementy, które dało kino, a kino pozwoliło bardzo na to, żeby sztuka weszła w interakcję z rzeczywistością dużo bardziej niż wcześniej, gdzie jednak było więcej udawania, a kino to już wejście w prawdziwą rzeczywistość, że może... ta sztuka musiała dojść do jakiejś takiej granicy, czy czasami musiała do tych granic dochodzić właśnie po to, żeby już więcej się do nich nie zbliżać.

00:20:16.520 --> 00:20:37.160
Speaker 1: Ale to jest trochę coś, co ja ci mówię teraz, a jutro może powiem coś innego, a znowu pod wpływem tego, o czym będziemy rozmawiać jeszcze dalej, jeszcze coś innego im przyjdzie do głowy, ale mam wrażenie, że to jest takie trochę coś, coś z jednej strony ja to podziwiam, z drugiej strony drapie się w głowę, a z trzeciej strony myślę, że to jest bez sensu.

00:20:38.200 --> 00:20:49.700
Speaker 1: A jeszcze gdzieś ciągle we mnie siedzi takie bardzo mocne przekonanie, już bardzo osobiste, że... I z totą trochę sztuki jest to, że sztuka właściwie jest bez sensu, ale właśnie przez to, że jest bez sensu, to ma bardzo duży sens.

00:20:50.280 --> 00:20:55.880
Speaker 1: I wiem, że to brzmi tak bardzo bałamutnie, ale wydaje mi się, że w tym jest jakaś mądrość.

00:20:56.520 --> 00:21:02.020
Speaker 0: To zaraz do tego dojdziemy, bo myślę, że ten splot jest bliski temu, co Herzog też mówi w tym filmie.

00:21:02.100 --> 00:21:04.060
Speaker 0: Już za chwilkę dam Państwu głos.

00:21:04.420 --> 00:21:15.480
Speaker 0: Ja jeszcze tylko chciałem zwrócić uwagę na to, że ten film... I Ficcaraldo i Brzemesnu powstaje w osiemdziesiątym, pierwszym, drugim roku.

00:21:15.560 --> 00:21:34.880
Speaker 0: To jest ten szczególny moment też w historii kina, bo ja dzisiaj z perspektywy lat, jak patrzę na ten moment, czyli początek lat osiemdziesiątych i na to, co... mówiąc już tak bardzo przyziemnie, co Herzog próbuje zrobić w Fizcaraldo, to myślę sobie, że to jest dosłownie ostatni taki moment w historii kina.

00:21:35.020 --> 00:21:36.960
Speaker 0: To znaczy, co mam na myśli?

00:21:37.040 --> 00:21:50.560
Speaker 0: Mam na myśli to, że w tym samym osiemdziesiątym drugim roku, w którym ukończył Fizcaralda, powstał Itis Bilberga, na przykład taki bardzo... emblematyczny film, jeżeli chodzi o kino napędzane fantazją, prawda?

00:21:51.220 --> 00:21:56.960
Speaker 0: I dokładnie w tym samym czasie pojawiają się pierwsze eksperymenty z grafiką komputerową, animacją komputerową.

00:21:57.500 --> 00:22:00.800
Speaker 0: One oczywiście przyspieszą błyskawicznie, jeżeli chodzi o rozwój kina.

00:22:01.480 --> 00:22:17.000
Speaker 0: Do czego zmierzam, że za bardzo niewiele lat pokazanie takiego obrazu, jaki tutaj, na jakim zafiksował się Herzog, Fick Raldo, czyli... przeniesienie tej łodzi, prawda, tego statku przez zbocze góry.

00:22:17.700 --> 00:22:30.620
Speaker 0: będzie do wygenerowania bez żadnego problemu i to z takim stopniem fotograficznego realizmu, który w ogóle nawet nie mrugniemy, po prostu przyjmiemy to, że to rzeczywiście jest ta łódź na tym zboczu góry.

00:22:31.140 --> 00:22:33.000
Speaker 0: To wszystko stanie się już zaraz możliwe.

00:22:33.460 --> 00:22:48.060
Speaker 0: Tymczasem fiksacją Herzoga w tym filmie jest właśnie to, żeby to nie był efekt specjalny, żeby to był rzeczywiście sfotografowany statek, który podąża w górę... tego zbocza.

00:22:48.260 --> 00:23:01.720
Speaker 0: i komuś się to może wydać czysto akademickie rozróżnienie, a być może ona zupełnie nie jest akademickie, być może ona dotyka samej istotykina, tego, że on uważa, że jeżeli to ma być film o tym, to to powinno zaistnieć, prawda?

00:23:02.800 --> 00:23:08.140
Speaker 0: I wydaje mi się, że tutaj dotykamy tego... tego szaleństwa, a z drugiej strony oczywiście jest kwestia

00:23:08.460 --> 00:23:09.720
Speaker 1: tego.

00:23:09.900 --> 00:23:16.960
Speaker 1: On to mówi, pisze czasami, że to nie z powodu realizmu, ale z powodu obrazu.

00:23:17.280 --> 00:23:17.740
Speaker 0: To znaczy,

00:23:17.840 --> 00:23:29.500
Speaker 1: że obraz nakręcenia statku, który na prawdziwego statku, który przechodzi, jest przeprowadzany przez górę, wygląda inaczej niż obraz nieprawdziwego statku i że ten obraz robi zupełnie inne wrażenie.

00:23:30.140 --> 00:23:34.740
Speaker 1: I że to jemu w ogóle on to często podkreślał, że mi nie chodziło o realizm, chodziło o moc obrazu.

00:23:35.160 --> 00:23:39.960
Speaker 1: który tylko w tej wersji będzie mógł zaistnieć,

00:23:40.340 --> 00:23:40.460
Speaker 0: ale

00:23:41.240 --> 00:23:49.040
Speaker 1: i stąd pewnie on by się z tobą nie zgodził mówiąc o tym, że za chwilę już pojawia się technologia, która to potrafi zrobić, no bo właśnie chodzi o to, żeby tego nie robić tą technologią.

00:23:49.760 --> 00:23:56.400
Speaker 1: i zresztą on miał... Propozycje, bo początkowo był taki pomysł przez chwilę, żeby Twentieth Century Fox robił ten film.

00:23:57.040 --> 00:24:06.620
Speaker 1: I oni mu tam od razu rozplanowali już całe efekty, że to będzie w butaicznym ogrodzie kręcone i że właśnie będzie makieta.

00:24:06.760 --> 00:24:08.360
Speaker 1: I to przecież wszystko będzie pięknie wyglądać.

00:24:08.460 --> 00:24:10.200
Speaker 1: I on się w ogóle tak oburzył i w ogóle nie rozumiał, co chodzi.

00:24:10.700 --> 00:24:12.740
Speaker 1: I on się jakby wypisał w ogóle z tego.

00:24:13.360 --> 00:24:29.320
Speaker 1: I też on twierdzi, i coś w tym jest moim zdaniem, że jak się ogląda Agire i ogląda się Fitzcaraldo, to... To, że te filmy robią takie wrażenie i się je ogląda, jakby się tak jest wesanem w ten świat, wynika niemalże mikrobudżetu tych filmów.

00:24:29.840 --> 00:24:36.880
Speaker 1: Ponieważ nie było pieniędzy na to, żeby je robić profesjonalne, to właściwie trzeba było pewne rzeczy robić, naprawdę po prostu.

00:24:37.580 --> 00:24:45.860
Speaker 1: I stąd one wyglądały jak dokument i przez to wyglądają zupełnie inaczej niż typowe produkcje historyczne, jakieś wyprawy jak gdzieś tam, których czujemy jakby pewną konwencję.

00:24:46.380 --> 00:24:51.080
Speaker 1: A tutaj mamy fikcję, ale ta fikcja jest tworzona i kręcona tak, jakby to wszystko się działo naprawdę.

00:24:52.080 --> 00:24:52.420
Speaker 0: Dokładnie.

00:24:52.480 --> 00:24:57.300
Speaker 0: I dlatego też myślę, że na tym festiwalu, który jest poświęcony sztuce dokumentu, ten hercok jest nie od rzeczy.

00:24:57.680 --> 00:25:05.520
Speaker 0: Nie tylko dlatego, że Les Blanc zrobiło nim dokument, ale że dlatego, że sam hercok kręcąc trochę jakby próbował kręcić dokumenty o własnych bohaterach.

00:25:05.700 --> 00:25:05.800
Speaker 0: Tak.

00:25:06.200 --> 00:25:15.040
Speaker 0: Umieszczając ich w rzeczywistych miejscach, to potem dojdzie do kolejnego ekstremu, z filmem Krzyk Kamienia, który będzie kręcony na dużych wysokościach, film o spinaczce itd.

00:25:16.280 --> 00:25:30.620
Speaker 1: To też mówi, że bardzo często jako nie lubi tego prostego rozróżnienia fabuły i dokumenty, że w jego wypadku bardzo często fabuły były kręcone tak jak się kręci dokumenty, a dokumenty były kręcone tak jak się kręci fabuły, bo w jego dokumentach jest dużo kreacji, co też budzi kontrowersję.

00:25:31.520 --> 00:25:33.960
Speaker 0: I jeszcze ostatnie zdanie zanim państwu odda głos.

00:25:34.340 --> 00:25:41.280
Speaker 0: Pamiętajmy też, że tutaj hercoga widzimy właśnie na początku lat osiemdziesiątych, na przełomie lat siedemdziesiątych, osiemdziesiątych.

00:25:41.860 --> 00:25:57.020
Speaker 0: On ma za sobą naprawdę bardzo płodną dekadę i też taką dekadę wielkich sukcesów, bo Agir Regniowboży oczywiście, potem Sferatu Vampir, Zagadka Kasparachauzera, to były wszystko w filmie naprawdę świetnie przyjmowane.

00:25:57.660 --> 00:26:03.060
Speaker 0: No i w pewnym sensie Ficcaraldo trochę domyka tę taką pasę.

00:26:03.620 --> 00:26:09.640
Speaker 0: ale tutaj to już tylko zaznaczam, natomiast faktem jest i to na paru recenzentów zwróciłem uwagę.

00:26:09.720 --> 00:26:15.180
Speaker 0: Ty też zresztą mi potem o tym pisałeś, że Francis Ford Coppola był pod wielkim wrażeniem Aguirre.

00:26:17.660 --> 00:26:32.980
Speaker 0: W tej sali, kiedy się oglądaliśmy czas apokalipsy, myślę, że czas apokalipsy jest takim wyraźnym znakiem tego, że on był pod wrażeniem tego filmu i myślę, że apokalips znał, nie wyglądałoby tak jak wygląda, gdyby nie właśnie Agirę Gniewboży.

00:26:33.040 --> 00:26:41.960
Speaker 0: Tam jest nawet taki bezpośredni cytat, bo Agirę jest chyba łódź na drzewie, a w czasie apokalipsy, chyba samolot właśnie w koronie drzewa.

00:26:42.980 --> 00:27:02.820
Speaker 1: Jeszcze możemy o tym powiązając kopolą trochę więcej powiedzieć, bo faktycznie prawdopodobnie gdyby nie była gireto, a czas apokalipsy by wyglądał zupełnie inaczej i kopolę o tym mówił, ale też ten cały jakby ta opowieść o Fizcaraldo, a kto z państwa widział Fizcaraldo?

00:27:03.160 --> 00:27:03.880
Speaker 0: O właśnie, dobre pytanie.

00:27:04.240 --> 00:27:14.900
Speaker 1: Większość widziała, czyli większość z państwa wie do czego się... to ta opowieść odnosi, aczkolwiek to wcale nie jest tak, że ten film bez Ficka Raldo nie robi wrażenia, poza tym przy okazji nam trochę opowiada cała Ficka Raldo.

00:27:15.800 --> 00:27:21.700
Speaker 1: Natomiast tak naprawdę... Dzisiaj możemy powiedzieć, że cała ta opowieść o Fitzcarraldo składa się z

00:27:21.800 --> 00:27:22.160
Speaker 0: trzech

00:27:22.700 --> 00:27:23.200
Speaker 1: elementów.

00:27:23.280 --> 00:27:30.780
Speaker 1: To znaczy jest Fitzcarraldo, jest właśnie brzmie snu, które w ogóle weszło do kin jako autonomiczny film.

00:27:31.180 --> 00:27:31.720
Speaker 0: W tym samym czasie.

00:27:31.760 --> 00:27:32.420
Speaker 0: W tym samym czasie.

00:27:32.480 --> 00:27:33.280
Speaker 1: To jest bardzo niezwykłe.

00:27:33.540 --> 00:27:38.560
Speaker 1: Żeby film i jego making-of wchodził jako ten i obydwa jakby były sukcesami artystycznymi.

00:27:38.660 --> 00:27:47.620
Speaker 1: To też jest ważne, że Bird of Dreams to jest film bardzo dotknia artystycznie, a jest jeszcze trzecia część tej opowieści, czyli książka Herzoga, która się nazywa Conquest of the Useless.

00:27:48.360 --> 00:27:48.940
Speaker 1: i która jest

00:27:49.440 --> 00:27:51.400
Speaker 0: podbój bez użytków.

00:27:51.820 --> 00:28:03.380
Speaker 1: Bez użytków, tak, tak, że to jest jakby, że ostatecznie jakby to pada tam parę razy, w samym filmie też to pada, Fizcaraldo, że, no Fizcaraldo chce zbudować operę w dżungli, więc to nie ma żadnego merykantylnego sensu.

00:28:03.960 --> 00:28:07.780
Speaker 1: I to jest jakby, on jest konkwistadorem, ale konkwistadorem bezużytyczności.

00:28:08.400 --> 00:28:15.780
Speaker 1: a jednocześnie jakby w tym poetyckim rozumieniu Herzoga, no to jest największa użyteczność gdzieś, ale Herzog prowadzi dzienniki, on nie prowadzi całe życie.

00:28:15.840 --> 00:28:23.680
Speaker 1: W dużym stopniu ta książka, o której mówiłeś, którą czyta, jakby o jego życiu, to jest rodzaj takich wyimków z tych jego dzienników trochę dzisiaj przeradagowanych.

00:28:25.340 --> 00:28:42.360
Speaker 1: I takie chyba najsłynniejsze dwa, to jest przynajmniej angielski tytuł of Walking in Ice, który jest jakby osobnej historii, jak Werner Herzog idzie w prostej linii z Monachiem do Paryża, żeby ratować życie loty Eisner w bitnej krytyczki i historyczki Kina.

00:28:42.700 --> 00:28:49.640
Speaker 1: Herzek wierzył, że jego wysiłek pielgrzyma nie metafizyczną.

00:28:49.740 --> 00:28:54.540
Speaker 1: Wierzył, że wysiłek jego fizycznego ciała ją uratuje przed nowotworem.

00:28:54.600 --> 00:29:16.840
Speaker 1: I ona faktycznie jeszcze potem żyła prawie dekadek, że do niej doszedł i szedł w dni prostej przez zimę straszną i tak dalej i pisał z tego dziennik, ale pisał też dziennik kręcąc Ficcaraldo i dopiero... w dwa tysiące czwartym, czyli dużo już ponad dwadzieścia lat po nakręceniu filmu, to postanowił to przejrzeć i wydać jako książkę i stąd jest właśnie Conquest of the Useless.

00:29:17.640 --> 00:29:20.080
Speaker 1: I to jest ciekawa książka, bo ona opowiada jeszcze bardzo wiele rzeczy.

00:29:20.280 --> 00:29:22.580
Speaker 1: I do tego filmu, to jest mnóstwo kontekstów.

00:29:23.160 --> 00:29:33.760
Speaker 1: Ta książka nie skupia się tak bardzo na samym kręceniu filmu, ale właśnie na tym układach z tymi lokalnymi osobami, na pieniądzach, na całym tym backgroundzie.

00:29:33.980 --> 00:29:37.240
Speaker 1: Ale ciekawe jest to, że zaczyna się od wizyty o Francisza Forda Coppoli.

00:29:37.780 --> 00:29:49.840
Speaker 1: I parę razy będzie wracał zresztą tutaj Coppola do Coppoli i Herzog i był taki czas, że... Ludzie wokół Kopoli obiecali, że się zajmą tym filmem, ale właśnie Herzogim odmówił.

00:29:50.420 --> 00:29:53.680
Speaker 1: bo nie chciał, żeby to robić po hollywoodzkiem mu, tylko chciał to robić po swojemu.

00:29:54.540 --> 00:29:59.540
Speaker 1: Tam przy okazji jeszcze się pojawia oczywiście Wenders, który pracował wtedy jako trochę taki podopieczny kopoli.

00:30:00.380 --> 00:30:01.820
Speaker 1: Dużo tych Niemców tam zaczęło przyjeżdżać.

00:30:01.940 --> 00:30:04.180
Speaker 1: Hans Juergens-Siberberg potem przyjeżdżał.

00:30:04.220 --> 00:30:06.380
Speaker 1: Oni wszyscy tam na ranchu u kopoli się dzieli.

00:30:07.040 --> 00:30:14.140
Speaker 1: Kopola słucha oper komponowanych przez ojca, kopoli razem z ojcem kopoli, bo ojciec go się cieszy, że znalazł kogoś, kto się interesuje operą.

00:30:14.740 --> 00:30:17.100
Speaker 1: Więc gdzieś to ten kopola się tutaj przewija.

00:30:17.180 --> 00:30:18.480
Speaker 1: i właśnie jest ciekawe, tak symboliczne.

00:30:18.520 --> 00:30:25.640
Speaker 1: wydaje mi się, że... zaczyna się ta książka od ich spotkania, no ale potem jednak Herzog stwierdza, że to nie jest ta droga i on chce iść swoją.

00:30:26.600 --> 00:30:44.580
Speaker 0: No ten wpływ kultury niemieckiej na Hollywood jest tak przepotężnym, rzadko może, może rzadziej dzisiaj o tym mówimy, ale jednak ten pierwszy zastrzyk imigracji właśnie w latach późnych, dwudziestych, czesnych, trzydziestych oczywiście związany z ucieczką przed hitleryzmem, no jednak Fritz Lang, myślę, i wielu innych tutaj powinno się ich wymienić.

00:30:45.900 --> 00:30:46.220
Speaker 0: Jeszcze jest

00:30:46.280 --> 00:31:00.220
Speaker 1: ciekawe, to bardzo ciekawe, że nie, zuponięt na boku, ale że ci imigrancy niemiec czasami... wpadli w takie ultra, część z nich, ultrapatriotyczne kino, jak Wolfgang Petersen, Amerykańskie, Wolfgang Petersen, Roland Emmerich, to taka ciekawostka.

00:31:00.600 --> 00:31:25.900
Speaker 0: A mówię o tym o tyle, że nie tyle, że sama ciekawostka, że tyle Niemców, właśnie niemieckich twórców pojechało do Hollywood, tylko że moim zdaniem to, co Maria Janion dostrzegła, też pisząc zresztą o Herzogu, o tym, jak bardzo on i inni jego przyjaciele byli połączeni z tradycją romantyczną, prawda, która dzięki temu też wpłynęła szerokim nurtem do Hollywood, no i Hollywood też jakby ją po swojemu zaabsorbował, tak?

00:31:26.120 --> 00:31:48.860
Speaker 0: Ta fascynacja Fritzem Langem chociażby, no Metropolis już teraz nie będę wymieniał tych tytułów, ale rzeczywiście, no jeśli by mówić o takim kulturowym wpływie, to ten niemiecki romantyzm bardzo, bardzo, bardzo się odcisnął na amerykańskim kinie, czego tylko jednym z przedstawicieli jest Coppola właśnie, bo czas apokalipsy jest też takim dziełem romantycznym pod wieloma względami.

00:31:50.060 --> 00:32:12.480
Speaker 0: Tutaj robimy średnik, oddajmy głos Państwu, jestem ciekaw, jak Państwo się ten film oglądało, może to był pierwszy senans, może któryś, może ktoś widział Fitzgerarda, a może nie, ale no jesteśmy ciekawi Państwo wrażeń, może ktoś chce zapytać czy skomentować, czy Herzogada się lubi po tym sensie, czy nie, czy należy się go raczej bać.

00:32:14.080 --> 00:32:17.400
Speaker 0: Bo tutaj zawieszę głos, czy ktoś chciałby zaprać głos.

00:32:17.600 --> 00:32:19.200
Speaker 0: I mamy mikrofon na sali, jak rozumiem, tak?

00:32:20.200 --> 00:32:20.620
Speaker 0: O, super.

00:32:24.980 --> 00:32:25.420
Speaker 0: Proszę bardzo.

00:32:33.380 --> 00:32:33.860
Speaker 2: Dobry wieczór.

00:32:35.720 --> 00:32:44.800
Speaker 2: Niestety muszę powiedzieć parę słów, bo też jestem fanem Herzoga i to straszliwym szalikowcem, jako mnie czasami mówią, niektórych reżyserów.

00:32:45.600 --> 00:32:54.900
Speaker 2: To, co powiedział Karol... Podzielam w całości, to znaczy uważam, że Herzog jest nieprawdopodobnie skomplikowanym reżyserem.

00:32:55.660 --> 00:33:07.940
Speaker 2: Ten film zróbowy, jeżeliśmy to pokazuje w jakimś sensie, bo nie jesteśmy do końca pewni, czy mamy patrzeć na to ze zgrozą, czy podziwiać, czy krytykować, czy po prostu uznać, że to wariat.

00:33:09.320 --> 00:33:17.080
Speaker 2: Z drugiej strony muszę powiedzieć, że pierwszy raz spotkałem się z Herzogiem w czasie studiów, kiedy obejrzałem Liebenzeisen.

00:33:17.200 --> 00:33:27.240
Speaker 2: To jest pierwszy jego film, który nakręcił absurdalny w jakimś sensie film, ale już zapowiadający ten obłęd, który on ze sobą niesie.

00:33:28.200 --> 00:33:35.040
Speaker 2: Jego wyczułem oglądając kurczaka, który przez tam osiem minut cały czas biega po górniku, tam i z powrotem, bez sensu zupełnie.

00:33:35.760 --> 00:33:44.240
Speaker 2: I pomyślałem sobie... że to jest chyba jeden z takich ludzi, którzy potrafią zadać najistotniejsze pytania, takie filozoficzne pytania.

00:33:44.320 --> 00:33:48.640
Speaker 2: Właśnie takie pytanie, jak w tej chwili padło z ustka Rola wcześniej.

00:33:49.140 --> 00:33:50.780
Speaker 2: To znaczy, jaki jest sens sztuki?

00:33:51.220 --> 00:33:53.820
Speaker 2: Do czego sztuka tak naprawdę nam służy?

00:33:54.260 --> 00:34:13.440
Speaker 2: Jeżeli oglądam tego kurczaka, który później też pojawi się w innych firmach, czy motyfy tego obłędnego tańca kurczaka, to pojawia się pytanie właśnie o to, Czy ta sztuka, którą uprawiam ja jako twórca, mówi Herzog, ma jakiś sens?

00:34:14.620 --> 00:34:40.400
Speaker 2: Myślę, że zarówno ten film pokazuje, że ma wątpliwości co do tego, czy to, co robi, ma sens, jak i film, który został nakręcony, więc Fitzgeraldą, który jest w jakimś sensie też szalenie ironicznym filmem pokazującym twórcę, artystę, a może inaczej Nuborysza, który chciałby zakochany w sztuce, przenieść tę sztukę i dać ją wszystkim.

00:34:40.860 --> 00:34:47.480
Speaker 2: w jakimś sensie, a więc umieścić karuza w tak absurdalnych warunkach jak IKITOS w tamtym czasie.

00:34:49.520 --> 00:34:58.540
Speaker 2: Jednocześnie wydaje mi się, że to, co zrobił w tym filmie, to jest jednak mimo wszystko pytanie, właśnie to znowu to pytanie, o sens sztuki.

00:34:59.320 --> 00:35:06.400
Speaker 2: Jeżeli ja chcę przenieść tego karuza, To dlaczego to robię tak naprawdę?

00:35:07.020 --> 00:35:07.940
Speaker 2: Co chcę sprodować?

00:35:08.040 --> 00:35:08.760
Speaker 2: Co chcę zmienić?

00:35:10.340 --> 00:35:22.360
Speaker 2: Widziałem też ten krótki dokument, znaczy krótki, nie krótki, dokument, w którym jest ta skomplikowana relacja właśnie Herco Gas klausem Kiński.

00:35:23.520 --> 00:35:36.480
Speaker 2: Ale muszę powiedzieć, że... To szaneństwo, które tam oglądałem w tym filmie było bardzo przesterowane i było takie trochę udawane, bo obydwaj myślę, że uwielbiają kreację samych siebie.

00:35:37.260 --> 00:35:43.300
Speaker 2: Natomiast wydaje mi się, że ta para też w jakimś sensie pokazała coś nieprawdopodobnego.

00:35:43.460 --> 00:35:57.440
Speaker 2: To znaczy, kiński w tym Fitzgeraldu pokazał, że szaleństwo jest możliwe przed kamerą i to prawdziwe szaleństwo, bo to widać w tym, jaką się zachowuje.

00:35:58.280 --> 00:36:11.840
Speaker 2: A z drugiej strony właśnie Herzog, który wydaje się być normalny, bo on tłumaczy jak gdyby tego chińskiego cały czas, ale czujemy i wiemy, że jest równie cudzysłów stukniętych jak sam chiński.

00:36:12.440 --> 00:36:41.460
Speaker 2: Natomiast pytanie, które chciałem wam zadać akurat, korzystając z okazji, że dwóch wybitnych podkasterów polskich jest na scenie, to jest to... Jak Waszym osobistym zdaniem wygląda przyszłość kultury filmowej i filmu w kontekście właśnie tego, co widzieliśmy, a więc film należałoby dedykować wszystkim tym, którzy tworzą te pięciosekundowe klipy, które możemy oglądać w sieciach, które oglądamy kataliptycznie wręc gapiąc się w ten ekran komórki.

00:36:42.420 --> 00:36:51.300
Speaker 2: Jak Waszym zdaniem może wyglądać przyszłość kina w kontekście tego, że można przenosić te statki w sposób absolutnie perfekcyjny przez te góry już w tej chwili?

00:36:52.500 --> 00:37:10.200
Speaker 2: tak jak to Michał powiedziała wcześniej, ale czy mimo wszystko zachowamy gdzieś właśnie w tej przyszłej twórczości miejsce na zadawanie tak kardynalnych pytań w tak przekonujący i sugestywny sposób, jak zrobił to Herzog w tym filmie.

00:37:11.320 --> 00:37:11.880
Speaker 2: W swoim filmie.

00:37:12.040 --> 00:37:13.220
Speaker 0: Bardzo, bardzo dziękujemy.

00:37:14.580 --> 00:37:15.180
Speaker 0: Bardzo szeroko.

00:37:15.700 --> 00:37:22.380
Speaker 0: Ale oddam Tobie głos, tylko chcę bardzo podziękować, ale też zaznaczyć, że jest film teraz nowy.

00:37:23.400 --> 00:37:28.080
Speaker 0: Nie udało się go jeszcze sprowadzić, ale mam nadzieję, że to już niedługo będzie jakoś udostępniony.

00:37:28.760 --> 00:37:37.660
Speaker 0: Copola dzisiaj pojawi się więcej niż raz, bo jest film nowy dokument pod tytułem Megadoc, który jest okręceniem filmu Megalopolis.

00:37:38.240 --> 00:37:41.740
Speaker 0: który, jak sądzę, tutaj jest genetycznie powiązany z tym wszystkim, prawda?

00:37:41.800 --> 00:37:48.340
Speaker 0: Jeżeli mówimy o filmach, jako o pewnych personalnych szaleństwach, no to wiemy, że Megalopolis było takim filmem.

00:37:49.040 --> 00:37:50.560
Speaker 0: Copola się tutaj po raz kolejny kłania.

00:37:51.000 --> 00:37:52.460
Speaker 0: I jestem bardzo ciekaw tego filmu.

00:37:52.780 --> 00:37:54.140
Speaker 0: Chyba Mike Figgi z w ogóle go zrobił.

00:37:54.240 --> 00:38:09.360
Speaker 0: To jeszcze ciekawe, więc to film przed nami, ale myślę, że tutaj byłby on idealnym uzupełnieniem, więc możliwe, że jeszcze do tego dojdziemy, bo skoro pytasz o właśnie przyszłość kina, no to myślę, że to tam część tej odpowiedzi może... żeby być właśnie tam.

00:38:10.300 --> 00:38:10.920
Speaker 0: Karol, a co ty na to?

00:38:10.980 --> 00:38:11.160
Speaker 0: Tylko

00:38:11.320 --> 00:38:20.860
Speaker 1: jeden komentarz, bo co do tego, czy Herzog jest tuknięty, to on sam na to zawsze odpowiada i to od lat, on ma parę takich formułek, które powtarza, I'm clinically sane.

00:38:21.860 --> 00:38:22.920
Speaker 1: Klinically sane, tak.

00:38:23.080 --> 00:38:23.980
Speaker 0: Klinicznie poczytalny.

00:38:24.040 --> 00:38:24.260
Speaker 0: Tak,

00:38:24.340 --> 00:38:24.540
Speaker 1: tak.

00:38:24.740 --> 00:38:36.520
Speaker 1: I że on twierdzi, że zwłaszcza w Hollywood, jakby, on tak mówi czasem na jakichś spotkaniach Q&A, jak go Państwo przyjechali, zobaczyli, jacy są gdzie w Hollywood, to Państwo zobaczyli, że oni są, oni są insane.

00:38:37.080 --> 00:38:38.800
Speaker 1: Ja przy nich jestem, ja jestem sane.

00:38:41.720 --> 00:38:43.520
Speaker 1: I zwłaszcza chodzi o biznesmenów.

00:38:43.660 --> 00:38:46.860
Speaker 1: On po prostu twierdzi, że ludzie obracający pieniędzmi to są prawdziwi szaleńce.

00:38:47.520 --> 00:38:49.200
Speaker 1: I to są prawdziwy niebezpieczni szaleńce.

00:38:51.600 --> 00:38:53.560
Speaker 1: I to jest jego, jego, jego, ja, ja.

00:38:53.680 --> 00:38:59.140
Speaker 1: do końca jeszcze, jeszcze tak jeśli chodzi o to pytanie, to ja nie wiem, czy on... To jest dużo rzeczy.

00:38:59.620 --> 00:39:09.520
Speaker 1: Ja nie jestem do końca przekonany też o to, czy faktycznie należy zadawać pytania w taki sposób, w jaki Herzog zadaje akurat Fickaraldo, bo właśnie ja mam wrażenie, że to już jest ten moment, w którym to poszło gdzieś za daleko.

00:39:10.520 --> 00:39:12.960
Speaker 1: I że to jest ciekawe dlatego, że to poszło za daleko,

00:39:13.640 --> 00:39:13.800
Speaker 0: ale

00:39:14.120 --> 00:39:18.700
Speaker 1: wydaje mi się, że tak naprawdę dla mnie osobiście ciekawiej Herzog zadaje pytania w innych filmach też.

00:39:19.640 --> 00:39:22.500
Speaker 1: I nie wiem, czy to musi być aż takim wysiłkiem.

00:39:22.640 --> 00:39:24.380
Speaker 1: Zresztą też już nigdy nie zrobił czegoś.

00:39:24.960 --> 00:39:26.020
Speaker 1: na taką skalę później.

00:39:26.380 --> 00:39:27.900
Speaker 1: Już nigdy nie zrobił czegoś tak ryzykownego.

00:39:28.800 --> 00:39:43.520
Speaker 1: Chociaż on sam zawsze twierdzi, że najbardziej ryzykowne rzeczy robił wcześniej, jak kręcił Fata Morgana, taki swój bardzo niezwykły dokument, gdzie non-stop lądował w więzieniach afrykańskich i chorował na malaria wtedy i na inne zakaźne choroby i tak dalej.

00:39:44.320 --> 00:40:04.300
Speaker 1: Natomiast różnica też między Kopolą a Herzogiem jest właśnie taka, że jednak Kopola, znaczy wydaje mi się między Megalpolis a Fickaraldo, że... Megalopolis jest po pierwsze jednak... Kołpalazre zrezygnował z tej rzeczywistości na rzecz już wirtualnego obrazu i to sprawia, że zupełnie inaczej się ogląda te filmy.

00:40:05.340 --> 00:40:17.000
Speaker 1: W kilku recenzjach się spotkają z czymś takim, że gdyby Megalopolis było zrobione wtedy, kiedy miało być te kilkanaście lat czy kilkadziesiąt lat wcześniej, przypominałoby może trochę filmy tego Giliama i oglądałoby się to fantastycznie.

00:40:18.120 --> 00:40:21.480
Speaker 1: Natomiast... Problem megalopolizm jest właśnie to, że jest cały zrobiony w komputerze.

00:40:21.860 --> 00:40:37.840
Speaker 1: Iż tu jest ta różnica obrazu, o której mówi trochę hercok, ale też jest trochę to, że jednak megalopolizm, który jest w ogóle filmu, grałam w sympatię pewną, bo on to wydał własne pieniądze i to jest rodzaj takiego ekscentryzmu, który nie jest, wydaje mi się, jest stosunkowo nieszkodliwy.

00:40:38.400 --> 00:40:51.160
Speaker 1: Przeciwieniecie z kolei do Fitzcarraldo, który można interpretować jako ekscentryzm, szkodliwy, to ale z drugiej strony, jakby druga strona medalu jest taka, że... to jest sen i marzenie wyłącznie kopoli ten film.

00:40:51.900 --> 00:41:08.980
Speaker 1: A Herzog jakby tutaj mówi i coś jest w tym, że jednak, nawet jak się zaczęło oceny na film webie, jak bardzo Fitzcarraldo się podoba, jak uwodzi coś, co jest w tym filmie, a Herzog mówi, że on wyraża coś naszego, że nie tylko swojego, ale czego my wszyscy potrzebujemy.

00:41:09.500 --> 00:41:18.240
Speaker 1: On to zawsze mówił, że potrzebujemy innych obrazów niż te, które... Kino produkuje na co dzień, ale on twierdzi, że to my wszyscy potrzebujemy, a nie tylko on.

00:41:18.880 --> 00:41:26.580
Speaker 1: I to jest ciekawe jednak, że on twierdzi, że to nie jest tylko jakby jego taka prywatna fiksacja, tylko że to gdzieś wychodzi ponad to.

00:41:27.720 --> 00:41:32.460
Speaker 1: Że on coś jakby wyraża, co inni chcą też wyrazić, tylko nie mają do tego możliwości.

00:41:32.620 --> 00:41:33.800
Speaker 1: Wydaje mi się, że coś w tym jest.

00:41:34.480 --> 00:41:53.320
Speaker 1: że ta niezwykłość obrazów tych najlepszych filmów hercega fabularnych gdzieś uruchamia w nas wszystkich coś takiego właśnie co sprawia, że to nie jest tylko jego sen, jego marzenie, a może jakaś część nas jako ludzkości wszyscy mają takie marzenia, żeby przenosić i to nas czyni ludźmi trochę i może już nie musimy tego robić dzięki temu, że hercek to za nas zrobił.

00:41:53.800 --> 00:42:00.760
Speaker 1: W ogóle wierzę, że sztuka czasami tak działa, że ona trochę jest tym, że można coś za jej pomocą zrobić, czego my już nie musimy robić.

00:42:02.240 --> 00:42:04.060
Speaker 1: I to mi się wydaje interesujące.

00:42:04.440 --> 00:42:26.800
Speaker 1: Natomiast jeśli chodzi o tę przyszłość obrazów, ja wierzę w to, że na przykład tego typu pomysły, jak ajowa aktorka, o której się teraz bardzo dużo mówi, ona sama w sobie będzie bardzo krótko atrakcyjna, ponieważ każdy będzie mógł sobie zrobić własną ajową aktorkę, w własnym komputerze, w własnym programie i każdy będzie mógł sobie zrobić z nią dowolny film dla siebie.

00:42:26.840 --> 00:42:36.620
Speaker 1: Więc jakby komercyjny potencjał też bardzo szybko zniknie w moim zdaniem czegoś takiego, bo po prostu będą wszyscy e-jowe filmy tworzyć pod siebie, dla siebie we własnym komputerze.

00:42:37.200 --> 00:42:49.400
Speaker 1: Za pomocą tego programowania pewnie w dwie godziny się wygeneruje film albo szybciej nawet, bo często to może trwać krócej niż trwanie filmu, ale być może to jest optymistyczna wersja, że to też sprawi, że będziemy chcieli wrócić do prawdziwych obrazów.

00:42:50.540 --> 00:42:51.360
Speaker 1: I trochę to już widać.

00:42:51.760 --> 00:42:54.720
Speaker 1: Bo na ostatnich nowych horyzontach to jest taka maja refleksja.

00:42:55.260 --> 00:42:59.040
Speaker 1: Bardzo dużo filmów młodych filmowców to są filmy kręcone na szesnastce.

00:42:59.800 --> 00:43:02.000
Speaker 1: I ta szesnastka staje się nawet pewną manierą.

00:43:02.120 --> 00:43:08.340
Speaker 1: czasami mam wrażenie, że nie zawsze jest pomysł jak jej użyć, ale to lgnięcie do taśmy i to taśmy z dużym ziarnem.

00:43:08.540 --> 00:43:10.320
Speaker 1: Właśnie tak jak tutaj, bo to też było na szesnastce.

00:43:11.860 --> 00:43:14.120
Speaker 1: To jest jakby coś bardzo symptomatyczne.

00:43:14.800 --> 00:43:37.440
Speaker 1: ta potrzeba właśnie ucieczki od takiego cyfrowego i ujednolicenego świata, a druga rzecz tak samo, ja jestem, przynajmniej miałem przyjemność być przez ostatnie dwa lata selekcjonalem animatora Festiwalu w Poznaniu i bardzo mocno widać i to też z rozmów z ludźmi z branży wiem, jak młodzi animatorzy wracają do technika analogowych, ręcznych.

00:43:37.840 --> 00:43:38.560
Speaker 1: takiej animacji.

00:43:38.860 --> 00:43:50.640
Speaker 1: Oczywiście ona jest już montowana w komputerze i rysuje się ręcznie też już często na ekranach specjalnie do tego przystosowanych, ale jest wielki powrót i najmniej ciekawe jakby teraz młode filmy animowane to są filmy robione w komputerach.

00:43:51.180 --> 00:43:52.080
Speaker 1: One są już wszystkie jakby.

00:43:52.660 --> 00:44:04.700
Speaker 1: ta niezwykłość tego gdzieś, na pewno jeszcze będą powstawać ciekawe filmy robione w komputerach, ale ma wrażenie, że taki pik, nawet też w kinie pełnometrażowym, taki pik, który był w Pixarze i tak dalej, gdzieś trochę przeminął, czujemy się zmęczeni.

00:44:04.780 --> 00:44:20.640
Speaker 1: trochę też CGI w kinie mainstreamowym i wydaje mi się, że może to pójść też w ten sposób, że to klinogenerowane sztucznie czy za pomocą jaj będzie takim, właśnie jakimś rodzajem prywatności, prywatnego, prywatnych produktów, które będziemy sobie sami tworzyć.

00:44:22.360 --> 00:44:26.220
Speaker 1: A to, co będziemy chcieli oglądać jakby zbiorowo wychodząc do kina, płacąc bilet itd.

00:44:27.760 --> 00:44:34.540
Speaker 1: będzie właśnie miało ten charakter trochę bliższy jakiejś rzeczywistości właśnie, którą oglądały na ekranie.

00:44:35.060 --> 00:45:07.940
Speaker 1: A może to będzie też Kasia Chybryda, nie wiem, ale... Natomiast boję się trochę, skoro mówiłem o Niemcach i ich wizjach, że Wenders nakręcił film aż na koniec świata, który moim zdaniem dzisiaj... To jest ciekawe, bo on kiedyś się wydawał futurystyczny, potem anachroniczny, a dzisiaj wydaje mi się znowu celny, bo to jest opowieść o świecie, w którym wynalazłem maksfonsydów, ponieważ ma pewną żałobę w sobie, to chce się zamknąć w świecie własnych snów i wymyśla takie urządzenie, które sprawia, że ludzie mogą zakładać okulary i żyć we własnych snach.

00:45:09.240 --> 00:45:11.280
Speaker 1: Czyli jakby dostają takie obrazy, jakie chcą.

00:45:12.160 --> 00:45:14.440
Speaker 1: I to sprawia, że jakby zupełnie się już od siebie alienują.

00:45:14.860 --> 00:45:23.900
Speaker 1: jest całkowicie jakby, jest kompletny rozkład, jakiś więżyj społecznych i to jest oczywiście zagrożenie, które się pojawia w tym filmie i ono jakby dzisiaj znowu staje się aktualne.

00:45:25.320 --> 00:45:39.020
Speaker 0: Bardzo aktualne, powoli zbliżając się do końca, ewentualnie jeszcze dyskusje w kuluarach nam pozostaną, ale chciałem, żeby wybrzmiało to, co powiedziałeś, bo w ten sposób burden of dreams staje się filmem niesłychanie aktualnym w pewnym sensie.

00:45:40.320 --> 00:45:56.440
Speaker 0: i powiem także dla mnie, To fantastycznie, że tego użyłeś, że on powiedział, że jest clinically sane, czyli że jest właśnie klinicznie poczytalny, no bo to jest to pytanie, prawda, w domu wariatów ten jeden, prawda, który nie jest, będzie traktowany jak wariat.

00:45:57.320 --> 00:46:09.920
Speaker 0: I to jest ciekawe, że Herzog... pokazuje Fickeralda, który jak przypomnę w ostatniej scenie Fickeralda, rozbrzmiewa płynący głos Karuza z tej płyty gramofonowej w dżungli.

00:46:10.460 --> 00:46:15.100
Speaker 0: Kogoś kto chciał przynieść sztukę operową, to bardzo niezwykłe miejsce.

00:46:16.520 --> 00:46:18.300
Speaker 0: A co widzimy w filmie Lesa Blanka?

00:46:18.400 --> 00:46:25.400
Speaker 0: Widzimy, że ktoś dotarł ze swoją kulturą do... tych ludzi, którzy tam mieszkają.

00:46:25.920 --> 00:46:30.700
Speaker 0: I to nie był Fickaraldo, to nie był Karuzo, to nie był Verdi, tylko to jest Disney.

00:46:31.220 --> 00:46:48.660
Speaker 0: To znaczy, jak patrzy się na ich, na te chwycone t-shirty, prawda, z Mieszką Miki na tonego manero z gorączki sobotnej nocy, Hollywood i jego kapitał zrobił to, co chciał zrobić Fickaraldo, tylko że zrobił to w o wiele bardziej bezduszny sposób.

00:46:49.120 --> 00:47:04.740
Speaker 0: Więc to też jest ciekawe i wydaje mi się, że tutaj postawimy kropkę, że... i chyba też les blanc, przy wszystkich zastrzeżeniach, ale jednak oddają hout temu, co tutaj jest pięknie w tym tytule, powiedziane przyszłości prawdy.

00:47:04.800 --> 00:47:10.920
Speaker 0: To znaczy tego, jaki gaz będzie prawdziwy, a jaki będzie tylko kolejnym kapitalistycznym produktem.

00:47:11.680 --> 00:47:15.120
Speaker 0: Karol, bardzo ci dziękuję za to, że się zgodziłeś, że porozmawialiśmy.

00:47:15.180 --> 00:47:18.300
Speaker 0: Dziękujemy Państwu za obecność i festiwalowi, za gościnę.

00:47:18.920 --> 00:47:23.640
Speaker 0: I myślę, że Herzog jeszcze nas wiele razy zaskoczy, także zobaczymy, co jutro wyprodukuje.

00:47:23.700 --> 00:47:24.060
Speaker 0: po prostu.

00:47:24.200 --> 00:47:24.840
Speaker 0: Bardzo dziękujemy.

00:47:25.200 --> 00:47:36.100
Speaker 1: I też wydaje mi się, że to jest ciekawe też przy takiej postacie, jak Herzog, że też nie musimy do tego podchodzić bezkrytycznie, że właśnie też ten film służy trochę temu, żeby się pozastanawiać.

00:47:36.900 --> 00:47:39.620
Speaker 0: Raz jeszcze bardzo dziękujemy i do zobaczenia.