WEBVTT

00:00:01.820 --> 00:00:02.320
Speaker 3: Dzień dobry.

00:00:03.480 --> 00:00:14.100
Speaker 3: Witam wszystkich Państwa bardzo serdecznie, ja nazywam się Claudia Małota i na co dzień zajmuję się dystrybucją i projektami specjalnymi w Stowarzyszeniu Kin Studyjnych.

00:00:14.260 --> 00:00:19.920
Speaker 3: I to właśnie z ramienia stowarzyszania kin studejnych mam przyjemność dzisiaj Państwa powitać.

00:00:20.520 --> 00:00:56.200
Speaker 3: Dokładnie dzisiaj będziemy świętować setną rocznicę urodzin Tadeusza Kondwickiego i jak gorąco Państwa zachęcam, żebyście pozostali również z nami po seansie bo wtedy porozmawiamy z naszymi wspaniałymi gośćmi o dorobku tego niezwykłego reżysera pisarza oraz scenarzysty a naszymit gość mi po seansie będą Katarzyna Wajda, Eliza Kąska, Michał Oleszczyk i Mateusz Dęski.

00:00:57.260 --> 00:01:04.519
Speaker 3: To spotkanie poprowadzi dzisiaj dla nas redaktorka portalu pełna sala Julia Palmowska.

00:01:05.039 --> 00:01:09.020
Speaker 3: I to też jest właściwie nie jest zbieg okoliczności.

00:01:09.220 --> 00:01:15.860
Speaker 3: wszystko się pięknie spina ponieważ Julia ma dzisiaj urodziny czyli będziemy troszeczkę niejako świętować podwójnie.

00:01:23.460 --> 00:01:24.760
Speaker 2: Wiadomo, że taki przegląd

00:01:24.900 --> 00:01:28.060
Speaker 3: nie mógłby powstać bez dodatkowego finansowania.

00:01:28.300 --> 00:01:33.580
Speaker 3: To finansowanie oczywiście jest to polski instytut sztuki filmowej.

00:01:33.940 --> 00:01:43.920
Speaker 3: Nie mogłoby powstať bez naszych partnerów czyli bez wytwórni filmów dokumentalnych i fabularnych no ale również bez partnerów medialnych.

00:01:46.200 --> 00:01:49.920
Speaker 3: Kultura wokół nas FilmWeb SpoilerMaster

00:01:52.900 --> 00:01:53.120
Speaker 1: wiele

00:01:53.240 --> 00:01:57.740
Speaker 3: innych zaangażowanych osób, które pomogły nam postawić ten projekt.

00:01:57.840 --> 00:02:06.160
Speaker 3: Również wizualizacja Kasia Kawkka a także spot autorstwa Iwana Krupenikowa który będziecie mogli Państwo

00:02:06.220 --> 00:02:06.500
Speaker 1: również

00:02:06.900 --> 00:02:08.220
Speaker 3: przed pokazem filmu Salto

00:02:08.720 --> 00:02:09.199
Speaker 2: obejrzeć.

00:02:10.359 --> 00:02:14.260
Speaker 3: Bardzo bardzo gorąco zachęcam do tego żebyście zostali z nami po seansie.

00:02:14.380 --> 00:02:24.720
Speaker 3: mam nadzieję że wtedy naprawdę bliżej przyjrzymy się tej niezwykłej twórczości nieprawdopodobnego artysty, a teraz życzę już Państwu udanego

00:02:24.799 --> 00:02:25.179
Speaker 2: seansu.

00:02:27.660 --> 00:02:27.839
Speaker 2: Witam

00:02:27.880 --> 00:02:39.519
Speaker 3: Państwa serdecznie po seansie filmu Salto na rozpoczęcie przeglądu filmografii Tadeusza Kowickiego z okazji setnej rocznicy jego urodzin.

00:02:40.320 --> 00:02:54.660
Speaker 3: Ja nazywam się Julia Palmowska Jestem redaktorka Portalu Pełna Sala i mam wielką przyjemność poprowadzić dzisiejszą dyskusję więc zapraszam serdeczne tutaj naszych rozmówców.

00:02:55.260 --> 00:03:17.459
Speaker 3: Michał Oleszczyk, konsultant scenariuszowy wykładowca Wydziału Artes Liberales Universitetu Warszawskiego autor podcastu Spoiler Master Mateusz Dębski dziennikarz krytyk filmowy Filmoznawca publikuje między innymi w przekroju przeglądzie dwutygodniku.

00:03:18.019 --> 00:03:21.899
Speaker 3: ponadto godzinnie pisze na łamach gazety wyborczej i tygodnika powszechnego.

00:03:22.059 --> 00:03:29.420
Speaker 3: jest Chciałam powiedzieć tylko, że rozmawiałeś z wieloma ludźmi.

00:03:32.040 --> 00:03:32.899
Speaker 3: Ale nie z Konwickim.

00:03:32.980 --> 00:03:34.179
Speaker 3: tak jeszcze akurat wtedy nie.

00:03:34.679 --> 00:03:50.540
Speaker 3: Eliza Kącka, pisarka literatu roznawczyni, krytyczka autorka książek prozatorskich i akademickich, felietonistka i współpracowniczka tygodnika powszechnego, laureatka nagrody literackiej Nikę, dwa tysiące dwadzieścia pięć i laureatkanagrody nikę czytelników.

00:03:50.920 --> 00:03:51.720
Speaker 3: Zapraszam serdecznie!

00:03:55.160 --> 00:04:10.519
Speaker 3: oraz Katarzyna Wajda, historyczka polskiego kina związana z filmoteką narodową, instytutem audiowizualnym, nauczycielka akademicka, edukatorka filmowa, autorka i współautorka licznych filmoznawczych publikacji poświęconych historii i herstorii polskiego Kina.

00:04:15.500 --> 00:04:22.180
Speaker 3: Tak bardzo dobrze usiedliście na krzysz, więc świetnie konceptualnie to wypadło.

00:04:23.820 --> 00:04:42.380
Speaker 3: Spotykamy się po filmie Salto, natomiast tak jak zapowiedziano na początku rozmowa będzie obejmowała całą filmografię Tadeusza Konwickiego czy raczej samoznaczenie jego postaci na tle tego krajobrazu polskiego kina.

00:04:43.000 --> 00:04:51.600
Speaker 3: Więc na sam początek chciałabym was zapytać co wyróżnia Tadeusa Konwckiego Waszym... osobistym zdaniem.

00:04:52.180 --> 00:05:00.480
Speaker 3: Waży jakiejś takiej osobistej relacji z jego filmografią na tle tego szerokiego wachlarzu polskich filmowców.

00:05:19.520 --> 00:05:19.880
Speaker 4: Raz, raz.

00:05:20.680 --> 00:05:37.240
Speaker 4: Nie bez powodu ten mikrofon podaje, jaka też nie wejdzie ponieważ w to stulecie urodzin Tadeusza Konwickiego przypomina mi się ta niesłychanie Miła Okoliczność że... to ty właśnie uczyłaś mnie o Konwickim wiele lat temu, kiedy byłeś moją wykładowczenią na filmu z Nazwie Krakowskim.

00:05:37.300 --> 00:05:42.000
Speaker 4: Po raz pierwszy słyszałem o Konwickim od ciebie, dlatego tak ochoczo ten mikrofon podałem.

00:05:43.700 --> 00:05:48.140
Speaker 1: Tak a w tym roku te nagry dodatkowego oznaczenia trochę może przemocowego Wajda Okonwicki.

00:05:51.040 --> 00:06:09.880
Speaker 1: To jest trudne pytanie Julia, więc może ja trochę spróbuję wybrnąć z tego i gdyby tak spróbować jednym zdaniem jakoś umisowić czy właśnie wyróżnić kąt wickiego to myślę że jakkolwiek miewamy jako historycy kina przede wszystkim.

00:06:10.120 --> 00:06:13.300
Speaker 1: Miewamy problemy z czym co nazywamy kinem autorskim?

00:06:13.420 --> 00:06:14.360
Speaker 1: Z jakąś definicją.

00:06:15.040 --> 00:06:45.400
Speaker 1: no to ten twórca jest absolutnie... nie autorem filmowym, bo jak sobie tak teraz w myślach przebiegam przez te dekady polskiego kina to chyba który właśnie nie tylko, że byłby jednocześnie scenarzystą i reżyserem swoich filmów ale żeby też ta jego twórczość filmowa była właściwie w takim ciągłym dialogu z współczością literacką.

00:06:45.540 --> 00:06:50.200
Speaker 1: Żeby to było tak jakaś rodzaj takiej autointertekstualności prawda?

00:06:50.300 --> 00:07:05.560
Speaker 1: Czakiego wewnętrznego, wewnątrzego dialogu na to się jeszcze nakłada, nakładają te kompleksy konwickiego czyli te wszystkie obce... które też tutaj mamy, więc tak autor numer jeden w polskim kinie.

00:07:07.540 --> 00:07:11.160
Speaker 4: Wysoko postawiono poprzeczka to ja naprawdę króciutko powiem.

00:07:12.120 --> 00:07:12.720
Speaker 4: może dwie rzeczy.

00:07:12.860 --> 00:07:24.960
Speaker 4: rzeczywiście wydaje się to unikalne nie tylko w polskiej kinie ale chyba na arenie światowej bardzo mało by było takich przypadków, niezależnie nawet od oceny poszczególnych filmów właśnie takiego połączenia ról.

00:07:26.520 --> 00:07:37.060
Speaker 4: W kontekście nie wiem amerykańskiego kina przychodzimy do głowy w zasadzie tylko jeden przykład czyli Norman Mailer który był i wybitnym pisarzem i aktywnym filmowcem.

00:07:38.340 --> 00:07:44.200
Speaker 4: W przypadku francuskiego kina nie wiem byłby ktoś taki jak Alain Robglier na przykład.

00:07:44.760 --> 00:07:48.320
Speaker 4: Natomiast, czyli znowu mamy te dwa pola połączone w polskim kinie.

00:07:49.040 --> 00:07:52.980
Speaker 4: Rzeczywiście jest to sytuacja także unikalna.

00:07:54.400 --> 00:07:59.020
Speaker 4: Dodajmy także jeszcze ta jego strona jako kierownika literackiego, prawda?

00:07:59.160 --> 00:08:17.460
Speaker 4: Czyli kogoś kto aktywnie kształtował no właściwie to co było w ramach konkretnego zespołu filmowego robione scenarzysta cudzych filmów tak że... Jak uszerwielu innych, przypomnijmy scenariusze dla kawalerowicza Matka Jana Odaniołów, Faraon.

00:08:17.520 --> 00:08:29.920
Speaker 4: Także rzeczywiście ta rozpiętość jest taka wręcz oniśmielająca bardzo robiące wrażenie i może na ten moment tyle?

00:08:31.980 --> 00:08:51.900
Speaker 2: Ja tu mogę tylko powiedzieć oczywiście moje terzenia z konwizgiem są trochę w tym sensie odwrotne że najpierw są tekstowe no to też... Tutaj robię za brzegową frakcję literacką, ale rzeczywiście jest tak że kiedy się przechodzi i to nie trzeba specjalnie się o tym naczytać tylko to się po prostu widzi.

00:08:52.000 --> 00:08:56.880
Speaker 2: Kiedy się nie wiem czy ta sernik współczesny a potem się przechodzi do salta to się rzeczywiście widzi.

00:08:58.719 --> 00:09:04.660
Speaker 2: różne związki ja się chyba zetknęłam z lawą Jeśli chodzi o jego filmowe rzeczy.

00:09:04.780 --> 00:09:09.199
Speaker 2: najpierw, czego nie sposób było... znaczy nie dało się uniknąć jak się siedziało.

00:09:09.280 --> 00:09:13.459
Speaker 2: Nie wiem w pewnym momencie w zakładzie romantyzmu i się byłoby słuchające na lawa.

00:09:14.680 --> 00:09:16.380
Speaker 0: Najważniejsze dziady!

00:09:17.620 --> 00:09:17.780
Speaker 2: Ale

00:09:18.920 --> 00:09:19.000
Speaker 3: tu

00:09:19.240 --> 00:09:24.479
Speaker 2: absolutnie... Mniejsza o to, w jakim porządku się w to wchodzi.

00:09:24.560 --> 00:09:27.180
Speaker 2: W pewnym momencie widzi się unikalność tych połączeń.

00:09:27.660 --> 00:09:30.040
Speaker 2: Także czy tu się zaczyna od literatu roznawczych?

00:09:30.120 --> 00:09:50.620
Speaker 2: Czy odpowiedzmy filmu znawczych wejścia dowolnych innych w dziedzinie szeroko pojętej sztuki i do siebie po prostu widzi w jakim stopniu też ta persona konwickiego jest mocno w tym umożliwa... mocowana rzeczywiście z jego wariastwami, właśnie obsesjami, z jego charakterystycznością ujmowania świata, którą w salcie mamy bardzo ewidentnie.

00:09:50.699 --> 00:09:58.540
Speaker 2: Także tutaj nic nie dodałam tylko pokazałam w pewnym sensie że od innej strony to wchodząc mamy do czynienia.

00:09:58.660 --> 00:10:04.800
Speaker 2: Uświadamiamy sobie ten fenomen w nieco inaczej z rekonfigurowanym porządku ale de facto ten sam.

00:10:07.260 --> 00:10:14.740
Speaker 0: To ja na wstępie powiem, że ja się cieszę, że spotykamy się nie tylko w setną rocznicę urodzin Kąwickiego ale w ogóle w tym miejscu, który jest znakiem firmowym Kąwickiego.

00:10:14.920 --> 00:10:15.939
Speaker 0: Pałac kultury i nauki.

00:10:16.020 --> 00:10:21.360
Speaker 0: więc myślę, że to jest... No chyba tak, właśnie czekamy na nią.

00:10:21.500 --> 00:10:22.620
Speaker 0: Chyba już spadnie na nas.

00:10:23.660 --> 00:10:36.740
Speaker 0: Natomiast jak gdybym miał powiedzieć o Kowickim ja się trochę odbije od słów innego autora związanego mocno z Warszawom, od Marka Bieńczyka bo mieliśmy się okazję spotkać parę miesięcy temu przy okazji premiery jego książki Rondo Wiatraczna.

00:10:37.900 --> 00:10:41.680
Speaker 0: No i oczywiście rozmawialiśmy o tych wszystkich wątkach grochowskich, warszawskich.

00:10:41.780 --> 00:10:54.380
Speaker 0: Ale w pewnym momencie zaczęliśmy rozmawiać o literaturze jako takiej... Marek Bieńczyk powiedział takie słowa, że on jest z tego pokolenia, które lubowało się w literaturzie rozbuchanej, literaturże, która ucieka od takiego czystego biografizmu.

00:10:55.780 --> 00:11:00.660
Speaker 0: no i w zasadzie lubowaliśmy się, to pokolenie się lubowały.

00:11:00.740 --> 00:11:06.400
Speaker 0: ale ja myślę też, że lubowałem się właśnie w takim kreacyjnym charakterze literatury.

00:11:06.740 --> 00:11:10.579
Speaker 0: No i Marek Bieńczyk właśnie postawił taką tezę, że dzisiaj jest troszkę tego mniej.

00:11:10.640 --> 00:11:11.219
Speaker 0: Może szkoda?

00:11:12.360 --> 00:11:17.339
Speaker 0: I że mnie jest właśnie... Tego co Konwicki w zasadzie sobą wnosił.

00:11:17.780 --> 00:11:29.260
Speaker 0: i to było dla mnie coś chyba takiego najważniejszego u Konwickiego, że on o wydarzeniach stricte autobiograficznych przyporządkowanych jego życiorysowi potrafił jakoś tak powiedzieć trochę na opak.

00:11:30.099 --> 00:11:34.800
Speaker 0: no i przy okazji chyba bardzo lubię takich autorów którzy są obok obok czegoś zawsze.

00:11:34.959 --> 00:11:45.099
Speaker 0: i Kąwicki taki był, bo jeżeli pomyślimy że on tworzy od fięćdziesiątego ósmago roku ostatni dzień lata aż po lawy osiemdziesionty dziewiątym no to mieliśmy po drodze szkoły polską kinomoralnego niepokoju.

00:11:45.360 --> 00:11:48.540
Speaker 0: Kąwicki się nie mieści w żadnym z tych pojęć.

00:11:49.360 --> 00:11:53.620
Speaker 0: Po prostu jest gdzieś obok, jest na boku, jest w jakiejś absolutnie swojej lidze.

00:11:55.400 --> 00:12:05.479
Speaker 0: No i jednocześnie lubię takich chyba autorów którzy nie mają albo mają w sobie właśnie taką odwagę by konfrontować z różnego rodzaju mitami.

00:12:05.740 --> 00:12:14.240
Speaker 0: i jeżeli mamy stulecie urodzin kąwickiego, w tym roku to mamy stólecie urodin Wajdy oczywiście również bo Wajda zmarca Kąwicki z czerwca.

00:12:15.060 --> 00:12:26.640
Speaker 0: No i jak sobie przypominam takie wypowiedzi kąwickiego, który nie chciał chyba wchodzić w jakiś taki bezpośredni clincz ale czasem mu się zdarzało mówiąc o tym że popiły diament to popuczyny po literaturze amerykańskiej.

00:12:26.719 --> 00:12:38.819
Speaker 0: I tym podobne rzeczy to doceniałem to w kąwickim, że potrafił się nie zgodzić ale jednocześnie potrafiał właśnie o tych wydarzeniach absolutnie dziejowych powiedzieć trochę inaczej.

00:12:38.900 --> 00:12:42.280
Speaker 0: więc to chyba dla mnie jest taka wartość niezwykła.

00:12:43.300 --> 00:12:48.339
Speaker 3: Dzięki Wam serdeczne za... za ten taki wstęp o tej postaci.

00:12:48.479 --> 00:13:13.300
Speaker 3: Rozmawialiśmy właśnie z Mateuszem Przecensem, że często ten wstęp do Konwickiego to jest właśnie Lava i mała apokalipsa z racji tych szkolnych gdzieś czy takich kanonicznych powiązań filmowo-literackich i z tego gdzieś tam się go kojarzy co też dość wyjątkowe.

00:13:13.439 --> 00:13:17.420
Speaker 3: gdzie kiedy kiedy lava kończy te filmografie.

00:13:17.920 --> 00:13:35.620
Speaker 3: No właśnie tak jak Mateusz wspomniałeś też o setnej rocznicy urodzin Wajdy, to myślę że maluje się nam takie dość niezwykłe sparowanie tych dwóch reżyserów i sam sposób w jaki obchodzimy tę setne rocznicę urodzin.

00:13:36.920 --> 00:13:50.599
Speaker 3: Andrzej Wajda jako ten twórca można powiedzieć mistrz polski polski reżyser z rodzajnikiem określonym, który dostaje ten swój rok etc.

00:13:53.300 --> 00:14:02.780
Speaker 3: i wiele tutaj wydarzeń się wokół niego gdzieś tam odbywa jak on widzki, który gdzieś tam wychodzi w tym jako taki peryferyjny reżyser.

00:14:03.860 --> 00:14:12.819
Speaker 3: Chciałam więc was zapytać o to co tak od tej perspektywy nieco historycznej, krytyczno-historycznej co w jakiś

00:14:12.880 --> 00:14:13.260
Speaker 2: sposób

00:14:13.380 --> 00:14:16.719
Speaker 3: ukształtowało te jego pozycje na pery feriach?

00:14:17.140 --> 00:14:22.560
Speaker 3: Na dobrą sprawę on wchodzi mimo wszystko do kina jako twórca związany

00:14:22.959 --> 00:14:22.959
Speaker 2: z...

00:14:25.199 --> 00:14:25.920
Speaker 3: z partią.

00:14:27.219 --> 00:14:32.800
Speaker 3: Jako twórca, który wcale na tych peryferiach zasady nie musiał być usadowiony.

00:14:33.839 --> 00:14:44.579
Speaker 3: i coś co często gdzieś tam się pojawiało szczególnie po ostatnim dniu lata że oto Polacy go nie docenili mimo iż kiedy pojechał z filmem do Wenecji to

00:14:45.560 --> 00:14:47.360
Speaker 2: reakcje były hurre optymistyczne.

00:14:47.439 --> 00:14:50.839
Speaker 3: ktoś musiał nauczyć polską krytykę tego aby

00:14:51.860 --> 00:14:52.780
Speaker 1: doceniły i pewną

00:14:52.880 --> 00:14:53.699
Speaker 3: nowość Polaków.

00:14:53.740 --> 00:14:53.959
Speaker 3: więc

00:14:54.560 --> 00:14:55.380
Speaker 1: o tą dziwną

00:14:55.500 --> 00:14:57.180
Speaker 3: relację chciałabym was zapytać

00:14:57.280 --> 00:14:57.719
Speaker 4: co nieco.

00:15:00.459 --> 00:15:08.120
Speaker 4: Nie wiem czy nam starczy wieczoru, ale może każdy tutaj dorzuci jakiś puzzle tej układanki i może coś się z tego wyłoni?

00:15:08.719 --> 00:15:10.459
Speaker 4: Mam w ręku książkę z roku.

00:15:19.880 --> 00:15:29.579
Speaker 4: Profesor Lubelski był promotorem mojej pracy magisterskiej i chciałem tylko powiedzieć, że tu jest taka jedna fraza, która mi zapadła w pamięć.

00:15:30.360 --> 00:15:36.060
Speaker 4: Mianowicie, że filmy Konwickiego to się zwłaszcza tu odnosi do salta.

00:15:36.140 --> 00:15:50.240
Speaker 4: akurat bo właściwie ta książka się kończy saltem są kręcone z pozycji kogoś tutaj ten cytat zmęczonego zakrętami własnej biografii I wydaje mi się, że tych zakrętów było tak dużo.

00:15:50.319 --> 00:16:03.699
Speaker 4: Właśnie to zmęczenie się bierze z tego, żeby ich tak dużo były tak ostre i ta droga była tak kręta pełna zwrotów i sprzeczności, których wydawałoby się, že jedna biografia zmieścić nie może.

00:16:03.780 --> 00:16:07.839
Speaker 4: a tymczasem nad Wisłą takie rzeczy są możliwe, zwłaszcza w wieku XX.

00:16:08.579 --> 00:16:16.939
Speaker 4: i właśnie ten niesłychany życiorys Konwickiego, w którym można by... pewnie gdybyśmy zapytali, że tu są inteligencje, zrobiłaby piękne punkty.

00:16:17.400 --> 00:16:31.520
Speaker 4: Czyli kresowość to Wilno gdzieś tam w tle Litwa Polska, gdzieś tam Kultura Białoruska, w tym wszystkim socrealizm od którego on w zasadzie zaczyna.

00:16:31.780 --> 00:16:53.579
Speaker 4: bo te pierwsze powieści to jeszcze jest właśnie apropo budynku, w którym jesteśmy powieście pisane w tym oficjalnym i właściwie jedynym możliwym literackim ale później także przecież pisasz, który właściwie jest pionierem... literatury no już skłóconej z partią.

00:16:53.680 --> 00:16:58.540
Speaker 4: tak w oficjalny sposób, bo kompleks polski chyba w ogóle ukazuje się po raz pierwszy wyłącznie prawda?

00:16:58.699 --> 00:17:00.079
Speaker 4: W drugim tzw.

00:17:00.400 --> 00:17:00.719
Speaker 4: obiegu.

00:17:01.160 --> 00:17:04.940
Speaker 4: ale będę się trzymało tego że ta strona stołu będzie bardziej o filmie.

00:17:06.380 --> 00:17:09.200
Speaker 4: więc te filmy one też ja powiem tak.

00:17:09.260 --> 00:17:13.160
Speaker 4: no obejrzeliśmy przedwiązaltą który jest filmem niesłychanie ekscentrycznym.

00:17:13.200 --> 00:17:14.480
Speaker 4: to jest mało powiedziane.

00:17:14.920 --> 00:17:31.040
Speaker 4: tonacja tego filmu jest tak dziwna unikalna w pewnym sensie, że też w tej książce Luberski przytacza recenzję między innymi Kałżeńskiego z tamtego czasu który powiedział o tym, że publiczność była naprawdę skonfundowana.

00:17:31.140 --> 00:17:39.960
Speaker 4: i myślę, że dzisiaj ta konfuzja też jest obecna bo trochę nie ma się gdzie zaczepić taką pewnością że aha to jest groteska prawda.

00:17:40.060 --> 00:17:40.780
Speaker 4: możemy się śmiać.

00:17:41.080 --> 00:17:43.620
Speaker 4: no nie ten śmierdź chwilami więźnie w gadle chwila mi.

00:17:43.700 --> 00:17:52.340
Speaker 4: jesteśmy troszkę zostawieni bez bez kompasu, przy czym tym kompasem oczywiście ważne jest to unikalne wsparcie w literaturze.

00:17:52.380 --> 00:18:00.340
Speaker 4: Właśnie to że trochę inaczej się ogląda Salto pewnie po tym seniku, współczesnym trochę inacżej bez albo wiele lat po seniku.

00:18:01.460 --> 00:18:11.380
Speaker 4: ja w ogóle też podkreślę i tu już może mały wrzucę też piasek w tryby, że jako widz pozostaje taki trochę skłucony z kinem konwickiego.

00:18:11.860 --> 00:18:14.100
Speaker 4: Są filmy, które ja bardzo poważam.

00:18:14.240 --> 00:18:31.340
Speaker 4: ten jest dzisiejszy takim o ostatnich dzień lata też ale też mam zdecydowanie filmy które uważam, że pod tym ciężarem tych zawijasów biograficznych i literatury samej po prostu się uginają jakąś trzeszczą czy nawet dla mnie pękają jak daleko stąd jak blisko.

00:18:31.400 --> 00:18:34.060
Speaker 4: ale to na razie tutaj postawię średnik.

00:18:36.040 --> 00:18:47.160
Speaker 1: Ale Kondwicki to twoje skłócenie bardzo bytoceniu, bo on sam powtarza, że lubi odbiorców, którzy mają taki bardziej emocjonalny, którzy się z nim po prostu nie zgadzają.

00:18:48.520 --> 00:19:03.120
Speaker 1: Też dorzucając do tego co mówiłaś i właściwie ten... To bycia ocyderem od początku jakby te rzeczywiście też te podział pewne problemy tożsamościowe, czy ten aspekt autobiograficzny.

00:19:06.320 --> 00:19:18.040
Speaker 1: Jak dzisiaj oglądałam Salto i właśnie Kowalski-Malinowski, to przełomiałam mi się taki fragment... Może nie powinnam tego omówić, ale ja najbardziej z literatury konwickiego lubię wywiady z Konwickim.

00:19:18.900 --> 00:19:30.560
Speaker 1: tak naprawdę w ogóle lubię go jako postać I to co on mówił o tym swoim momencie Pomyślmy, bo też za jego pokolenie... On to też jest.

00:19:30.600 --> 00:19:34.380
Speaker 1: stylizował bardzo szybko mniej więcej od ostatniego dnia lata.

00:19:34.640 --> 00:19:37.240
Speaker 1: Gdzie tam miał raptem trzydziści i trzydzieści per lat.

00:19:37.380 --> 00:19:38.640
Speaker 1: on już inna starszego pana.

00:19:39.220 --> 00:19:42.420
Speaker 1: I podkreślał że moje pokolenia szybko się zestarzało.

00:19:43.320 --> 00:19:46.140
Speaker 1: Nie o sobie uświadomiłam, że się wyszedł z tych lasów.

00:19:46.440 --> 00:19:50.840
Speaker 1: Jako dwudziestolatek nie spełna.

00:19:51.620 --> 00:19:53.700
Speaker 1: A już z jakim ciężarem.

00:19:53.780 --> 00:19:57.540
Speaker 1: doświadczeniem życiowym i też problemem tożsamości.

00:19:58.020 --> 00:20:04.420
Speaker 1: To znaczy począwszy od tego jak on... międzymi właśnie w tym wywiadzie, że pamiętam, że było gorąco.

00:20:05.040 --> 00:20:22.260
Speaker 1: Że dziewczyny łączniczki załatwiały im papiery, który oni wyszli z tego lasu, z którymi potem trafili do Krakowa tak wiego przypadku sobie do Polski i z Litwy a potem jakby powrót do tej tożsamości tamtej tej pierwszej.

00:20:22.420 --> 00:20:23.860
Speaker 1: i właściwie kim ja jestem, prawda?

00:20:24.300 --> 00:20:26.860
Speaker 1: Kim ja jestem począwszy od imienia i nazwiska.

00:20:27.520 --> 00:20:32.500
Speaker 1: I kim ja jest tutaj tym chłopakiem z Doliny Wilejki.

00:20:33.340 --> 00:20:37.900
Speaker 1: więc to wszystko jest tutaj rzeczywiście w tej...

00:20:39.320 --> 00:20:39.820
Speaker 3: ta treść

00:20:39.860 --> 00:20:41.800
Speaker 1: się odbija w tej formie też, prawda?

00:20:42.320 --> 00:20:49.240
Speaker 1: Ten wątek pamięci zapominania, przypominania ciężaru pamięci, który będzie takim lajp motywem.

00:20:50.420 --> 00:21:13.020
Speaker 1: To co mnie uderza jakby dzisiaj między innymi osięcztając różne wywiady z kondwiskiem słuchając go bardzo mnie składzie go głosu tego charakterystycznego stąkrtanią to jest to że on wydawałoby się, że w momencie kiedy pisarz właśnie, bo jestem ten pisarz scenarzysta zostaje reżyserem.

00:21:13.680 --> 00:21:20.020
Speaker 1: Że on będzie tym, który będzie dla którego scenariusz sensi literatura będzie czymś bazowym.

00:21:20.340 --> 00:21:30.800
Speaker 1: Natomiast Konwicki już w pięćdziesiątym czwartym roku czyli tym momencie kiedy on jest jakby taką postacią środowisku, pięćziesiąte czwarty rok to jest ten rok puszczenia lodów przed olwi odwilżą

00:21:31.500 --> 00:21:31.500
Speaker 3: I

00:21:32.440 --> 00:21:35.680
Speaker 1: kończy się co z realizm, gdzie tym żelaznym był scenariusz.

00:21:35.720 --> 00:21:52.060
Speaker 1: To było coś, co podlegało największej cenzurze, największą obostrzenią i Kondwicki, pisarz Kondwicki mówi o tym że to nie scenariuszy Film jest filmem, że to reżyser nadaje kształt.

00:21:54.380 --> 00:22:01.660
Speaker 1: To jest jego skłonność do tych filmowych eksperymentów, że on w tym swoim pokoleniu jest właściwie najbardziej

00:22:01.720 --> 00:22:02.420
Speaker 3: awangardowy

00:22:03.800 --> 00:22:11.940
Speaker 1: i to jest ten jego wyróżnik, który sprawia, Nie jesteśmy w stanie go przypisać do żadnego nurtu.

00:22:12.160 --> 00:22:16.800
Speaker 1: Ja też uważam, że my trochę się za bardzo przywiązujemy do tych szufladek typu Szkoła Polska.

00:22:17.300 --> 00:22:18.220
Speaker 1: Dzisiejsze perspektywy.

00:22:18.260 --> 00:22:22.840
Speaker 1: już wiem, że to były mistrzowskie klasy od początku a nie szkoła prawda?

00:22:23.300 --> 00:22:27.040
Speaker 1: Oni by sobie poradzili bez tego.

00:22:27.500 --> 00:22:39.640
Speaker 1: ale rzeczywiście ta rola konwickiego właśnie jako tej postaci tego środowiska bo oczywiście o czym wspomniał Michał akuszer To jest pytanie, wiecie.

00:22:40.800 --> 00:22:46.500
Speaker 1: Co by było, gdyby to nie Konwicki był kierownikiem literackim ze spole filmowym kadr?

00:22:47.340 --> 00:22:47.400
Speaker 3: Bo

00:22:47.500 --> 00:22:56.600
Speaker 1: jednak to że on był tym człowiekiem łącznikiem tych dwóch środowisk co sprawiło, że jednak to Kino w tych swoich najlepszych latach była ta literatura ocentryczna.

00:22:58.340 --> 00:23:22.580
Speaker 1: Ta literatura była tą główną inspiracją ci młodzi i jakby te twórcy tych dwóg nurtuł z tego samego pokolenia, te roczniki XX czy łubyka bo to przecież Kondwicki, który spotkał Stawińskiego i usłyszał, że Stawiński właśnie pisze takie autobiograficzne opowiadanie o tym jak szedł kilkanaście godzin kanałami pod koniec powstania.

00:23:23.140 --> 00:23:27.020
Speaker 1: To on go nam mówił, żeby równolegle pisał scenariusz.

00:23:27.100 --> 00:23:27.920
Speaker 1: i dlatego opowiada.

00:23:28.020 --> 00:23:32.160
Speaker 1: nie jest dedykowane kondwickiemu w ogóle, bo tą był życzyw się akuszerem

00:23:32.600 --> 00:23:33.020
Speaker 0: a z drugiej

00:23:33.100 --> 00:23:46.680
Speaker 1: strony też co mnie też jakoś budzi duży mój szacunek W tej pracy czytam sporo protokołów w Komisji Oceansjonariuszy i też protokołu krowidacyjnych.

00:23:47.040 --> 00:24:02.600
Speaker 1: Tam oczywiście Kondwicki był bardzo częstym gościem, najpierw w tych latach pięćdziesiątych i później właśnie jako ten kierownik kadru zarówno ten który przedstawiał te teksty jak też opinował potem kiedy kadr zostaje rozwiązany.

00:24:03.720 --> 00:24:18.560
Speaker 1: W latach siedemdziesionych Kondwicki przez chwilę jest zespole filmowym plan to ale potem zostaje też krawnikiem iterackim ze swojej filmowym Pryzmat, który zresztą padnie ofiarą demonicznego ministra Wyrhelmiego po Nastrzepnym Globie.

00:24:19.220 --> 00:24:30.120
Speaker 1: Ale co jest dla nas istotne w tym pryzmacie, kierowany przez przyjaciela Kondwickiego, Aleksandra Ściebaryckiego powstają między innymi te najbardziej drapieżne komedia Ebarei.

00:24:31.020 --> 00:24:32.920
Speaker 1: Między nimi sam je zrobisz jak nie złapiesz.

00:24:33.200 --> 00:24:37.740
Speaker 1: i Kondwiński, który przyznawał się że to nie jest jego typ humoru.

00:24:38.200 --> 00:24:46.880
Speaker 1: I do dzisiaj, w sensie po latach on też, że on jakoś ma inne rodzaje komedii go bawi.

00:24:47.220 --> 00:25:02.480
Speaker 1: No to oni ze ściborem naprawdę stawali murem za... i też to był człowiek, który też zwracał uwagę tych uczestników, że nasz gust nie jest gustem jedynym.

00:25:02.780 --> 00:25:05.720
Speaker 1: Pomyślmy też bo bardzo często się na tej sali myliliśmy tutaj

00:25:05.780 --> 00:25:06.080
Speaker 0: prawda?

00:25:07.780 --> 00:25:10.220
Speaker 4: Jedno zdanie, dosłownie uzupełnienie już daje dalej.

00:25:12.060 --> 00:25:14.140
Speaker 4: Kolaudacja co mi zrobisz jak nie złapiesz?

00:25:14.300 --> 00:25:16.620
Speaker 4: Barej była legendarnie drastyczna.

00:25:16.780 --> 00:25:20.840
Speaker 4: tam były straszne tyrady przeciwko bareji zresztą to przypłacił.

00:25:20.900 --> 00:25:23.740
Speaker 4: potem zawołem serca film był opóźniony.

00:25:24.400 --> 00:25:31.680
Speaker 4: przeczytałem tą całą kolaudację i właśnie konwicki broni ale też broni cytatem krótkim którymi zapadł w pamięć.

00:25:32.660 --> 00:25:34.360
Speaker 4: Straszliwe ataki po reęby itd.

00:25:34.640 --> 00:25:38.320
Speaker 4: a nagle Konwicki Mnie się podobało, ja się śmiałem.

00:25:45.980 --> 00:26:11.080
Speaker 2: Ja sobie myślałam teraz tutaj słuchając tego co już zostało powiedziane o kilku rzeczyach to znaczy po pierwsze bardzo pokrótce jednocześnie a po pierwsze jednak rzeczywiście dłużej satysfakcji z czytania rozmów skąd widzimy w ogóle przyglądania się jego żywej mówie powiedzmy Też jego.

00:26:11.200 --> 00:26:13.960
Speaker 2: oczywiście to jest jeszcze trochę inna rzecz

00:26:14.100 --> 00:26:14.420
Speaker 3: chociaż

00:26:14.680 --> 00:26:17.000
Speaker 2: ona się przecina z tym wszystkim jakoś pośrednio.

00:26:17.100 --> 00:26:23.780
Speaker 2: o czym, o czym już tutaj mówiliśmy czyli o jego tej personie warszawskiej którym szalenie sugestywnej oczywiście.

00:26:24.300 --> 00:26:25.200
Speaker 2: To znaczy o tym.

00:26:25.460 --> 00:26:42.140
Speaker 2: oczywiście to też wtórnie mitologizowalne tak jak oczywiście z inną jeszcze rzeczą jest czyjś udział tutaj powiedzmy w jakimś stopniu odkuchenny w trzymaniu instytucji i w trzymani infrastruktury w ogóle takiej filmowo-interpretacyjno literackiej.

00:26:42.800 --> 00:26:52.940
Speaker 2: Oczywiście zupełnie inną kwestią, ale... No jakoś one się trochę przecinają, jest ta powiedzmy persona wyprowadzana w miasto i ta fascynacja ludzi w jakimś stopniu.

00:26:53.840 --> 00:26:56.840
Speaker 2: Miało oczywiście jakość mimo wolnie.

00:26:56.900 --> 00:27:01.660
Speaker 2: wtedy myślę tu odbiegając trochę o filmu chociaż czy też tak bardzo to nie wiem.

00:27:02.320 --> 00:27:08.940
Speaker 2: Jakoś o innych takich sugestywnych trzymaczach Warszawy jak Białoszewskiej czy podobni.

00:27:09.680 --> 00:27:12.340
Speaker 2: I jest wpraw pozorom jedno podobieństwo.

00:27:12.540 --> 00:27:18.640
Speaker 2: ale to podobieńswo to nie chodzi mi o oczywiście od tryb pisarskiej, bo akurat tutaj to nie jakże nie widzę.

00:27:19.580 --> 00:27:21.400
Speaker 2: Chyba że może minimalnie oczywiście.

00:27:21.480 --> 00:27:24.280
Speaker 2: no w tym sensie, że pewnie w końcu by się coś tam może znalazło.

00:27:24.860 --> 00:27:34.400
Speaker 2: a natomiast zdolność jednak mimo wszystko do deheroizacji i do demitologizacji przetworzenia swoich doświadczeń historycznych to jest na pewno jakieś.

00:27:34.600 --> 00:27:49.480
Speaker 2: czy myślę o Roystach między innymi, myślę w ogóle o tym doświadczeniu partyzanckim i myśleł różnych takich rzeczów, że w rezultacie z tego się z różnych podstawowych doświadczeń historycznych, które były trudne wyciągnęło się określoną lekcję.

00:27:49.940 --> 00:27:51.340
Speaker 2: Na tej lekcji się przejechało.

00:27:51.500 --> 00:27:55.400
Speaker 2: myślę że bardzo wiele i to również na poziomie widzenia.

00:27:56.220 --> 00:28:04.060
Speaker 2: Widzenia to widzenie to mogłoby być widzenie filmikowe powiedzmy takich ludzi jak Białżewski, mogłyby być widzeni filmowe takich ludzi, jak Konwicki.

00:28:04.760 --> 00:28:10.800
Speaker 2: Oczywiście konwicki jest z wszystkich tych ingrediencji o których tutaj wcześniej było jeszcze ten tysięcy innych.

00:28:11.580 --> 00:28:17.940
Speaker 2: ale pomyślałam sobie takim elementcie nie to, że jakieś totalnej deheroizacji rozwałki.

00:28:18.060 --> 00:28:19.060
Speaker 2: Bo może nie aż tak?

00:28:19.540 --> 00:28:42.500
Speaker 2: Ale że bardzo wiele rzeczy z tego tej możliwości wielorakiego ujęcia swojej persony podbicia jej za kwestionowania okrążenia z demitologizowania siebie samego dzielenia siebie na czworo jak włosa i zrobienia z sobą różnych obrządków które ostatecznie się rozdzielają pewnie w przypadku różnych filmów i różnych może wizji na różne persony z kolei.

00:28:42.660 --> 00:28:56.080
Speaker 2: Wtedy tutaj oczywiście, znowu pewnie przepuszczone przez różne lektury no, powiedziałam akurat o lawie jako pierwszym sterzeniu ale to już jest takie nieuchronnie licealne w pewnym momencie po prostu tą lawą człowieka traktują.

00:28:57.640 --> 00:29:01.480
Speaker 2: Ale dobrze, ale nienadchodzi czas salta i różnych filmow.

00:29:01.940 --> 00:29:09.460
Speaker 2: Ja z jego filmami miewam... Nie rzadko taki stosunek jak nie wiem, jak publiczność kałurzyńskiego czyli i tak, i tak.

00:29:11.820 --> 00:29:13.620
Speaker 2: Siedzę po dwóch stronach widowni.

00:29:13.740 --> 00:29:16.360
Speaker 2: można powiedzieć zarówno a próbuję jak też nie.

00:29:17.620 --> 00:29:24.260
Speaker 2: Nie mam tutaj jakiegoś super łatwego kontaktu ale to już jest pewnie inny temat.

00:29:24.340 --> 00:29:28.660
Speaker 2: natomiast pomyślałam sobie że ten aspekt jakoś dużo ceba.

00:29:28.780 --> 00:29:56.260
Speaker 2: mam wrażenie Mam wrażenie, że właśnie te różne doświadczenia, takie powiedzmy biograficzne nie tylko ta... litewsko, kresowo tożsamość i te wszystkie różne przejścia przez kolejne fazy powiedzmy pakowania z systemem nie pakowania systemem ale też to doświadczenie historyczne przetworzone to takie backgroundowe podstawowe.

00:29:57.340 --> 00:30:11.740
Speaker 2: To wszystko się składa rzeczywiście na to że w pewnym momencie na taki personek w salcie Czyli de facto nie na jednego bohatera, oczywiście tylko na kilka tych wcielień z którymi się gra i się stańczy z tymi wcieleniami.

00:30:14.280 --> 00:30:23.160
Speaker 0: No tak to ja dołączę się do tego głosu i tak sobie myślę że no skoro mówimy tutaj o rozmowach z Kąwickim to chyba przywołam jakąś taką jego wypowiedź.

00:30:23.520 --> 00:30:36.180
Speaker 0: on w jednym właśnie z wywiadów już nie pomnę którym, bo tych wywiadów rzek było kilka no właśnie odniósł się do tej deheroizacji też jakby podkreślał tu także Wojna nigdy jakby nie interesowała go sama w sobie.

00:30:36.280 --> 00:30:48.120
Speaker 0: Znaczy, że ilustrowanie wojny rekonstrukcja wojny to chyba nie jest dobry pomysł i że w zasadzie no ta te takie rekwizyty wojenne atrybuty wojenną właśnie tego będzie używał z jakąś taką dozą niepewności.

00:30:48.660 --> 00:30:50.880
Speaker 0: I wydaje mi się, że no to jest ciekawe.

00:30:50.960 --> 00:30:52.960
Speaker 0: No właśnie bo mówimy też o tym zestawieniu z Wajdą.

00:30:53.140 --> 00:30:55.420
Speaker 0: Więc jest to pewnego rodzaju zderzenie.

00:30:55.480 --> 00:30:58.340
Speaker 0: To znaczy jeżeli Wajda opowiada o wojnie np.

00:30:58.580 --> 00:31:07.400
Speaker 0: w kanale albo jeżeli opowiadza o lotnej no to on potrzebuje półku ułanów żeby tam mu przejechali przez te pola i generalnie zrobili dużą scenę.

00:31:07.740 --> 00:31:16.220
Speaker 0: Myślę, że nie wiem czy Konwicki by się na to zapuścił ale raczej nie i chyba nie tolerował w ogóle takiego podejścia.

00:31:16.320 --> 00:31:30.220
Speaker 0: no on też wielokrotnie właśnie wywiadach powtarzał i to jest dla mnie jakieś takie cenne, że właśnie ta wojna to jest coś, co cały czas trwa.

00:31:30.480 --> 00:31:35.180
Speaker 0: To jest jakaś równoległa linia, dlatego też te jego filmy wyglądają tak, jak wyglądają.

00:31:35.340 --> 00:31:41.140
Speaker 0: Michał powiedział, jak daleko stąd, jak blisko, czyli ten film, który może przyspożyć sporo trudności.

00:31:41.340 --> 00:31:55.180
Speaker 0: ale Konwicki też powiedział kiedyś takie zdanie właśnie że ta jego pokolenie to jest to pokolenia ludzi, którzy... którzy jakby w ostatniej chwili śmierci, co już powiedziałem właśnie przypominają sobie jakby te całe swoje życie.

00:31:55.260 --> 00:32:07.420
Speaker 0: Więc to jest jakaś taka niezwykła umiejętność komwickiego do opowiadania o rzeczach... które znamy, które mamy pod powiekami i które po prostu w jakiś sposób mamy zakodowane jako te obrazki, jako te slajdy.

00:32:08.400 --> 00:32:10.320
Speaker 0: A on jakoś to właśnie dekonstruuje.

00:32:10.440 --> 00:32:27.940
Speaker 0: Tak sobie myślę jeszcze o tej literackiej takiej właśnie odnodzej, o tym co Tadeusz Lubelski właśnie pisał w tych wszystkich swoich analizach pewnie wielokrotnych twórczości kąwickiego a mianowicie że... No że właśnie to się wszystko jakoś łączy, że to się jakoś tak... Wszystko sieciuje.

00:32:28.100 --> 00:32:33.580
Speaker 0: Mam wrażenie, że gdyby osoba z bardziej ścisłym umysłom podeszła do kąwickiego, to mogłaby taki diagram rozrysować.

00:32:33.660 --> 00:32:39.060
Speaker 0: No bo się okazuje, że sennik współczesny no kiedy się kończy, to w zasadzie zaczyna się salto.

00:32:39.180 --> 00:32:43.940
Speaker 0: Kiedy pomyślimy, że sernik współczęsny zaczyna od sceny, w której główny bohater się przebudza.

00:32:44.060 --> 00:32:48.620
Speaker 0: Przebudza się prawdopodobnie po nieudanej próbie samobójczej i weźmiemy później w niebo wstąpienie.

00:32:48.660 --> 00:32:52.320
Speaker 0: To możemy pomyślić, że jest ten sam bohatter, który dokonał jednak tej próby samobojczej.

00:32:53.140 --> 00:33:00.800
Speaker 0: ona się powiodła i w zasadzie budzi się gdzieś w środku Warszawy pod wiaduktem z dziurą, w głowie ze sklepioną raną z tyłu głowy.

00:33:01.560 --> 00:33:02.300
Speaker 0: I wędruje dalej.

00:33:02.360 --> 00:33:08.280
Speaker 0: więc tak naprawdę dla mnie Kąwicki tu też ma jakąś niezwykłą siłę.

00:33:08.520 --> 00:33:17.480
Speaker 0: oczywiście myślę że to nie był jakiś taki jego plan na tę twórczość ale że to się wszystko ze sobą jakoś łączy wiąże się czuje To jest niesamowite.

00:33:17.540 --> 00:33:18.660
Speaker 0: a pytałeś o tą peryferyjność.

00:33:18.700 --> 00:33:22.160
Speaker 0: no myślisz że Kąwicki No sam się na nią trochę skazał.

00:33:22.660 --> 00:33:49.540
Speaker 0: Też tak myślę literacko, no bo wspomnieliśmy o tym w pięćdziesiątym szóstym roku kiedy on w zasadzie próbuje się odciąć jakoś od tego doświadczenia, no tego pokolenia pryszczatych socjalistycznego, próbuję zupełnie jakby przedstawić się na nowo właśnie sennikiem współczesnym, trochę tworzyć się na Nowo jako autor, no i to jego pierwsze... jak on sam stwierdzał nieudane próby literackie, które on popełnił.

00:33:50.440 --> 00:33:56.500
Speaker 0: No to była taka literatura epicka, literatura jednoznaczna, jakość usystematyzowana.

00:33:57.360 --> 00:34:03.580
Speaker 0: No i w zasadzie z tym pięćdziesiątym szóstym roku on dekonstruuje narracją, w zasadze podkłada trochę pod to jakiś ląd.

00:34:04.920 --> 00:34:14.800
Speaker 0: I właśnie to jest też dla mnie chyba ta peryferyjność, to znaczy że on w pewnym momencie odrzuca właśnie wszystko co może tutaj mu podać system do ręki.

00:34:14.900 --> 00:34:20.480
Speaker 0: To znaczy jakieś takie takie schematyczne rozwiązania.

00:34:21.200 --> 00:34:28.080
Speaker 0: no i myślę jeszcze o tej peryferyjności w takim kontekście, że... Właśnie to jest ciekawe.

00:34:28.200 --> 00:34:32.760
Speaker 0: Bo ja nie do końca jeszcze chyba umiem to rozryfrować i nie żyłem w tamtych czasach.

00:34:32.820 --> 00:34:35.659
Speaker 0: Jest trudno powiedzieć na ile ten Konwicki był peryferyjny na ile nie.

00:34:35.760 --> 00:34:41.360
Speaker 0: no bo też istnieją opracowania tego czy to był twórca właśnie peryweryjne?

00:34:41.440 --> 00:34:43.400
Speaker 0: Czy wręcz przeciwnie popularny?

00:34:43.460 --> 00:34:49.820
Speaker 0: No bo jeżeli pomyślimy o kompleksie Polski małej apokalipsie i innych jego powieściach z tamtego czasu.

00:34:49.880 --> 00:34:55.860
Speaker 0: no to ponoć tutaj o niczym innym się nie mówiło Oczywiście w drugim obiegu, bo w drugiem obieku.

00:34:55.960 --> 00:35:02.440
Speaker 0: Ale jednak wydaje mi się, że Kąwicki w pewnym momencie stał się taką personą totalnie rozpoznawalną.

00:35:02.540 --> 00:35:10.460
Speaker 0: więc ta peryferyjność to dla mnie jest wciąż zagadka na ile on jest peryferyjny albo był peryweryjny a na ile nie.

00:35:10.560 --> 00:35:16.000
Speaker 0: Na pewno był, był osobny tak jak powiedziałem wcześniej ale no ale teraz jakaś też zagwozdka wcięż.

00:35:19.300 --> 00:35:34.440
Speaker 1: I jeszcze a propos właśnie tego zestawienia Wajda Konwicki, no to nie zapominajmy że przy wszystkich różnicach to tylko z polskich rzyserów właśnie Wajdzie dał się namówić na napisanie, na zrobienie adaptacji własnej powieści.

00:35:34.520 --> 00:35:39.040
Speaker 1: Myślę, ja okreńcę wypadków miłosne i namówił się... Dał się Namówić!

00:35:39.180 --> 00:35:41.300
Speaker 1: I to jest taki entuzjazm o tatach wajdy.

00:35:41.400 --> 00:35:41.800
Speaker 1: Tak!

00:35:42.320 --> 00:35:46.940
Speaker 1: duże litery, że się dał nam mówić na to żeby zagrać nie znajomego.

00:35:47.080 --> 00:35:53.660
Speaker 1: Czyli właśnie tego wicia po latach i muszę powiedzieć dla mnie ten film bardzo wzrusza.

00:35:54.620 --> 00:35:55.760
Speaker 1: Ja go bardzo lubię.

00:35:56.520 --> 00:36:08.560
Speaker 1: To jest film przypominy zrealizowany w specyficznym momencie bo to jest osiemdziesiąty piąty rok... premiera ośmiotnym szóstym, więc będziemy mieli za parę miesięcy czterdziestolecie.

00:36:09.860 --> 00:36:19.120
Speaker 1: I to jest właśnie Kondwicki wtedy... jest wyłącznie do połowa taśmiesiątej, jest autorem drugiego obiegu.

00:36:20.080 --> 00:36:22.940
Speaker 1: Nie publikuje oficjalnie.

00:36:23.220 --> 00:36:28.440
Speaker 1: Wajda robi swój pierwszy film pod Antonię, czyli jakby pierwszy film postanie wojennym.

00:36:28.860 --> 00:36:36.300
Speaker 1: Panowie kończą sześćdziesiąt lat w tym osiemdziesiontym szóstym roku i robią i wracają do kraju lat dziecinnych prawda?

00:36:36.960 --> 00:36:36.960
Speaker 3: I

00:36:37.720 --> 00:36:45.000
Speaker 1: jest przepiękne zdjęcia, takie właśnie to słońce w tych kadrach Edwarda Głośniewskiego.

00:36:45.120 --> 00:36:47.320
Speaker 1: Jest to ostatnie przedwojenne latochisery.

00:36:47.440 --> 00:36:56.700
Speaker 1: tej miłości można umrzeć z miłości, gdzie obaj właśnie jest ta piękna scena kiedy pojawia się, kiedy są ułani z lotnej.

00:36:57.520 --> 00:37:07.140
Speaker 1: Ale jest ta piękną scenę taka bardzo symboliczna, kiedy właśnie widzio spotykanie znajomego, który wyciąga zdjęciów.

00:37:07.180 --> 00:37:14.640
Speaker 1: to jest mój ojciec, to jest fotografia Jakuba Waidy, kapitana Jakuba Wady jednego z ofiar katyńskich.

00:37:15.520 --> 00:37:28.620
Speaker 1: i jak bardzo lubię tym bardziej że jestem sprzętem Myślę, że tutaj przemyśl udawał Wilno więc jest to dla mnie taki dodatkowy wymiar tego filmu.

00:37:28.820 --> 00:37:37.500
Speaker 1: Rzeczywiście myślę, że to jest taki film też przy okazji właśnie film do odkrycia w tym roku Wajdy Kondwickiego.

00:37:38.400 --> 00:37:50.340
Speaker 1: Ja też ponieważ jestem zachwycona, ponieważ mamy u nas... W archiwum filmy mamy kolegtynaty Pajhel, wieloletniej fotosiski Andrzeja Wejdy.

00:37:50.980 --> 00:38:03.000
Speaker 1: I na potrzeby właśnie też mieliśmy nasze celebrowaliśmy w sobotę u rodziny Konwickiego Warszawskie i okazało się że mamy przepiękne portrety konvickiego.

00:38:03.380 --> 00:38:04.480
Speaker 1: Fotosy z tego filmu.

00:38:05.040 --> 00:38:13.640
Speaker 1: możecie zobaczyć co ona monitora w iluzjonie nie trzeba jakiś na film bo one to są fotosy z film jak sesja którą by Pajhec zrobiła.

00:38:14.020 --> 00:38:16.880
Speaker 1: przepiękna twarz kondwickiego, naprawdę.

00:38:17.000 --> 00:38:31.300
Speaker 1: Ale właśnie ta różnica bo też to co wyróżnia kondwickiego to czy się nie tylko to że jego filmografia jest ilościowo znacznie skromniejsza niż filmografiawajdy i pewnie też nie wiem kawałerowicza prawda?

00:38:31.820 --> 00:38:51.420
Speaker 1: Czy choćby hasa który też przecież nieszostą filmami ale dla mnie jakiś rodzaj mojego szacunku chociaż to w niej trochę mi też szkoda budzi ten gest Konwickiego, najpierw filmowca, potem pisarza, który mówi w pewnym momencie stop.

00:38:53.020 --> 00:38:57.120
Speaker 1: Ja już powiedziałem, napisałem wszystko to co miałem do napisania.

00:38:58.580 --> 00:39:04.380
Speaker 1: Film to jest jak sport jest dla młodych i ja się nie będę robił.

00:39:04.820 --> 00:39:06.120
Speaker 1: Ja się jakby wycofuję, prawda?

00:39:06.280 --> 00:39:08.020
Speaker 1: On przez kilkanaście lat był postacią.

00:39:12.020 --> 00:39:14.800
Speaker 1: pojawiały się wznowienia, pojawiało się właśnie to my rozmów.

00:39:15.200 --> 00:39:21.520
Speaker 1: Ale już nie było nowego Konwickiego a Wajda pracował do końca absolutnie.

00:39:23.620 --> 00:39:32.080
Speaker 3: To gdzieś się już pojawiło tutaj że Konwicki może być jak duża część tych polskich reżyserów?

00:39:32.220 --> 00:39:38.040
Speaker 3: Nie jest łatwym materiałem do wyrokowania i do oglądania.

00:39:38.460 --> 00:39:45.580
Speaker 3: ale Prowadziłaś ten ciekawy wątek, czyli to co się dzieje z Kąwickim właśnie po transformacji.

00:39:46.460 --> 00:39:51.140
Speaker 3: Czy on wychodzi z tego starczą czy na tarczy?

00:39:51.680 --> 00:39:53.820
Speaker 3: Jak na to właściwie spojrzeć?

00:39:53.920 --> 00:40:09.400
Speaker 3: Ten moment, w którym też w jednym z tych wielu wywiadów odpowiada na pytanie dlaczego pan się już nie zajmuje filmy i literaturę, dlaczego pani się nie zapytają... czym ja się teraz zajmuję, zajmuje się tym żeby przeżyć

00:40:09.560 --> 00:40:09.580
Speaker 2: bo

00:40:09.680 --> 00:40:16.600
Speaker 3: w tym wieku to już głównie tym człowiek musi zajmować.

00:40:17.680 --> 00:40:36.120
Speaker 3: Myślę że a propos tych jego... ładnych wypowiedzi gawędziarskich, bo po tym osiemdziesiątym dziewiątymi roku zmienia się w takiego gawę dziarza niezwykłego to myślę że to warto gdzieś tak zachować sobie właśnie w pamięci na przyszłość z takich odpowiedzi którymi

00:40:36.640 --> 00:40:38.080
Speaker 2: można się inspirować.

00:40:39.300 --> 00:40:40.280
Speaker 2: Tak naprawdę

00:40:42.520 --> 00:40:52.060
Speaker 3: Chciałabym się zwrócić również do państwa w tym miejscu, czy może ktoś z publiczności miałby jakieś pytanie do gości lub komentarz?

00:40:53.180 --> 00:40:53.940
Speaker 2: Podejdę od razu.

00:40:56.720 --> 00:40:57.100
Speaker 2: Dzień dobry.

00:40:57.220 --> 00:41:00.920
Speaker 2: Ja mam takie pytanie i też zaznaczę, że jestem dość nowa w świecie konwickiego?

00:41:01.600 --> 00:41:08.860
Speaker 2: Ale moje pytanie jest takie, że ten film z jednej strony przedstawia taką dość sentymentalną wizję właśnie tej stromatyzowanej wsi.

00:41:09.060 --> 00:41:15.480
Speaker 2: I na przykład Edmund Fetting nim w stanie dziennie pojawiło tylko od razu zostało wykrzywione przez pewien absurd.

00:41:18.020 --> 00:41:23.560
Speaker 2: No tak jak pan mówił, nie wiem jak pan się nazywa w okularach na czapce ale pan mówiło do konstrukcji tych motywów.

00:41:23.620 --> 00:41:26.600
Speaker 2: Ja się z tym głęboko zgadzam że to była do konstruksji tych motyków.

00:41:26.680 --> 00:41:32.540
Speaker 2: i ciekawiejsze teraz przez analogię do Franza Kawki który również stawiał taki jakby to ująć.

00:41:32.860 --> 00:41:35.260
Speaker 2: Ciężko powiedzieć, kim były podmioty.

00:41:35.420 --> 00:41:36.420
Speaker 2: juryczna Franca Kapki?

00:41:36.520 --> 00:41:36.940
Speaker 2: On bardzo

00:41:37.400 --> 00:41:37.680
Speaker 0: szukał

00:41:37.760 --> 00:41:38.680
Speaker 2: swoje tożsamości.

00:41:39.100 --> 00:41:45.840
Speaker 2: Mam wrażenie, że na głos przyznawał niejednokrotnie, że nie wiedział gdzie leży jego tożsamość i teraz się ciekawi, gdzie leże toż samość Konwickiego.

00:41:46.400 --> 00:41:48.000
Speaker 2: czy on operując takim absurdem,

00:41:48.460 --> 00:41:48.820
Speaker 3: czy on

00:41:49.660 --> 00:41:57.580
Speaker 2: właśnie nie widza takich typowych motywów jak ja bym... powiedzmy, że na wykład widywać w kinie obrazującym traumę powojenną w Polsce.

00:41:57.640 --> 00:41:58.320
Speaker 2: W ogóle i tu nie ma.

00:41:58.480 --> 00:42:00.400
Speaker 2: więc gdzie jest tożsamość Konwickiego

00:42:00.560 --> 00:42:01.360
Speaker 0: w takich motywach?

00:42:01.400 --> 00:42:02.240
Speaker 0: Dziękuję

00:42:02.740 --> 00:42:05.220
Speaker 4: Ja się nie uśmielę odpowiedzieć, bo to zostawię Wam.

00:42:05.520 --> 00:42:25.360
Speaker 4: Ale ja przytoczę trzy krótkie cytaty, które mogą nam pomóc rozwiązać tą układankę, bo sam dzisiaj rano o niej myślałem i dlatego wróciłem do tej książki lubelskiego, który dokonuje takiej trochę archiologii tego filmu właśnie Salta wskazując na to że Sam Konwicki mówił o tym Pierwszy raz.

00:42:25.800 --> 00:42:29.840
Speaker 4: na pomysł tego scenariusza wpadł mniej więcej osiem lat przed realizacją.

00:42:30.620 --> 00:42:46.120
Speaker 4: No i profesor Lubelski skrupulatnie jak to on, przegląda felietony, które Konwicki pisał, mniej więcej siedem czy osiem lata przed realizację Salta I natrafia na dwa felietony, które mają już takie zalążki właśnie późniejszego filmu.

00:42:46.160 --> 00:42:52.200
Speaker 4: To były felietone, które były publikowane w nowej kulturze, właśnie około pięćdziesiątego siódmego, pięćdzysiątegu ósmego roku.

00:42:52.800 --> 00:43:02.460
Speaker 4: Pierwszy felieton się nazywa Osławie i jest taką refleksją na temat tego że teraz wszyscy mamy obsesję bycia Sławnym, teraz już cytat skąd widzkiego, króciutki.

00:43:03.060 --> 00:43:08.060
Speaker 4: Gwałtownie pragniemy żeby nas kochano, żeby kobiety za nami szalały, żeby mężczyźni byli nam oddani.

00:43:08.880 --> 00:43:11.280
Speaker 4: Uwaga, żeby pies na nasz widok merdał ogonem.

00:43:11.360 --> 00:43:22.940
Speaker 4: To jest pięćdziesiąty ósmy rok czyli to już jest właściwie zalążek tego tu tematu A kupić to można tylko wtedy gdy jesteśmy wysoko, gdy jesteśmy wyróżnieni Gdy znają nas z imienia i nazwiska.

00:43:23.480 --> 00:43:29.240
Speaker 4: Drugi felieton w tym samym czasie opublikowany kabotynizm ciężka choroba narodowa.

00:43:29.760 --> 00:43:36.280
Speaker 4: Ja tutaj oszczędzę, bo to jest dłuższy cytat ale finał jest taki kabotyń, bo temat też jest soczysty.

00:43:36.760 --> 00:43:39.020
Speaker 4: Kabotynizm jest u nas najdroższą wartością.

00:43:39.140 --> 00:43:43.780
Speaker 4: polityk kabotyn który tego na rozrabia zakar zostaje świętym do cały czas.

00:43:43.840 --> 00:43:48.840
Speaker 4: słowa Konwickiego artysta kabotin zyskuje miano natury nieprzeniknionej i wzniosłej.

00:43:49.400 --> 00:43:53.020
Speaker 4: Zrąk kabotyna nawet socjalizm zostałby u nas przyjęty entuzjastycznie.

00:43:53.700 --> 00:43:59.880
Speaker 4: Natomiast absolutnie kluczowy uważam ten korow od cytatów, ale naprawdę to warto żeby to wybrzmiało.

00:44:00.320 --> 00:44:04.480
Speaker 4: To jest już dziesięć lat po realizacji salta w kalendarzu Ikepsydrze.

00:44:05.960 --> 00:44:15.800
Speaker 4: Konwicki pisze tak i wydaje mi się że to jest dotknięcie istoty rzeczy też dotykając właśnie tego o czym wypowiedzieliście czyli jakby tej połamanej historii tak naprawdę połamanej tożsamości.

00:44:17.560 --> 00:44:29.700
Speaker 4: kiedy opalimy mówię o nas Kiedy obalimy pół litra, kiedy kropniemy sobie metylu albo wody brzozowej, przeistaczamy się w misterów hajdów męczeńskiej Ziemi Nadwiślańskiej.

00:44:30.360 --> 00:44:32.680
Speaker 4: Ten z niedopiętym rozporkiem przewodził powstaniu.

00:44:33.140 --> 00:44:36.620
Speaker 4: Tamten z obwisłem drzuchem umarł i zmartwychwstał w piecu kramatoryjnym.

00:44:37.120 --> 00:44:40.760
Speaker 4: u wzgilem unosa kierował Intelligence Service.

00:44:41.440 --> 00:44:48.520
Speaker 4: Opowiadają sobie zmyślone iliady, snują apokalyptyczne science fiction, cierpią za miliony trzymając się poręczy baru.

00:44:49.260 --> 00:44:58.620
Speaker 4: Ale jeśli zechcesz ich schwycić za rękę i przygwoździć na kłamstwie, okaże się że choć nie przewodzili powstaniem to jednak w powstaniu stracili rękę.

00:44:59.260 --> 00:45:02.420
Speaker 4: Że choć ni umarli w piecu to zostawili tam żonej dzieci.

00:45:02.860 --> 00:45:07.980
Speaker 4: Że chociaż nie kierowali angielskim wywiadem to przesiedzieli dziesięć lat w więzieniu za ten wywiad.

00:45:08.440 --> 00:45:14.160
Speaker 4: Wydaje mi się że ten paradoks polski jest gdzieś tam w sercu tego filmu.

00:45:14.740 --> 00:45:15.800
Speaker 4: także chciałem to podrzucić.

00:45:17.060 --> 00:45:31.000
Speaker 2: Ja tutaj tylko taki przypis do tego cytatu, bo oczywiście samo demontowanie i samo wykrzywienie i samo jakoś nazwijmy to sobie niepodawanie rzeczywistości w taki sposób niedeformujący.

00:45:33.660 --> 00:45:38.420
Speaker 2: To jest jeszcze za mało żeby scharakteryzować dany punkt przyłożenia.

00:45:39.840 --> 00:45:42.680
Speaker 2: Ten Świadkawkowski mam wrażenie zupełnie inny.

00:45:43.240 --> 00:45:52.440
Speaker 2: Kawkanie będzie tutaj opracowywał wszystkich, tak powiem obsesji charakterystycznych dla danej kultury w tym sensie.

00:45:52.560 --> 00:46:02.220
Speaker 2: No chyba że oczywiście nie no jasne, że jest jakiś element czy można takie rzeczy ewentualnie z procesu wyciągnąć jak się człowiek pogimnastykuje?

00:46:02.820 --> 00:46:20.520
Speaker 2: Czy z jego tekstów ja w jakimś stopniu i oczywiście też pokazać jak funkcjonują ludzie w relacjach czy w relacjach wreszcie takich, w których oni się rzeczywiście odkształcają w jakąś formę groteski zbiorowej.

00:46:21.680 --> 00:46:36.960
Speaker 2: Tylko że to jest rzeczywiście nie jest to ten typ, bo to ten cytat, który tutaj Michał przytoczył, to muszę abstrachować zupełnie od tego, Chyba to jest też charakterystyczna, że kiedy się Konwicki go może.

00:46:37.060 --> 00:46:42.960
Speaker 2: To jest już kwestia tego, że z Konwickim się więcej obcuje ale kiedy się rzeczywiście nie wiem ogląda teraz salto.

00:46:44.220 --> 00:46:52.500
Speaker 2: Ja mam wrażenie, że ono w pewnym sensie jest z takich powiedzmy chwytów figur i kryptocytatów tej kultury o której też mówi ten cytat.

00:46:52.880 --> 00:46:57.500
Speaker 2: Że jest mnóstwo tego nas wszystkich tych... projekcji tego już tam.

00:46:57.560 --> 00:47:01.900
Speaker 2: to cierpienie za miliony tutaj było, ale tego można by to mnożyć w nieskończoność.

00:47:02.260 --> 00:47:09.080
Speaker 2: I w tym sensie jest to po prostu czy nie wiem Wyspiańskiego tam mamy nawcikanego w różnych bardzo konfiguracjach?

00:47:09.540 --> 00:47:16.920
Speaker 2: Mamy uszabstrakąco tego co się cytuje bezpośrednio czyli Różewicza a co się kryptocytuję do tych kryptocytatów też po prostu Palimpsest.

00:47:17.360 --> 00:47:26.840
Speaker 2: i w rezultacie to w pewnym sensie każde przegięcie ciała to będzie inna wersja figury kultury polskiej która albo cierpi albo sielenka albo ma kompleks, albo coś jeszcze.

00:47:27.180 --> 00:47:29.180
Speaker 2: I w pewnym sensie to jest permanentne salto.

00:47:29.980 --> 00:47:34.760
Speaker 2: i tutaj ta układanka jest inną układanką deformacji rzeczywistości.

00:47:34.840 --> 00:47:45.540
Speaker 2: niszkawkowska kawka pod tym zenem jest krystalicznie przezro... Przez wszystkich jego, oczywiście znowuż uzbieranych tropach jest kompletnie nie robi tego.

00:47:45.660 --> 00:47:55.320
Speaker 2: To znaczy nieoperacjonalizuje przy każdym obrocie sceny jakiejś fixacji kogoś kto właśnie w tym momencie będzie kliszą jakieś postawy jedno.

00:47:56.140 --> 00:47:58.480
Speaker 2: Oni może też są z krwi i kości, ci bohaterowi.

00:47:58.580 --> 00:48:05.100
Speaker 2: Ale jednocześnie są szalenie zrobieni z tych przeświadczeń, które Michał tutaj nam zaprezentował w pigułce.

00:48:05.200 --> 00:48:13.520
Speaker 2: A teraz jakby tę pigunkę rozwalić na części składowe to by te rozpryski tej piguuki był kilkadziesiąt przegięć ciała w tym tańcu.

00:48:14.440 --> 00:48:19.380
Speaker 1: Tak, bo oczywiście też podwójne nazwisko Kowalski-Malinowskie.

00:48:19.880 --> 00:48:23.680
Speaker 1: Oczywiście nas odsyła do dziadów i do Gustawa Konrada.

00:48:24.060 --> 00:48:39.180
Speaker 1: Więc tutaj nie tylko chodzi o stricte traumę wojenną ale ten szerszy paradigma... Tak, i też to w innym wywiadzie Konwicki nazywa właśnie martrologiczną maligną.

00:48:39.680 --> 00:48:44.300
Speaker 1: Że właśnie salto w to godzi, ale salto nie tylko w tym godzinie, inaczej.

00:48:44.640 --> 00:48:54.320
Speaker 1: Konwicki saltym nie tylko do gogi, ale on sam siebie w to salto wpisuje jako tego artystę który też doprowadza do tych stanów prawda?

00:48:56.680 --> 00:49:00.840
Speaker 1: Kurtka, którą nosi cybulski.

00:49:02.060 --> 00:49:06.820
Speaker 1: To jest to jest ta słynna kurtka cybulskiego ale bardzo podobną nosił Konwicki.

00:49:07.800 --> 00:49:15.760
Speaker 1: Też tutaj takie tropy autobiograficzne data, którą podaje Cecylia, XXII czerwca datą urodzin jakby obdarzają.

00:49:15.800 --> 00:49:17.680
Speaker 1: Nie wiem czy Państwo zauważycie na końcu?

00:49:17.740 --> 00:49:29.680
Speaker 1: To jest urocze kiedy pojawia się matka żona ta właśnie zabita z dziećmi przez samochód, jest córeczka i jest synę, który jest kondwickiej w miniaturze.

00:49:30.340 --> 00:49:35.480
Speaker 1: W tych charakterystycznych okularach, w tej czapce, którą można zauważyć na wielu zdjęciach.

00:49:35.780 --> 00:49:37.140
Speaker 1: więc to jest tego typu.

00:49:37.540 --> 00:49:41.460
Speaker 1: I tak jakby kondwicki mówi no my też bo to jest właśnie artyście.

00:49:41.540 --> 00:49:47.020
Speaker 1: To jest... I jest to w jakimś sensie groteskowa samokrytyka prawda?

00:49:47.120 --> 00:49:59.580
Speaker 1: Czy mówimy tak jak by Obracamy się w tej malignie martrylogicznej, ale my ją też produkujemy jako artyści i ja też jako ardysta.

00:49:59.680 --> 00:50:04.780
Speaker 1: Więc ten film jest bardzo odważny jakby jako takie świadectwo autorskie.

00:50:05.740 --> 00:50:08.880
Speaker 1: Szalenie odważna jest tutaj ta kreacja cybulskiego prawda?

00:50:09.360 --> 00:50:14.540
Speaker 1: Która, która jest kabotyńska jednocześnie z kabotem który gra on gra kabotyna.

00:50:14.720 --> 00:50:17.280
Speaker 1: Jest świadomy tej roli.

00:50:17.400 --> 00:50:18.720
Speaker 1: więc tak czy tak jest to

00:50:19.680 --> 00:50:19.960
Speaker 2: Jest to

00:50:21.580 --> 00:50:28.420
Speaker 1: ciągle taki film, który będzie nam myślę przysparzał tematów do kolejnych dyskusji.

00:50:28.980 --> 00:50:36.160
Speaker 2: Ja tylko z mikroprzepisem, że w rezultacie to co tutaj zostało powiedziane o tym, że jakby to powiedzieć sam siebie wystawiam i sam siebie wpisuję.

00:50:36.760 --> 00:50:57.660
Speaker 2: Jest oczywiście z jednej strony... To jest odwaga i jednocześnie odwoga w pewnym sensie bardzo stara bo jest to literalnie gezdy wyspieńskiego wystawiania siebie w niektórych swoich performensach artystycznych w tym sensie, że wpisania siebie w ciało teatru dosłownie na zasadzie no to teraz właśnie ja do was gadam i teraz właśnie mojej współcześnika czy oczywiście nie jest to to samo co zrobić film?

00:50:58.200 --> 00:51:06.900
Speaker 2: Natomiast to, że w tym momencie mój rozrakunek z, powiedzmy romantyzmem obsesjami ze wszystkim nie może być tylko i wyłącznie tym, że ja napiszę teatr.

00:51:07.360 --> 00:51:18.720
Speaker 2: Tylko też tym, že teraz skorożeść uznali, że zrobiłem dobry teatra, żeście go nie zrozumieli no to już na przykład w drugim akordzie w wyzwoleniu ja już po prostu sam siebie wstawię w sensie eksplicytnym.

00:51:19.080 --> 00:51:27.100
Speaker 2: To znaczy zobaczycie jak ja robię teatrz a teraz waszymi głosami siebie zaatakuje na scenie gest który nie został zrozummiany potem.

00:51:27.800 --> 00:51:34.160
Speaker 2: to jest bardzo ciekawe, że w pewnym sensie To nie jest to samo, bo medium jest inny, bo czas jest innym.

00:51:34.240 --> 00:51:40.140
Speaker 2: Bo oczywiście nie będę tutaj mówić, że to nie jest tak samo jak kurdka kodwickiego i cybulskiego wiadomo.

00:51:40.620 --> 00:51:50.880
Speaker 2: Ale gest z tego, że muszę siebie wstawić w ten spektakl i poddać regułą tego spektaku i poddawać się regułem emancypacji jednocześnie z polskiego piekła.

00:51:51.620 --> 00:51:54.440
Speaker 2: Muszę sam siebie obejrzeć w tym.

00:51:55.400 --> 00:52:00.280
Speaker 2: Jest w tym sensie gestem bardzo ciekawie nawiązującym do wcześniejszych... takich gestów.

00:52:00.360 --> 00:52:03.620
Speaker 2: o to mi chodziło, tak że nie odbierając konwickiem oczywiście innowacyjność.

00:52:04.180 --> 00:52:05.040
Speaker 2: Ale jednak jest!

00:52:05.540 --> 00:52:15.260
Speaker 1: A jeszcze teraz mi się już wspomniał, bo właśnie wspomniała pani o tej traumie, że rozmawialibyśmy inaczej o tym filmie gdyby on się zaczął według pierwotnego pomysłu?

00:52:15.520 --> 00:52:27.960
Speaker 1: konwickiego, co znaczy gdyby zamiast tych sielskich obrazków prawda tych tajzarzy i tej takiej muzyki relaksacyjnej powiedzielibyśmy dzisiaj.

00:52:28.300 --> 00:52:42.780
Speaker 1: Gdyby tam się pojawiły tak to powiedział początkowo Konwicki że tam będą jakieś judaika tam będą jakieś elementy odsyłające i muzyka będzie miała jakieś takie alaklezmerska.

00:52:42.980 --> 00:52:47.040
Speaker 1: On poprosił Kilara, żeby on napisał taką muzykę.

00:52:47.120 --> 00:52:59.380
Speaker 1: nie wiemy czy ona powstała ponieważ w trakcie prac nad filmem po dyskusjach między innymi z Jerzym Kawarowiczem szefem kadru oni uznali to jest szesiąty piąty rok.

00:52:59.980 --> 00:53:10.000
Speaker 1: to jeszcze nie marzec jest na horyzoncie ale już te te wątki żydowskie są coraz mniej, coraz gorzej obecne i gorzej widziane.

00:53:10.860 --> 00:53:18.000
Speaker 1: Więc oni zdecydowali się wyciszyć ten wątek chociaż mnie zawsze intryguje w tym filmie co to jest za rocznica?

00:53:18.180 --> 00:53:19.320
Speaker 0: No właśnie.

00:53:19.540 --> 00:53:20.780
Speaker 1: Co tam się wydarzyło?

00:53:21.620 --> 00:53:26.440
Speaker 1: tak czy to nie jakaś trauma związana z tymi mieszkańcami prawda?

00:53:26.800 --> 00:53:28.360
Speaker 1: To byłby zupełnie inny wtedy film.

00:53:30.960 --> 00:53:40.460
Speaker 0: do Tadeusza Lubalskiego jeszcze odwołam, bo on też właśnie mówił że w zasadzie ten margines interpretacji jest chyba największy wsalcie w tych wszystkich filmach Konwickiego.

00:53:40.540 --> 00:53:50.680
Speaker 0: No i właśnie Tadeusz Lubalski nawet chyba wprost kiedyś zapytał Konwckiego o to czy przypadkiem właśnie za tym nie kryje się jakiś zbiorowy grzech, zbiorowa trauma?

00:53:50.760 --> 00:53:54.280
Speaker 0: I czy ta rocznica przypadkiem dotyczy czegoś co może przypominać jedwabne?

00:53:54.860 --> 00:53:59.340
Speaker 0: no i Konwicki powiedział wprot, że to była pierwsza intencja która stała za tym filmem.

00:53:59.420 --> 00:54:05.220
Speaker 0: więc oczywiście Możemy się doszukiwać, możemy gdzieś między wierszami próbować to rozsupłać.

00:54:05.820 --> 00:54:09.760
Speaker 0: Natomiast na to nie był czas chyba żeby w ogóle wprost o tym opowiadać.

00:54:11.320 --> 00:54:20.560
Speaker 4: Tadko jeszcze malutki przepis do tego co wcześniej Juli zapowiedziała dość na tego umieszczania się przez Konwickiego samego siebie właśnie polskim magnarium.

00:54:21.760 --> 00:54:35.740
Speaker 4: To moim zdaniem też jest ciekawa... korespondencja i tutaj pomiędzy Felinim a Konwicki, bo z całą pewnością można powiedzieć że Felinię go się wtedy w Polsce oglądało.

00:54:36.380 --> 00:54:37.880
Speaker 4: I to jest po osiem i pół.

00:54:38.900 --> 00:54:45.660
Speaker 4: przypomnę tutaj notabene stowarzyszenie kin studejnych jednocześnie wprowadziło retrospektywy Feliniego.

00:54:45.900 --> 00:54:57.680
Speaker 4: polecam natomiast no osiem-i pół to jest film w którym z kolei Felini umieszcza siebie pośrodku nazwyto gdzie on morsko, pogańsko-katolickiego imaginarium.

00:54:58.040 --> 00:55:04.180
Speaker 4: film kończy się korowodem i tańcem który jest właściwie wizualnym identyczny jak tutaj.

00:55:05.040 --> 00:55:17.600
Speaker 4: I takie to jest właśnie próba zobaczenia siebie w tej kuli własnej kultury tego co nas jakoś ukształtowało co nas jednocześnie tak uwiera bez czego nie możemy tak naprawdę się komunikować.

00:55:18.520 --> 00:55:32.820
Speaker 4: no to finałowe salto zawsze mi się bardzo kojarzy właśnie z tym korowotem osiem i pół, a dodałbym że tutaj w ogóle to też ciekawa rocznica się zbliża za rok bo za rok będzie setna rocznicę urodziny cybulskiego.

00:55:33.120 --> 00:55:52.200
Speaker 4: Więc już tak podrzucam tutaj pomysł na kolejny ewentualny przegląd dla stowarzyszenia, bo myślę, że z kolei ta figura, bo nawet jeszcze tutaj nie padło dwa magiczne słowa czyli Maciek Chełmicki, bo jednak to jest on też w pewnym sensie czy to byłby też jakiś temat na ciekawe może porównanie czy jakąś rozmowy?

00:55:53.180 --> 00:56:15.220
Speaker 3: To jest w ogóle ciekawe jak przez zmianę, przez sytuację polityczną i usunięcie tej czy przesunięcia na ten plan podprogowy tej kwestii żydowskiej sprawiło że ten film nastąpiła swego rodzaju taka... Rekonfiguracja tych znaczeń.

00:56:15.360 --> 00:56:36.220
Speaker 3: i jak dzisiaj oglądamy go z jednej strony właśnie jako ten film o polskości, ale z drugiej strony tragiczny gest poza ekranowy cybulskiego, bo tak w takim sensie można nazwać te śmierć gdzieś tam kończy to co też w tym filmie jest pokazane czyli ten pociąg powracający.

00:56:36.300 --> 00:56:44.620
Speaker 3: To mnie zawsze w salcie mimo wszystko uderza jak mocno jest to związane z jego postacią, z jego tą historią.

00:56:45.400 --> 00:56:46.260
Speaker 3: tu znów właśnie jak

00:56:46.380 --> 00:56:46.440
Speaker 2: to

00:56:46.920 --> 00:57:03.360
Speaker 3: powraca pewna taka charakterologia hełmickiego i to taka niesamowita barokowość w tych wszystkich gestach ekranowych i niestety tragicznie już również pozaekranowych, jak to się gdzieś tutaj wydarzyło.

00:57:03.680 --> 00:57:14.920
Speaker 4: I nawet to że on na końcu patrzy w kamerę bo na koniec bohater salta patrzyw kamerą i to też jest Konwicki który patrzył w kamery mówi przecież jemy z tego samego... Jemy z tego samego stołu, pijemy z tej samej szlanki.

00:57:15.000 --> 00:57:19.860
Speaker 4: Jesteśmy jedną wspólnotą i tutaj mówi to cybulski właśnie patrząc na nas.

00:57:19.980 --> 00:57:27.120
Speaker 4: ale mówi też to cybulski przebrany za Konwickiego w filmie konwickego więc jest to część no tej samej całości.

00:57:28.600 --> 00:57:33.880
Speaker 1: Tak, bo na Kondwiskiego który się pojawia na ekranie będzie musieli czekać do dwóch ostatnich filmów.

00:57:34.380 --> 00:57:47.940
Speaker 1: Czy o tych dwóCH ostatnych adaptacji czyli Doliny Issy i Lawy gdzie które są w jawny sposób jakby realizowane z współczesnej perspektywy to nie są klasyczne adaptacje.

00:57:48.260 --> 00:57:55.800
Speaker 1: są tam te dwa plany czasowe a mamy Kondwińskiego na planie i mamy to piękne ujęcie kończące lawę kiedy

00:57:56.580 --> 00:57:56.920
Speaker 3: wyjście

00:57:57.240 --> 00:58:00.300
Speaker 1: robotnik filmowych, z fabry piłków poskańczonych.

00:58:00.360 --> 00:58:01.800
Speaker 1: I Konwicki tam się kłania, prawda?

00:58:03.360 --> 00:58:05.660
Speaker 1: Ściąga czapka to dopiero do lat osiemdziesiąt.

00:58:08.080 --> 00:58:21.920
Speaker 1: Mi się wyłączyło takie skojarzenie bo też dla mnie filmowo konwicki jest nowy i jak na poloniste mała pokalipsa to jest trochę mało czytana na hyptika przed egzaminem tak naprawdę z literatury współczesnej.

00:58:22.140 --> 00:58:28.560
Speaker 1: ale mi się włączył tutaj autor który też prowadzi bardzo duży dialog z paradygmatą romantyczną.

00:58:28.680 --> 00:58:41.400
Speaker 1: Też jest mocno ironiczne i nawet gatunkowo muzycznie się pojawia pewien tytuł znanych sztuki tego szałtura, włączę mi się mrożek I te jego też ironiczna zabawy.

00:58:41.600 --> 00:58:44.940
Speaker 1: przypomina mi się taki fragment który kiedyś czytałem z Monizy Klawie gdzie ktoś

00:58:45.360 --> 00:58:45.560
Speaker 4: mówi

00:58:45.920 --> 00:58:55.760
Speaker 1: a ja tu mam ranę, że oni się jakby tą martrologią się tak licytują kto komuś się bardziej dostało?

00:58:57.140 --> 00:59:06.580
Speaker 1: I tutaj mi się właśnie włącza taki potencjalny wątek moroszkowy, swoją drogą z tym tangiem, że siedzi za mną anegdota maturalne jak spytał się maturzystów.

00:59:07.560 --> 00:59:09.460
Speaker 1: Morożek idących przez rynek krakowski.

00:59:09.540 --> 00:59:10.040
Speaker 1: Tango było?

00:59:10.340 --> 00:59:10.540
Speaker 1: Było!

00:59:10.660 --> 00:59:11.280
Speaker 1: Przepraszam!

00:59:13.460 --> 00:59:17.720
Speaker 1: Ale co do tego patrzenia w kamerę to tam więcej osób patrzy w kamery.

00:59:17.760 --> 00:59:29.340
Speaker 1: W zasadzie wszyscy którzy chcą się w pewnym momencie wypowiadają sprawy swoich tych, nazwijmy to kompleksów że użyję chyba lubianego preskowickiego słowa.

00:59:32.020 --> 00:59:32.560
Speaker 1: To oni mówią.

00:59:33.560 --> 00:59:50.820
Speaker 1: z jednej strony mówią oczywiście do tego faujszywego proroka Gustawa Konrada i chyba całego myckiewiczu razem wziętego tak naprawdę pod tym względem ale oni mówią jednocześnie do niego i mówią do nas I te też jest takie chyba wezwania do tego żebyśmy się sami w tym przejrzeli.

00:59:55.470 --> 00:59:56.650
Speaker 3: Dziękuję serdecznie za ten głos.

00:59:56.710 --> 00:59:58.790
Speaker 3: Czy chcielibyście być może dodać jakiś komentarz?

01:00:01.870 --> 01:00:14.530
Speaker 2: Pomyślałam tylko tak na marginesie, jak Paweł powiedział o mrożku to przypomniał mi się... To może wizualnie, nie wiem na ile to może być znaczące pewnie w jakimś stopniu.

01:00:15.390 --> 01:00:19.690
Speaker 2: W apropos cenę tańca ale też czasem przemieszczania się postaci, że one czasem kupują.

01:00:19.990 --> 01:00:22.490
Speaker 2: są lekko kukiełkowate, manekinowa cieją.

01:00:23.050 --> 01:00:27.170
Speaker 2: To też jest symptomatyczne bo to jest jeszcze inny poziom.

01:00:27.370 --> 01:00:38.090
Speaker 2: trochę interpretacji pewnie natomiast też jak niektóre adaptacje to też pewnie zależy jak się tango wystawia bo były różne realizacje tanka ale czasem ten taniec w pewnym sensie automatyzuje.

01:00:38.190 --> 01:00:38.430
Speaker 2: ludzie.

01:00:38.510 --> 01:00:41.830
Speaker 2: oni się stają szkuk... kukiełkami tego teatru historycznego.

01:00:42.590 --> 01:00:53.450
Speaker 2: Alternatywnie można jeszcze zupełnie inaczej o tym myśleć, ale mam wrażenie że w niektórych scenach jest też taki element chodzenia i kroczenia.

01:00:53.870 --> 01:00:58.030
Speaker 2: Jest jakiś element tego automatyzmu co też jest symptomatyczne.

01:00:58.450 --> 01:01:00.810
Speaker 2: nawet z Wesela Wyspiańskiego takie rzeczy robiono.

01:01:01.750 --> 01:01:03.070
Speaker 2: Więc co tu dużo mówić?

01:01:03.590 --> 01:01:06.850
Speaker 2: To takim mikroprzepis, bo może nie komentarz to całego mroszka.

01:01:06.930 --> 01:01:15.150
Speaker 2: Chociaż oczywiście te licytacje na ranę... Myślę że

01:01:16.890 --> 01:01:19.250
Speaker 3: wyczerpaliśmy, może nie tyle wyczерpaliśmy.

01:01:19.310 --> 01:01:27.490
Speaker 3: Bo tak jak już mówiliście tu wielokrotnie Nie da się tutaj tematu wyczarpać i każdą z tych kwestii można by gdzieś

01:01:29.270 --> 01:01:30.050
Speaker 4: rozciągać

01:01:30.190 --> 01:01:39.270
Speaker 3: na długie prace, zresztą jak to mieliśmy u profesora Lubelskiego chociażby czy u innych badaczy twórczości Kowickiego.

01:01:39.730 --> 01:01:48.290
Speaker 3: Natomiast myślę że teraz jest dobry moment żeby gdzieś się w tym wrażeniu po

01:01:48.450 --> 01:01:49.010
Speaker 2: salcie

01:01:49.230 --> 01:01:52.250
Speaker 3: rozejście w jakiś sposób.

01:01:56.850 --> 01:02:00.470
Speaker 3: Bardzo serdecznie dziękuję Wam za tę rozmowę.

01:02:00.570 --> 01:02:07.650
Speaker 3: To był wielki zaszczyt i wielka przyjemność porozmawiać w tym składzie Otwórczości Konwickiego, w tak specjalny dzień.

01:02:08.990 --> 01:02:14.110
Speaker 3: W rozmowie wzięli udział Eliza Kącka, Mateusz Demski, Katarzyna Waida i Michał Oleszczyk.

01:02:14.850 --> 01:02:15.950
Speaker 3: Dziękuję serdeczne!

01:02:19.430 --> 01:02:28.510
Speaker 3: I oczywiście zapraszamy serdecznie na kolejne pokazy organizowane przez Stowarzyszenie Kin Studyjnych w ramach Przeglądu Konwicki.

01:02:28.590 --> 01:02:30.110
Speaker 3: pisarz, scenarzysta, reżyser.

01:02:30.990 --> 01:02:32.930
Speaker 3: Dobrej nocy!